ตอนที่ 2914: เสียงคำรามทำลายล้าง
ปัง !
มีแสงสีขาวสว่างจ้ามากและแรงเคลื่อนย้ายได้พุ่งออกมา เจี้ยนเฉินซึ่งยืนอยู่ในแผ่นอาคมเคลื่อนย้ายได้หายตัวไปอย่างกะทันหัน และถูกส่งตัวไปยังดาวเคราะห์นิรนาม
หลังจากนั้นแผ่นอาคมเคลื่อนย้ายขนาดใหญ่ก็สลายตัวและแตกเสียงดัง แผ่นอาคมเคลื่อนย้ายถูกลดขนาดเป็นเศษเล็กเศษน้อย
นี่ไม่ใช่แผ่นอาคมเคลื่อนย้ายแบบใช้ครั้งเดียว เนื่องจากค่ายกลเคลื่อนย้ายอยู่ในระดับที่สูงมาก หรือบางทีพลังเคลื่อนย้ายก็น่ากลัวเกินไป แผ่นอาคมเคลื่อนย้ายจึงพังทลายลง เนื่องจาก ไม่สามารถทนต่อพลังอันยิ่งใหญ่นี้ได้เมื่อการส่งตัวเคลื่อนย้ายเสร็จสิ้น
เมื่อเจี้ยนเฉินหายไป อารมณ์ที่หลากหลายก็ทำให้ใบหน้าของปรมาจารย์หมึกครามหม่นหมอง เขาถอนหายใจยาว ๆ ก่อนจะทรุดตัวลงนั่งบนเก้าอี้ราวกับว่าพลังงานทั้งหมดในตัวเขาถูกดูดออกไป
“ฮ่าฮ่าฮ่า แสดงได้ยอดเยี่ยมมาก ปรมาจารย์หมึกคราม ข้าเพียงบอกข้อมูลพื้นฐานบางอย่างเกี่ยวกับผลเลือดศักดิ์สิทธิ์แห่งวิถีและบอกให้เจ้าหาวิธีที่จะทำให้เจี้ยนเฉินเข้าสู่ค่ายกลเคล ลื่อนย้าย แต่เจ้าก็สามารถแต่งเรื่องราวที่ยอดเยี่ยมเช่นนี้ได้ เจ้าไปไกลถึงขั้นสร้างเรื่องว่าค่ายกลจะถูกเปิดทุก ๆ 1,000 ปีและเกี่ยวกับสัตว์อสูรโบราณ…ฮ่าฮ่าฮ่าฮ่าฮ่า ถ้าข้าไม่รู้เรื องราวเบื้องหลังเรื่องนี้ เจ้าอาจจะหลอกข้าได้อีกคน”
ในขณะนี้จู่ ๆ เสียงของเด็กคนหนึ่งก็ดังขึ้นมาอย่างฉับพลัน
เมื่อปรมาจารย์หมึกครามได้ยินเสียงนั้น เขาก็ตัวสั่นและกระโจนขึ้นยืนทันทีเหมือนกับว่าก้นของเขาถูกไฟไหม้ เขาเห็นเด็กไร้หัวใจที่ปรากฏตัวในโถงทันทีโดยที่เขาไม่รู้ตัว
“คารวะรองหัวหน้าพรรค ท่านต้องกำลังล้อเล่น รองหัวหน้าพรรค อย่างไรก็ตามเจี้ยนเฉินไม่ใช่คนที่ท่านจะหลอกได้ง่าย ๆ ถ้าข้าไม่ได้สร้างเรื่องราวที่สมเหตุสมผลอย่างสมบูรณ์แบบ การทำให้ เจี้ยนเฉินเข้าสู่ค่ายกลเคลื่อนย้ายโดยสมัครใจคงไม่ใช่เรื่องง่าย ท้ายที่สุดแล้ว เชื้อสายนักรบวิญญาณก็สนับสนุนอยู่ข้างหลังเขาและด้วยพลังที่เป็นเอกลักษณ์ของเชื้อสายนักรบวิญญาณ พวกเขาเพียงใช้เวลาไม่กี่วินาทีในการมาถึงดาวเคราะห์เทียนหมิงเมื่อเจี้ยนเฉินเผชิญกับอันตราย ตระกูลราชาโอสถของเราไม่มีที่ไหนใกล้เคียงพอที่จะหยุดเชื้อสายนักรบวิญญาณได้” ปรมาจาร รย์หมึกครามรู้สึกหมดหนทาง คราวนี้เขาถูกบังคับให้เป็นผู้สมรู้ร่วมคิด
เขาไม่ต้องการที่จะล่วงเกินเชื้อสายนักรบวิญญาณหรือเจี้ยนเฉิน แต่เขาก็ไม่กล้าที่จะขัดใจพรรคกระดูกโอฬารเช่นกัน
รองหัวหน้าพรรคกระดูกโอฬารมาหาเขาเป็นการส่วนตัวและส่งมอบภารกิจให้เขาโดยไม่ยอมให้เขาตอบปฏิเสธ เพื่อประโยชน์ในการดำรงอยู่ต่อไปของตระกูลราชาโอสถ สิ่งที่เขาทำได้คือร่วมมืออย่า างฝืนใจแม้ว่าเขาจะไม่เต็มใจก็ตาม เขาไม่กล้าปฏิเสธเลย
พรรคกระดูกโอฬารเป็นองค์กรของมือสังหาร ในสายตาของปรมาจารย์หมึกคราม การล่วงเกินพรรคกระดูกโอฬารนั้นรุนแรงยิ่งกว่าการล่วงเกินพระราชวังสวรรค์แห่งบิเชิงหรือเผ่าเทพ
“เจี้ยนเฉิน เจ้าไม่สามารถตำหนิข้าได้ คนเดียวที่เจ้าสามารถตำหนิได้คือพรรคกระดูกโอฬาร พรรคกระดูกโอฬารบังคับให้ข้าทำสิ่งนี้” ปรมาจารย์หมึกครามคิด เขาได้รับข่าวการมาถึงของเจี ยนเฉินจากเด็กไร้หัวใจสักพักก่อนที่เจี้ยนเฉินจะมาถึงดาวเคราะห์เทียนหมิง การกระทำและปฏิกิริยาทั้งหมดของเขาหลังจากพบเจี้ยนเฉินเป็นการโกหกหลอกลวงและอุบายที่จะได้รับความไว้วางใจจ จากเขาและทำให้เขาก้าวเข้าไปในค่ายกลด้วยความเต็มใจ
แม้แต่เงื่อนไขที่เขายื่นออกมาเพื่อแลกกับผลเลือดศักดิ์สิทธิ์แห่งวิถี ความต้องการเกี่ยวกับหนี้บุญคุณที่จะได้รับจากพระราชวังสวรรค์แห่งบิเชิง ทั้งหมดล้วนเป็นหนึ่งในอุบายที่จะทำ ำให้เจี้ยนเฉินไว้วางใจและเชื่อเขา
มิฉะนั้นหากเขาเพียงแค่ให้ข้อมูลที่สำคัญเช่นนี้ไปโดยไม่มีข้อแลกเปลี่ยน นั่นจะทำให้เกิดความสงสัยขึ้นมาแทน
“รองหัวหน้าพรรค มีผลเลือดศักดิ์สิทธิ์แห่งวิถีในอีกด้านหนึ่งของค่ายกลเคลื่อนย้ายจริง ๆ หรือไม่ ? ” ปรมาจารย์หมึกครามถาม
“ มีสิ แน่นอนว่ามันมีจริง เรื่องราวที่เจ้าคิดขึ้นมาอาจเป็นเท็จ แต่ก็ไม่ไกลจากความเป็นจริง แท้จริงแล้วมีดาวเคราะห์นิรนามและมีผลเลือดศักดิ์สิทธิ์แห่งวิถี และค่ายกลอันทรงพลัง งก็ห่อหุ้มทั้งหมดไว้ ความแตกต่างเพียงอย่างเดียวคือค่ายกลไม่ได้เปิดออกทุก ๆ 1,000 ปี แต่มันปิดตายตลอดไป”
“สำหรับสัตว์อสูรโบราณที่เจ้ากล่าวถึงมันไม่มีอยู่จริงในนั้น แต่มีคนบ้าที่สามารถอธิบายได้ว่าน่ากลัวกว่าสัตว์อสูรโบราณหลายเท่า…” เด็กไร้หัวใจโค้งริมฝีปากเบา ๆ แสดงรอยยิ้มแห่ งชัยชนะ เขาไม่ได้จากไป แต่เขากลับวนเวียนอยู่ในโถงราวกับว่าเขากำลังรออะไรบางอย่าง สายตาของเขากวาดผ่านปรมาจารย์หมึกครามอย่างต่อเนื่อง บางทีอาจจะตั้งใจหรืออย่างอื่น
“เจี้ยนเฉินข้ามผ่านเข้าไปข้างในแล้ว เราเหลือขั้นตอนสุดท้ายเพียงก้าวเดียว…” เด็กไร้หัวใจเต็มไปด้วยความคาดหวัง
ในเวลาเดียวกัน ในมิติที่ไม่เป็นที่รู้จักภายในโลกเซียนอันกว้างใหญ่ มีดาวเคราะห์นิรนามที่มีค่ายกลอันทรงพลังล้อมรอบมันไว้ มันซ่อนตัวอยู่ท่ามกลางดวงดาวตลอดทั้งปี
ดาวเคราะห์มีขนาดใหญ่มากแม้จะเป็นหนึ่งในดาวเคราะห์ที่ยิ่งใหญ่ 81 ดวงของโลกเซียน มันสามารถติดอันดับหนึ่งในสิบอันดับแรก ปัญหาเดียวคือโดยพื้นฐานแล้วดาวเคราะห์ถูกทำลายไปแล้วครึ งหนึ่ง
มีเพียงไม่ถึงหนึ่งในหมื่นของพื้นที่ของดาวเคราะห์นิรนามเท่านั้นที่ปกคลุมไปด้วยพืชพันธุ์สีเขียว นั่นเป็นสัญญาณเดียวของสิ่งมีชีวิตบนดาวเคราะห์ดวงใหญ่นี้
พื้นที่ส่วนอื่น ๆ ม่มีร่องรอยของสิ่งมีชีวิต
ในขณะนี้ในพื้นที่เดียวของสิ่งมีชีวิตบนดาวเคราะห์นิรนาม ชายวัยกลางคนในชุดเสื้อผ้าเนื้อหยาบแต่งตัวเหมือนชาวนาถือป้ายพิเศษและเดินผ่านพื้นที่ต่าง ๆ ที่ล้อมรอบด้วยค่ายกลหลายช ชั้น
แต่ละค่ายกลที่นี่น่ากลัวอย่างยิ่ง แม้ว่าขั้นอัครสูงสุดจะเข้ามาด้วยตัวเอง แต่พวกเขาก็ต้องดิ้นรนเพื่อสั่นคลอนค่ายกล
ดูเหมือนป้ายจะเป็นกุญแจสำคัญในการเข้าสู่ค่ายกลเหล่านี้ เมื่อใดก็ตามที่ปัดป้ายเบา ๆ ประตูของค่ายกลที่ทำลายไม่ได้ก็เปิดขึ้นอย่างเงียบ ๆ ทำให้ชายวัยกลางคนเดินผ่านไปได้อย่า างสะดวก


VERIFYCAPTCHA_LABEL
ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: เทพกระบี่มรณะ
จบแล้วหรอ...
ทำไมยังไม่ลงบทใหม่...
ลงครั้งละ สี่ ห้า บท ได้ไหม...
กรุณาลงบทครั้งละหลายบทหน่อยนะครับ ชอบ ๆ...
รออ...
ตอน 1419-1420 หายครับ...
จบแล้ว......
มีต่อไหมครับ...
เมื่อไรจะอัพเดทค้าบ รอนานแล้ว...
ต่อๆๆๆ...