เทพกระบี่มรณะ นิยาย บท 3000

3000 /3044

ตอนที่ 3000 – ความรู้สึกเป็นเจ้าของ

เจี้ยนเฉินสูดหายใจเข้าลึก ๆ และก้าวผ่านมิติ ร่างของเขาหายไปทันที เมื่อเขาปรากฏตัวอีกครั้ง เขาก็อยู่บนจิตวิญญาณแห่งภูเขาวิญญาณนักรบแล้ว

“คำนับ ศิษย์พี่ ! ” เจี้ยนเฉินกำหมัดและคำนับพวกเขาทั้งเจ็ด

ด้วยเหตุผลบางอย่าง ความรู้สึกแปลก ๆ ปรากฏขึ้นในหัวใจของเขาเมื่อเขาเหยียบย่ำบนจิตวิญญาณภูเขา

ความรู้สึกนี้ทำให้หัวใจของเขาไม่สงบและกระสับกระส่ายอย่างมากในทันทีเนื่องจากความปลอดภัยของพี่สาวของเขาสงบลง

ภูเขาวิญญาณนักรบดูเหมือนจะเป็นเกาะที่ลอยอยู่ในทะเลอันกว้างใหญ่ ไม่ว่าข้างนอกจะมีพายุแค่ไหน ไม่ว่าฟ้าร้องและฟ้าผ่าจะเลวร้ายสักเพียงใด ก็สามารถปกป้องเขาจากทุกสิ่งได้ ตราบเท ท่าที่เขาซ่อนตัวอยู่บนเกาะ ไม่ว่าคลื่นยักษ์จะน่าพิศวงเพียงใด มันก็สามารถให้ที่พักพิงที่สงบสุขแก่เขาได้

“ภูเขาวิญญาณนักรบเป็นสถานที่สุดท้ายของเชื้อสายนักรบวิญญาณของเรา ! ” เจี้ยนเฉินอดไม่ได้ที่จะนึกถึงสิ่งที่ศิษย์พี่เคยพูดกับเขา อย่างที่ดูเหมือนตอนนี้ นั่นไม่ได้ไม่มีเหตุผล

นั่นคือสิ่งที่เขารู้สึกในตอนนี้ ช่วงเวลาที่เขาเหยียบย่ำลงบนจิตวิญญาณแห่งภูเขา เขารู้สึกเหมือนได้กลับบ้านแล้วจริง ๆ หลังจากเดินเตร่อยู่ข้างนอก เขาสงบลงอย่างสมบูรณ์

“กฎแห่งมิติ ! น้องแปด ข้าไม่ได้คาดหวังว่าความสำเร็จของเจ้ากับกฎแห่งมิติจะไปถึงขอบเขตที่เหลือเชื่อเช่นนี้ ! ” กฎแห่งมิติที่เจี้ยนเฉินเปิดเผยโดยไม่ได้ตั้งใจทำให้ หุนเจิ้ง, จื อเจี้ยนและ เยว่เฉา หรี่ตาลงทันที พวกเขาประหลาดใจ

“ถ้าข้าคิดไม่ผิด ความเชี่ยวชาญของน้องแปดเกี่ยวกับกฎแห่งมิติอาจถึงชั้นสวรรค์ที่ 8 แล้ว หรือมากกว่านั้นอีก” จื้อเจี้ยน รู้สึกประหลาดใจ

“อะไร ? ชั้นสวรรค์ที่ 8 ของขั้นอสงไขย ? ปะ- เป็นไปได้ยังไง ? น้องแปด อย่าบอกนะว่าพี่รองพูดถูก ? ความสำเร็จของเจ้ากับกฎแห่งมิติได้มาถึงขอบเขตที่ลึกซึ้งจริง ๆ ? ” ฉิงฉานเบิก กตากว้างและจ้องมองไปที่เจี้ยนเฉินอย่างไม่เชื่อ

ย้อนกลับไปในสนามฝึกของโถงเซียนธาตุแสง, โลกดวงจันทร์และดวงดาว เขาและเจี้ยนเฉินต่างก็เป็นราชาเทพ พวกเขามีพลังพอ ๆ กันโดยประมาณ

เวลาผ่านไปเพียงชั่วครู่เท่านั้น แต่ความสำเร็จของเจี้ยนเฉินเกี่ยวกับกฎแห่งมิติได้มาถึงขั้นอสงไขยชั้นสวรรค์ที่ 8 แล้ว เขาเป็นคนแรกที่พบว่าสิ่งนี้ไม่เป็นที่ยอมรับ

หยุนซื่อติง, ซูฉี และ ไป่หรูเฟิง ต่างก็จ้องมองไปที่เจี้ยนเฉินด้วยดวงตาที่เปล่งประกายเช่นกัน พวกเขายังเต็มไปด้วยความตกใจที่ไม่สามารถปกปิดได้

เมื่อเห็นว่าฉิงฉานประหลาดใจมากเพียงใด เจี้ยนเฉินก็อดยิ้มไม่ได้ “พี่รองเข้าใจถูกต้อง ความเข้าใจในปัจจุบันของข้าเกี่ยวกับกฎแห่งมิตินั้นแท้จริงแล้วอยู่ที่ขั้นอสงไขยชั้นสวรร รค์ที่ 8”

หลังจากที่เจี้ยนเฉินยอมรับด้วยตัวเองแล้ว ฉิงฉานก็ทำตัวเหมือนเพิ่งถูกต่อยด้วยหมัดอย่างหนัก เขาพ่นเลือดจากปากของเขาอย่างเกินจริงและร้องออกมาในลักษณะแปลก ๆ “ชะ-ชะ-ชะ-ชั้นสว วรรค์ที่ 8 ! น้องแปดได้มาถึงชั้นสวรรค์ที่ 8 แล้วจริง ๆ ! ขะ- ขะ- ข้าจะอยู่ในฐานะศิษย์พี่ของเขาได้อย่างไร ? ”

ไม่มีใครสนใจความกังวลของฉิงฉาน ในขณะนั้นสายตาทั้งหมดของพวกเขารวมตัวกันอยู่ที่เจี้ยนเฉินดวงตาของซูฉีพี่สาวคนที่ห้ากระพริบ “น้องแปด ถ้าข้าจำไม่ผิด เจ้าฝึกฝนวิถีแห่งกระบี่เป็นห หลัก ตั้งแต่กฎแห่งมิติของเจ้ามาถึงชั้นสวรรค์ที่ 8 แล้ววิถีแห่งกระบี่ของเจ้าไปถึงขอบเขตใด ? ”

“พี่สาว กฎแห่งกระบี่ของข้าแข็งแกร่งกว่ากฎแห่งมิติเล็กน้อย ตอนนี้มันอยู่ที่ขั้นอสงไขยชั้นสวรรค์ที่ 9 ! ” เจี้ยนเฉินได้ตอบกลับ

“อะ-อะ-อะ- อะไรนะ ? ไม่เพียงแต่กฎแห่งมิติของเจ้าถึงชั้นสวรรค์ที่ 8 เท่านั้น แต่เจ้ายังเข้าใจวิถีแห่งกระบี่ถึงชั้นสวรรค์ที่ 9 ด้วยหรือ เจ้าเป็นคนที่แปลกประหลาดมาก น้องแปด เจ้าเป็นคนที่แปลกประหลาด ข้าไม่สามารถอยู่ได้อีกต่อไป ข้าไม่ต้องการที่จะมีชีวิตอยู่อีกต่อไป” ฉิงฉานเกือบจะร้องไห้เพราะรู้สึกเศร้าโศกที่ท่วมท้น ย้อนกลับไปในตอนนั้น ที่พวกเขาอยู ในขอบเขตการบ่มเพาะเดียวกัน เขาไปถึงขั้นอสงไขยก่อนด้วยซ้ำ

ความแข็งแกร่งของพวกเขาพลิกกลับได้อย่างไร ถึงแม้ว่าความแตกต่างจะกว้างขึ้นหลังจากพวกเขาพบกันเพียงไม่กี่ศตวรรษ ?

“ข้าใช้เวลาสองสามศตวรรษที่ผ่านมาบนภูเขาวิญญาณนักรบตลอดเวลา ฝึกฝนอย่างหนัก และข้าเพิ่งไปถึงชั้นสวรรค์ที่ 3 เท่านั้น จากนั้นข้าก็มองไปที่น้องแปด ไม่เพียงแต่อุทิศเวลาให้กับก การฝึกฝนเท่านั้น แต่ยังวิ่งไปทุกที่ตลอดทั้งวัน แต่ความแข็งแกร่งของเขาก็เพิ่มขึ้นเร็วที่สุด สวรรค์ยังมีความยุติธรรมอยู่หรือไม่ ! ? ” ฉิงฉานคร่ำครวญ ถอนหายใจด้วยความไม่ยุติธรรมต ต่อโลก

“ศิษย์น้องแปด เจ้าฝึกฝนอย่างไร ? การฝึกฝนของเจ้าไล่หลังข้าแล้ว พี่หกของเจ้า” ไป่หรูเฟิงยังจ้องมองที่เจี้ยนเฉินราวกับว่าเขากำลังจ้องมองสัตว์ประหลาด ในขณะที่เขาเริ่มรู้สึกสับสน ทางอารมณ์