เทพกระบี่มรณะ นิยาย บท 3020
ตอนที่ 3020 : สอบสวน
“ทะ ทะ ทำไมถึงเป็นเช่นนี้ ? ” บรรพบุรุษแม่น้ำเยือกแข็งหน้าซีดเผือด ในตอนที่นางพูดนั้น ปากของนางก็สั่นไปตาม มันเป็นแบบนี้เพราะนางกลัวจากการที่เห็นสภาพของซุยหยุนหลานใน นตอนนี้รึเพราะอาการบาดเจ็บของวิญญาณจากทักษะตัดสวรรค์
สำหรับบรรพบุรุษท้องฟ้าลึกซึ้งแล้ว เขาเองก็พูดอะไรไม่ออกเพราะตกตะลึง
ในฐานะอัครสูงสุดของที่ราบน้ำแข็งขั้วโลกและบรรพชนขององค์กรใหญ่อย่างนิกายหิมะแล้ว ชัดแล้วว่าเขามีข้อมูลมหาศาลและมีความลับมากมายรวมถึงตัวตนของซุยหยุนหลานด้วย
เทพธิดาน้ำแข็งของศาลาเทพธิดาน้ำแข็งนั้นได้กลับมาเกิดใหม่ ดังนั้นเทพธิดาน้ำแข็งจึงได้ส่งซุยหยุนหลานไปปกป้องและพาตัวเทพธิดาหิมะกลับมาที่นี่ นี่คือความลับที่ไม่ใช่ความลับใน สายตาของยอดฝีมือชั้นนำของที่ราบน้ำแข็งขั้วโลกเมื่อนานมาแล้ว
พวกเขาถึงกับรู้ว่าหากพวกเขาหาตัวซุยหยุนหลานพบ มันก็เท่ากับหาตัวได้ว่าเทพธิดาหิมะอยู่ที่ไหน
ในฐานะผู้นำทางและผู้ปกป้องเทพธิดาหิมะแล้ว ซุยหยุนหลานเป็นเพียงคนเดียวที่รู้ว่าเทพธิดาหิมะอยู่ที่ไหน หากมีใครหมายหัวซุยหยุนหลานในตอนนี้ เป้าหมายของพวกเขาก็ชัดเจนอยู่แ แล้ว
แต่เวลาแบบนี้พวกเขากลับพบซุยหยุนหลานในนิกายหิมะ นางถูกป้อนยาอย่างเม็ดยากลืนวิญญาณซึ่งทำให้บรรพชนของนิกายหิมะและผู้อาวุโสหลายคนที่อยู่เบื้องหลังต่างก็พากันกลัว บางคน นถึงกับเหงื่อตก
ตอนนั้นซุยหยุนหลานเหมือนจะได้สติขึ้นมา ตาของนางกระตุกพร้อมสีหน้าที่เจ็บปวด นางค่อย ๆ พูดขึ้นมา “ยะ.. อย่า.. แม้แต่จะคิดที่จะรู้ว่านายท่านอยู่ที่ไหนจากปากข้า แม้ว่าข้าจ จะตาย…แม้ว่าข้าจะต้องโดนทรมาน แต่ข้าก็ไม่บอกที่อยู่ของนางให้”
ซุยหยุนหลานไม่ได้สติเต็มร้อย สติของนางพร่ามัว เสียงของนางแทบไม่ได้ยิน
แต่คนที่อยู่ที่นี่เป็นใครกัน ? พวกเขาคืออัครสูงสุดรึขั้นบรรพกาล ดังนั้นพวกเขาจึงบอกได้ว่าซุยหยุนหลานนั้นพูดอะไร
ทุกคนแสดงสีหน้าบิดเบี้ยวออกมายิ่งกว่าเก่า พวกเขาอดไม่ได้ที่จะมองไปที่ผู้คนรอบตัวด้วยสายตาสงสัยพวกเขาไม่ได้โง่ พวกเขารู้ทันทีว่าการที่หวู่ฮ่านซ่อนตัวอยู่ในนิกายหิมะเพราะม มีคนวางแผนลับ ๆ พวกนั้นต้องมีอำนาจที่สูงพอสมควร
ในฐานะองค์กรใหญ่บนที่ราบน้ำแข็งขั้วโลกแล้ว นิกายหิมะนั้นไม่ใช่พวกที่จะหาเรื่องได้ง่าย ๆ
“หวู่ฮ่าน ! ” บรรพบุรุษผู้ก่อตั้งเมฆน้ำแข็งหน้าแดงขึ้นมา นางพูดชื่อของหวู่ฮ่านออกมาพร้อมกับกัดฟันแน่น ความหงุดหงิดและโกรธแค้นในแววตาของนางไม่อาจจะปกปิดได้
ต่อมา บรรพบุรุษผู้ก่อตั้งเมฆน้ำแข็งก็ได้เอาระฆังมอมเมาวิญญาณออกมาและชี้ไปที่หวู่ฮ่านโดยไม่ลังเล นางไม่คิดจะเสียเวลาเพื่อสอบสวน กลับกันแล้ว นางพยายามใช้ระฆังมอมเมาวิญญาณเพื่อ อควบคุมหวู่ฮ่าน เพื่อที่นางจะได้รู้สิ่งที่นางอยากรู้
ทันทีที่เห็นระฆังมอมเมาวิญญาณ สีหน้าของหวู่ฮ่านก็เปลี่ยนไป นางรีบถอยกลับไปและตะโกนออกมาเพื่อปกปิดความผิด “บรรพบุรุษผู้ก่อตั้งเมฆน้ำแข็ง ผะ ผู้อาวุโสเปลวเพลิงที่น่านับถืออยู่ เบื้องหลังข้า ทะ ท่านทำแบบนี้กับข้าไม่ได้ ไม่งั้นเปลวเพลิงที่น่านับถือจะไม่ปล่อยนิกายหิมะของท่านไปแน่ ท่านอาจจะใหญ่ที่สุดในนิกายหิมะ แต่ต่อหน้าเปลวเพลิงที่น่านับถือแล้ว ท่านน่ะไม่ต่างอะไรจากกระดาษเลย”
“ข้าจะสอบสวนทุกคนเรื่องเกี่ยวกับหวู่ฮ่านและซุยหยุนหลาน ตราบใดที่เป็นศิษย์ของนิกายหิมะ ไม่ว่าจะเป็นใครรึมีตำแหน่งพิเศษแค่ไหน แต่เมื่อทรยศต่อนิกายหิมะและศาลาเทพธิดาน้ำแข ข็งแล้วก็ไม่อาจจะปล่อยไปได้ ผลก็คือก่อนที่ข้าจะได้รู้ความจริงเรื่องนี้ ห้ามให้ศิษย์คนไหนออกจากที่นี่ สำหรับบรรพชนหลาน เจ้าไม่ต้องกังวล ด้วยการที่มีหัวหน้าพิรุณอยู่ที่นี่ ด้วย เขตแดนของข้านั้นไร้ค่าต่อเจ้า” เสียงของบรรพบุรุษผู้ก่อตั้งเมฆน้ำแข็งดังขึ้นมา
ต่อมาระฆังมอมเมาวิญญาณก็ได้ส่งเสียงดังขึ้น บรรพบุรุษผู้ก่อตั้งเมฆน้ำแข็งได้มองไปที่หวู่ฮ่านและถามออกมาด้วยเสียงที่เย็นชา “หวู่ฮ่าน ใครกันที่จับซุยหยุนหลานมา ? ”
“ผู้อาวุโสเซี่ย” หวู่ฮ่านตอบกลับด้วยสีหน้าว่างเปล่า
จากนั้น บรรพบุรุษผู้ก่อตั้งเมฆน้ำแข็งก็แสดงสายตาเย็นชาออกมา บรรพบุรุษผู้ก่อตั้งหัวหน้าน้ำแข็งสีหน้าหม่นลง สำหรับบรรพบุรุษแม่น้ำเยือกแข็งและบรรพบุรุษท้องฟ้าลึกซึ้งแล้ว ทั้งสองต ต่างก็เบิกตากว้างด้วยความเหลือเชื่อ
“เป็นไปได้ยังไงกัน ? ทำไมถึงเป็นผู้อาวุโสเซี่ยได้ ? ” ผู้อาวุโสสูงสุดที่โดนขังในเขตแดนหิมะสูงสุดพากันฮือฮาออกมา พวกเขาล้วนแต่ตกใจ
“ข้าไม่คิดเลยว่าจะเป็นผู้อาวุโสเซี่ย แต่เมื่อผู้อาวุโสเซี่ยตายไปแล้ว เขาก็ได้รับสิ่งที่สมควรแล้ว เมฆน้ำแข็ง ในความเห็นของข้าแล้ว เราแค่ปล่อยเรื่องนี้ไป” บรรพบุรุษผู้ก่อตั้ งหัวหน้าน้ำแข็งส่งข้อความบอกบรรพบุรุษผู้ก่อตั้งเมฆน้ำแข็ง นอกจากบรรพบุรุษผู้ก่อตั้งเมฆน้ำแข็งแล้ว ไม่มีใครได้ยินที่นางพูด
“แน่อนว่าเป็นไปไม่ได้ที่หยูหยางเซี่ยจะลบร่องรอยชองตัวเองได้หมดจดแบบนี้เมื่อดูจากความสามารถของเขา บอกข้ามา ใครกันที่หนุนหลังหยูหยางเซี่ย ? ” แต่บรรพบุรุษผู้ก่อตั้งเมฆน้ ำแข็งกลับทำเป็นไม่ได้ยินที่คนอื่นพูด นางยังถามต่อพร้อมแรงอาฆาตที่แผ่ออกมา
นางไม่ได้โง่ เมื่อเรื่องมาถึงจุดนี้ มันก็ชัดเจนขึ้นมาเรื่อย ๆ แล้ว แต่นางไม่คิดจะหยุดจนกว่าจะถึงเวลาที่เหมาะ กลับกันแล้ว นางยังคงถามราวกับว่านางจะไม่หยุดจนกว่าจะรู้แผนการทั งหมดและรายชื่อคนที่เกี่ยวข้องกับเรื่องนี้
ประวัติการอ่าน
ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: เทพกระบี่มรณะ
จบแล้วหรอ...
ทำไมยังไม่ลงบทใหม่...
ลงครั้งละ สี่ ห้า บท ได้ไหม...
กรุณาลงบทครั้งละหลายบทหน่อยนะครับ ชอบ ๆ...
รออ...
ตอน 1419-1420 หายครับ...
จบแล้ว......
มีต่อไหมครับ...
เมื่อไรจะอัพเดทค้าบ รอนานแล้ว...
ต่อๆๆๆ...