เทพกระบี่มรณะ นิยาย บท 3019
ตอนที่ 3019 : เปิดเผย
เมื่อเห็นสีหน้าบิดเบี้ยวของบรรพชนหลาน บรรพบุรุษผู้ก่อตั้งหัวหน้าน้ำแข็งก็อดไม่ได้ที่จะเผยอยิ้มออกมา อย่างน้อย ๆ มันก็ดูเหมือนว่านิกายหิมะนั้นเหนือกว่าด้วยเหตุผล พวกเขาไม่มี ทางยอมให้บรรพชนหลานงัดข้อกับพวกเขาได้
เหอเถียนฉีสายตาสั่นไหว อยู่ ๆ เขาก็เอ่ยขึ้นมาว่า “ดูเหมือนว่าทางเดียวที่จะพิสูจน์ได้ว่าหยูหยางเซี่ยจับตัวซุยหยุนหลานมารึไม่นั้นคือต้องหาตัวซุยหยุนหลานให้พบ ตราบใดที หาตัวซุยหยุนหลานพบ ทุกอย่างก็จะเปิดเผย”
เหอเถียนฉีไม่ได้กลัวแม้ว่าจะเผชิญหน้ากับอัครสูงสุดนับไม่ถ้วน เขาไม่ได้แสดงความเคารพต่อพวกนี้เลยแม้แต่น้อย เขาแค่มองเข้าไปในนิกายหิมะแล้วพูดขึ้น “หากเราเดาไม่ผิดแล้ว ซุย ยหยุนหลานคงโดนขังไว้ในที่ลับ นางอาจจะอยู่ในโถงศักดิ์สิทธิ์ที่เป็นของหยูหยางเซี่ย รึอาจจะอยู่ในโถงศักดิ์สิทธิ์ของศิษย์รึผู้อาวุโสคนอื่นจากนิกายหิมะ นางอาจจะอยู่ในที่ ลับของนิกายหิมะหรือโลกจิ๋วก็ได้”
“ถูกต้อง ไม่ว่าความจริงจะเป็นเช่นไร มันก็จะเปิดเผยทันทีเมื่อเราหาตัวซุยหยุนหลานพบ” หุนเจิ้งพูดขึ้นทันทีที่ เหอเถียนฉีพูดจบ ทำให้บรรพบุรุษผู้ก่อตั้งหัวหน้าน้ำแข็งได้แต่ปิ ดปากเงียบไป นางจะพูดอะไรได้อีก
สายตาของบรรพบุรุษผู้ก่อตั้งหัวหน้าน้ำแข็งหม่นลง นางไม่ได้พูดอะไร แต่นางได้แผ่การรับรู้วิญญาณเออกไปจากตัวนางไปหาหวู่ฮ่านที่ซ่อนตัวอยู่ในนิกายหิมะ นางลงมืออย่างระมัดระวัง งต่อหน้าทุกคน
“พาซุยหยุนหลานออกไปจากที่นี่ ใช้ม้วนคัมภีร์เคลื่อนย้ายมิติโบราณ อย่าทิ้งร่องรอยเอาไว้เบื้องหลัง”
หวู่ฮ่านปลอมตัวเป็นราชาเทพของนิกายหิมะซ่อนตัวอยู่ล่างภูเขาและมองมาทางบรรพบุรุษผู้ก่อตั้งหัวหน้าน้ำแข็ง สีหน้าของนางดูอึดอัดใจเล็กน้อยรวมถึงกังวลด้วย ตอนนั้นเสียงของบรรพบ บุรุษผู้ก่อตั้งหัวหน้าน้ำแข็งก็ดังมาถึงหูนาง ซึ่งทำให้นางใจเย็นลงและลงมือทันที นางได้เอาม้วนคัมภีร์เคลื่อนย้ายมิติโบราณออกมาโดยไม่ลังเล
บรรพบุรุษผู้ก่อตั้งหัวหน้าน้ำแข็งได้มอบม้วนคัมภีร์นี้กับนางด้วยตัวเองเผื่อว่าจะเกิดเรื่องแบบนี้ขึ้น มันคือเวลาที่เหมาะที่นางจะใช้มัน
หวู่ฮ่านได้คลี่ม้วนคัมภีร์ออกก่อนที่พลังบรรพกาลจะห่อหุ้มตัวนางเอาไว้ มันกำลังจะส่งนางออกไปจากที่นี่ แต่ตอนนั้นกลับมีบางอย่างที่ไม่คาดคิดเกิดขึ้น พลังของม้วนคัมภีร์กลับปั่ นป่วนขึ้นมา มันราวกับว่ามีพลังลึกลับโผล่มาจากมิติรอบตัวนางขัดกับพลังมิติจากม้วนคัมภีร์
สีหน้าของหวู่ฮ่านเปลี่ยนไปทันที ในฐานะยอดฝีมือขอบเขตบรรพกาลแล้ว นางรอบรู้อยู่พอสมควร ดังนั้นนางจึงเข้าใจทันทีว่าต้องมียอดฝีมือที่เชี่ยวชาญกฎมิติเข้ามายุ่งกับการเคลื่อนย้ ายของนาง
“ไม่นะ ! ” หวู่ฮ่านใจหายวูบ นางพยายามที่จะหนีจากพลังของม้วนคัมภีร์ แต่มันก็สายเกินไปแล้ว เมื่อพลังทำงาน หวู่ฮ่านก็ได้หายไปจากที่นั่น
ด้านบนนิกายหิมะ หัวหน้าพิรุณที่ห่อหุ้มไปด้วยพลังของฝนยังยืนเงียบอยู่ นางไม่ได้สนใจเรื่องพิพาทระหว่างเผ่ากระเรียนสวรรค์กับนิกายหิมะแม้แต่น้อย
มันราวกับว่าไม่ว่านิกายหิมะจะจับตัวซุยหยุนหลานมารึไม่นั้น หรือใครก็ตามที่ได้ประโยชน์จากการทะเลาะกันของเผ่ากระเรียนสวรรค์กับนิกายหิมะนั้น นางก็ไม่ได้สนใจแม้แต่น้อย
แต่ตอนนั้นมิติข้างกายหัวหน้าพิรุณกลับสั่นไหว ศิษย์ของนิกายหิมะคนหนึ่งได้ปรากฏตัวขึ้นมา นางได้แผ่พลังของราชาเทพออกมา
ชัดแล้วว่านางคือหวู่ฮ่าน !
หวู่ฮ่านรู้สึกว่าสายตาของนางพร่ามัว ไม่นานนางก็พบว่ามีหลายคนรายล้อมนางอยู่
เกล็ดสีฟ้าที่อัดแน่นขึ้นจากพลังงานได้ปรากฏขึ้นและแผ่แสงสีครามราวกับสีของทะเลมาขวางทางบรรพบุรุษผู้ก่อตั้งหัวหน้าน้ำแข็งเอาไว้
“หัวหน้าน้ำแข็ง หยุด ! ” ในเวลาเดียวกันบรรพบุรุษผู้ก่อตั้งเมฆน้ำแข็งก็ได้ตะโกนออกมา นางพุ่งเข้าไปห้ามบรรพบุรุษผู้ก่อตั้งหัวหน้าน้ำแข็งเอาไว้ ในเวลาเดียวกันนางก็ได้ระเบิดพลังที่ท ทัดเทียมชั้นสวรรค์ที่ 7 ออกมา ทำให้บรรพบุรุษผู้ก่อตั้งหัวหน้าน้ำแข็งกระเด็นออกไป
แววตาของหัวหน้าพิรุณสั่นไหวเมื่อนางเห็นสิ่งที่บรรพบุรุษผู้ก่อตั้งเมฆน้ำแข็งทำ นางแค่สะบัดมือเบา ๆ ก่อนจะส่งหวู่ฮ่านให้กับบรรพบุรุษผู้ก่อตั้งเมฆน้ำแข็งผ่านพลังมิติ แล้วพูดข ขึ้น “ข้ายกนางให้เจ้า โถงศักดิ์สิทธิ์ในแหวนมิติของนางมีบางคนโดนขังเอาไว้”
สีหน้าของบรรพบุรุษผู้ก่อตั้งเมฆน้ำแข็งเย็นชาขึ้นมา นางกวาดนิ้วก่อนที่โถงศักดิ์สิทธิ์จะพุ่งออกมาจากแหวนมิติของหวู่ฮ่าน ไม่นานหลังจากนั้นมันก็มีผู้หญิงคนหนึ่งลอยออกมาจากโถงศ ศักดิ์สิทธิ์ช้า ๆ ภายใต้พลังหนึ่ง นางหน้าซีดอย่างมาก ตาของนางปิดราวกับว่าหมดสติไป แต่จากตัวที่สั่นของนางก็ชัดแล้วว่านางผ่านการทรมานมา
หลังจากที่เห็นผู้หญิงคนนั้น พลังของบรรพบุรุษผู้ก่อตั้งเมฆน้ำแข็งก็ปั่นป่วนขึ้นมา ตาของนางเบิกกว้าง นางได้ถอยกลับไปโดยไม่อาจจะควบคุมตัวเองได้ นางเหมือนจะเพิ่งได้เห็นบางอย่ างที่น่ากลัวเข้า นางตกตะลึงอย่างมาก
“ซะ ซะ ซุยหยุนหลาน ! ” บรรพบุรุษผู้ก่อตั้งเมฆน้ำแข็งตะโกนออกมาพร้อมกับตัวที่สั่นและหน้าซีดเป็นไก่ต้ม สายตาของนางเต็มไปด้วยความตกตะลึงและเหลือเชื่อ
ตอนที่ซุยหยุนหลานปรากฏตัว สายตาของบรรพชนหลานก็แสดงความกลัวออกมาเช่นกัน นางได้พูดขึ้นมาด้วยน้ำเสียงเย็นชา “ซุนหยุนหลานอยู่ในนิกายหิมะของเจ้าจริง ๆ พวกเจ้าถึงกับบังคับให ห้นางกินเม็ดยากลืนวิญญาณ”
ทันทีที่ได้ยินบรรพชนหลานพูดถึงเม็ดยากลืนวิญญาณ บรรพบุรุษแม่น้ำเยือกแข็งและบรรพบุรุษท้องฟ้าลึกซึ้งก็สีหน้าเปลี่ยนไปทันที พวกเขารู้ความสามารถของยานี้ดี มันจึงทำให้พวกเขาเคร่ งเครียดกันอย่างมาก
ประวัติการอ่าน
ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: เทพกระบี่มรณะ
จบแล้วหรอ...
ทำไมยังไม่ลงบทใหม่...
ลงครั้งละ สี่ ห้า บท ได้ไหม...
กรุณาลงบทครั้งละหลายบทหน่อยนะครับ ชอบ ๆ...
รออ...
ตอน 1419-1420 หายครับ...
จบแล้ว......
มีต่อไหมครับ...
เมื่อไรจะอัพเดทค้าบ รอนานแล้ว...
ต่อๆๆๆ...