ตอนที่ 3049 – การต่อรอง
โมเทียนหยุนจ้องมองไปที่หัวหน้าพิรุณอย่างลึกซึ้งและพูดว่า “ด้วยความแข็งแกร่งของเจ้าในตอนนี้ แต่เจ้ากลับหลงชอบชายที่ไม่อาจเป็นอัครสูงสุดได้จริง ๆ นี่เป็นเรื่องที่หายากอย่างแท้จริงในโลกเซียน”
โมเทียนหยุนหยุดอยู่ครู่นึงก่อนที่จะพูดต่อว่า “คราวนี้ข้ามาหาเจ้าด้วยความตั้งใจสองประการ อย่างแรกคือขจัดความบาดหมางของเรา อย่างที่สองคือมาตกลงกับเจ้า อย่างไรก็ตาม ด้วยท่าทีของเราในตอนนี้ การจะจัดความบาดหมางของเราในอดีตได้นั้นคงต้องใช้การตกลงของเราเท่านั้น”
หัวหน้าพิรุณเลิกฟุ้งซ่านและกลับมาเย็นชา นางถามว่า “ข้อตกลงแบบไหน ? ”
เพียงการโบกมือของนาง หญิงชุดขาวก็ปรากฏขึ้นมาทันที
ผู้หญิงคนนี้ดูเหมือนจะมีอายุแค่ 20 ปีเท่านั้น นางมีความงดงามที่เย้ายวนใจอย่างมาก
แต่ตอนนี้ ดวงตาของนางปิดสนิทและใบหน้าของนางก็ซีด พลังแห่งการมีอยู่ของนางแทบจะไม่มีและพลังของนางก็อ่อนลงมากเช่นกัน ดูเหมือนว่านางจะอยู่หน้าประตูมรณะ ราวกับว่านางอาจจะตายได้ทุกเมื่อ
ใบไม้สีเขียวลอยอยู่ใกล้ ๆ หน้าผากของนาง ปกคลุมไปด้วยชั้นแสงสีเขียวขมุกขมัวเพื่อปกป้องร่างกายและวิญญาณของนาง
“นางได้รับบาดเจ็บหนักจากกฏแห่งเพลิง ข้าปกป้องวิญญาณของนางได้ทัน แต่มันอยู่ได้ไม่นาน หัวหน้าพิรุณ กฏที่เจ้าเข้าใจได้ลบล้างกฏแห่งเพลิง ข้าหวังว่าเจ้าจะช่วยเหลือนาง” โมเทียนหยุนกล่าว
สายตาของหัวหน้าพิรุณจ้องไปที่หญิงชุดขาว นางดูเหมือนจะเห็นอะไรบางอย่างและใบหน้าของนางก็เคร่งเครียดทันที เพียงการโบกมือ หญิงสาวที่หมดสติซึ่งอยู่ห่างออกไปหลายร้อยกิโลเมตรก็มาอยู่ตรงหน้าของนางทันที
หัวหน้าพิรุณไม่ได้แตะต้องหญิงคนนั้น ในทางกลับกัน สายตาของนางจับจ้องอยู่ที่หน้าผากของหญิงสาว และหลังจากนั้นไม่นาน นางก็พูดอย่างจริงจังว่า”นี่คือกฏแห่งเพลิง ที่เป็นเจ้าแห่งไฟ ! ”
“ถูกต้อง มันคือกฏแห่งเพลิง เจ้าแห่งไฟ โชคดีที่นางได้รับบาดเจ็บ จากผลพวงของเครื่องรางที่เจ้าแห่งไฟทิ้งไว้เท่านั้น ซึ่งเป็นเหตุผลเดียวที่ทำให้นางรอดมาได้จนถึงตอนนี้ ไม่อย่างนั้น แม้แต่ข้าก็ไม่อาจช่วยนางยืดเวลาได้” โมเทียนหยุนถอนหายใจเบา ๆ และพูดว่า “ความเข้าใจของเจ้าแห่งไฟนั้นเกี่ยวกับกฏแห่งเพลิงทั้งหมด ดังนั้นแม้ว่าข้าจะปกป้องวิญญาณของนางด้วยสมบัตินี้ มันก็สามารถหยุดกฏแห่งเพลิงได้เพียงชั่วคราวเท่านั้น ไม่ได้ขจัดออกไปทั้งหมด นางไม่อาจรอได้นานนัก”
“นายเป็นแค่ขั้นบรรพกาลช่วงต้นเท่านั้น ดังนั้นมันจึงเป็นเรื่องที่น่าอัศจรรย์มากที่สามารถอยู่ได้จนถึงตอนนี้ น่าเสียดายที่ข้าไม่อาจช่วยนางได้” หัวหน้าพิรุณส่ายหัวอย่างเย็นชา “เจ้าแห่งไฟเป็นคนที่อยู่ในระดับการบ่มเพาะอัครสูงสุดชั้นสวรรค์ที่ 9 ความเข้าใจของเขาเกี่ยวกับกฏได้ไปถึงระดับสูงมากแล้ว แม้จะเป็นเพียงเศษเสี้ยวของพลังจากคนแบบนั้นมันก็เหลือเชื่อ กฏที่ข้าเข้าใจนั้นขัดต่อกฏแห่งเพลิง แต่ระดับต่ำเกินไป ข้าช่วยนางไม่ได้”
“ด้วยความสามารถของเจ้า แม้ว่าเจ้าจะไม่สามารถช่วยเหลือนางได้จริง ๆ เจ้าควรจะสามารถปราบปรามกฏแห่งเพลิงของเจ้าแห่งไฟได้ชั่วขณะ” โมเทียนหยุนกล่าว
“ถ้าข้าใช้ทุกอย่างที่มี ข้าสามารถซื้อเวลาให้นางได้ แต่นั่นจะทำให้ข้าต้องใช้พลังจากผนึกสองแบบ จ้าวปีศาจชั้นฟ้า เจ้าพอจะจ่ายได้หรือไม่ ? ” หัวหน้าพิรุณพูด
“อย่างนั้นก็เลยมาหาข้า” ดวงตาของหัวหน้าพิรุณเป็นประกายด้วยความสนใจ ในขณะที่นางพูดอย่างไม่แยแสว่า “จ้าวปีศาจชั้นฟ้า ข้าไม่แน่ใจว่าเจ้าประเมินข้าสูงไปหรือไม่ ถ้าเจ้าขาดความรู้ความเข้าใจเกี่ยวกับปราณหยานหวง ปราณหยานหวงนั้นทรงพลังเทียบเท่าพลังบรรพกาล โดยไม่คำนึงถึงระดับของโลกหยานหวง นอกจากนี้มันก็เป็นปราณหยานหวงในท้ายที่สุด แม้ว่าข้าจะมีพลังพิเศษ ข้าไม่สามารถควบปราณหยานหวงและเปิดสถานที่เหล่านั้นก่อนเวลาอันควร”
“อย่าว่าแต่ข้าเลย แม้แต่ผู้อาวุโสมิติเวลามาเอง เขาก็ทำไม่ได้เช่นกัน”
“เจ้าคนเดียวไม่เก่งพอที่จะเปิดโลกหยานหวง แต่ถ้าเราร่วมมือกันและได้รับความช่วยเหลือจากพลังที่เทียบเท่าปราณหยานหวง ? ด้วยวิธีนี้ เจ้ายังคิดว่าเจ้าจะเข้าไปในโลกหยานหวงไม่ได้อีกหรือ ? ” โมเทียนหยุนยิ้ม เขายิ้มอย่างสบายใจและสงบเราวกับว่านางต้องเต็มใจตกลง
“พลังที่เทียบเท่าปราณหยานหวง ? ” หัวหน้าพิรุณตะลึง ไม่ช้านางก็นึกถึงอะไรบางอย่างและส่ายหัว “เจ้าหมายถึงเจี้ยนเฉิน ? ถูกต้อง เจี้ยนเฉินเป็นคนที่เหมาะสมตั้งแต่ที่โลกถือกำเนิด ที่ซึ่งวิญญาณของเขารวมเข้ากับพลังบรรพกาลได้อย่างแท้จริง อย่างไรก็ตาม เจี้ยนเฉินเพียงคนเดียวไม่พอที่จะทะลวงกฏหยานหวงได้ ยิ่งไปกว่านั้นพลังบรรพกาลนั้นได้รวมเข้ากับจิตวิญญาณของเขาแล้ว เขาไม่อาจใช้มันได้”
“ไม่ พลังบรรพกาลที่ข้าพูดถึงไม่ใช่สิ่งที่อยู่ในวิญญาณเจี้ยนเฉิน หัวหน้าพิรุณเจ้าต้องเข้าใจคือข้ามั่นใจว่าเขาสามารถเปิดโลกหยานหวงได้ แน่นอน มันขึ้นอยู่กับสถานการณ์ของข้าว่าจะต้องได้รับความร่วมมือจากเจ้า เจ้าต้องบอกข้าว่าเจ้าเห็นด้วยกับการร่วมมือนี้หรือไม่ ? ” โมเทียนหยุนยิ้มบาง ๆ
สายตาของหัวหน้าพิรุณเปิดประกายเจิดจ้าในทันที มันเต็มไปด้วยความกระตือรือร้นอย่างไม่ปิดบัง “ตกลง ข้าเชื่อเจ้า ในฐานะจ้าวปีศาจชั้นฟ้า เจ้าไม่ควรจะพูดโกหก หากสิ่งนี้ไม่สำเร็จ ไม่เพียงแต่จักรวรรดิเมฆทวีของข้าจะไม่เอาความกับลัทธิปีศาจชั้นฟ้า แต่ข้ายังจะมอบครึ่งนึงจากทุกอย่างที่ข้าได้มาจากโลกหยานหวงให้กับเจ้าด้วย”
“ถ้าอย่างนั้น หัวหน้าพิรุณ จะช่วยนางก่อนได้หรือไม่ ? “

ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: เทพกระบี่มรณะ
จบแล้วหรอ...
ทำไมยังไม่ลงบทใหม่...
ลงครั้งละ สี่ ห้า บท ได้ไหม...
กรุณาลงบทครั้งละหลายบทหน่อยนะครับ ชอบ ๆ...
รออ...
ตอน 1419-1420 หายครับ...
จบแล้ว......
มีต่อไหมครับ...
เมื่อไรจะอัพเดทค้าบ รอนานแล้ว...
ต่อๆๆๆ...