เทพกระบี่มรณะ นิยาย บท 3048

ตอนที่​ 3048: โลก​แห่ง​คัง​หลาน​

หัวหน้า​พิรุณ​ไม่พูด​อะไร​ เพียงแค่​ลอย​อยู่​บน​อากาศ​อย่าง​เงียบ ๆ​ และ​จ้องมอง​ไปที่​โมเทียน​หยุ​นอย่าง​ไร้อารมณ์​ มีเพียง​แสงใน​ดวงตา​ของ​นาง​เท่านั้น​ที่​รู้​ว่า​นาง​กำลัง​กระพริบตา​เป็น​ระยะ ๆ​ เห็นได้ชัด​ว่า​นาง​กำลัง​ลังเล​อยู่​

นาง​ชั่งน้ำหนัก​ถึงข้อดี​และ​ข้อเสีย​ แม้จะรู้​อยู่แล้ว​ว่า​โมเทียน​หยุ​น​มีวัตถุ​เทพ​ราชันย์​ที่​เข้ากับ​เขา​ได้​อย่าง​มาก​ หัวหน้า​พิรุณ​ก็​ไม่มีความกลัว​แม้แต่น้อย​

วัตถุ​เทพ​ราชันย์​นั้น​ทรงพลัง​มาก​ โดยเฉพาะอย่างยิ่ง​ผู้เชี่ยวชาญ​อย่าง​โมเทียน​หยุ​น​ สามารถ​ปล่อย​พลัง​ที่​ยิ่งใหญ่​ได้​เมื่อ​เขา​มีวัตถุ​เทพ​ราชันย์​อยู่​ใน​มือ​ อย่างไรก็ตาม​ นาง​ยัง​เข้า​ใจถึงความ​น่าสะพรึงกลัว​ภายใน​เกล็ด​ทองคำ​ของ​นาง​ นาง​มั่นใจ​ว่า​ทันทีที่​นาง​ปล่อย​พลัง​เกล็ด​ทองคำ​ นาง​จะเอาชนะ​โมเทียน​หยุ​น​ที่​มีวัตถุ​เทพ​ราชันย์​ได้​อย่าง​แน่นอน​

อย่างไรก็ตาม​ ทันทีที่​นาง​คิด​ว่า​ผลข้างเคียง​ที่​ต้อง​ตามมา​เพื่อ​ใช้เกล็ด​ทองคำ​ หัวหน้า​พิรุณ​ก็​ลังเล​อย่าง​มาก​

นาง​ไม่อาจ​ใช้พลัง​เกล็ด​ทองคำ​ได้​จนกว่า​จะเผชิญหน้า​กับ​ความเป็นความตาย​ !

การ​ใช้พลัง​เกล็ด​ทองคำ​เพื่อ​ทรัพยากร​สวรรค์​ที่​ลัทธิ​ปีศาจชั้น​ฟ้าขโมย​ไปใน​อดีต​ไม่ใช่ความคิด​ที่​ดี​เลย​

กล้วยไม้​เบญจ​ธาตุ​นั้น​ที่​ปนเปื้อน​ไปด้วย​ปราณ​ห​ยาน​หวง​มีค่า​เป็น​อย่างยิ่ง​ แต่​ก็​ไม่เพียง​พอที่จะ​ให้​นาง​ใช้พลัง​ของ​เกล็ด​ทองคำ​และ​แลก​ชีวิต​กับ​เขา​

ที่​สำคัญ​ที่สุด​ หัวหน้า​พิรุณ​เข้า​ใจดี​ว่า​นาง​สามารถ​ขวาง​ไม่ให้​จ้าว​ปีศาจชั้น​ฟ้าหนี​ไปได้​ มัน​ก็​ยัง​ไม่อาจ​ทำ​อะไร​ได้​เมื่อ​ต้อง​มาต่อสู้​กับ​อีก​ฝ่าย​ที่​มีวัตถุ​เทพ​ราชันย์​

มัน​ไม่เพียงแต่​ผลข้างเคียง​ของ​เกล็ด​ทองคำ​นั้น​มากมาย​ แต่​มัน​อาจจะ​เป็น​บาดแผล​ตลอดไป​ !

หลังจาก​คิด​เสร็จ​ กลิ่นอาย​ของ​หัวหน้า​พิรุณ​ก็​ค่อย ๆ​ หาย​ไป มัน​ค่อย ๆ​ จางลง​เรื่อย ๆ​ แม้แต่​ขอบเขต​การบ่ม​เพาะ​ของ​นาง​ก็​ลดลง​ ลง​มาจาก​ชั้น​สวรรค์​ที่​ 7 ไปยัง​ชั้น​สวรรค์​ที่​ 6 จากนั้น​จาก​ชั้น​สวรรค์​ที่​ 6 ไปยัง​ชั้น​สวรรค์​ที่​ 5

ในเวลาเดียวกัน​หัวหน้า​พิรุณ​ก็​ยังมี​แรง​เหลือ​พอที่จะ​ตอบโต้​ได้​แม้ว่า​จะกลับ​ไปยัง​ชั้น​สวรรค์​ที่​ 5

เมื่อ​พลัง​ของ​นาง​ลดลง​ เกล็ด​เงิน​และ​เกล็ด​ทองแดง​ที่​คอ​ของ​นาง​ก็​ปรากฏ​ขึ้น​อีกครั้ง​

คำตอบ​ของ​หัวหน้า​พิรุณ​ทำให้​โมเทียน​หยุ​น​ถอนหายใจ​ด้วย​ความ​โล่งอก​ เขา​ยิ้ม​อย่าง​สบาย​ ๆ และ​เต็มไปด้วย​ความดีใจ​ “เป็นเวลา​นานมาแล้ว​ที่​ไม่มีใคร​ทำให้​ข้า​ต้อง​ออกแรง​มาก​ขนาด​นี้​ แม้แต่​แม่ทัพ​ศักดิ์สิทธิ์​ของ​พระราชวัง​สวรรค์​แห่ง​บิ​เชิงก็​ยัง​ไม่มีค่า​พอที่จะ​ให้​ข้า​ออกแรง​เต็มที่​ อย่างไรก็ตาม​ ไม่เพียงแต่​เจ้าจะบังคับ​ให้​ข้า​ใช้พลัง​อย่าง​เต็มที่​ แต่​ข้า​ยัง​ต้อง​เอา​วัตถุ​เทพ​ราชันย์​ออกมา​เพื่อ​สู้กับ​หัวหน้า​พิรุณ​ ความ​แข็งแกร่ง​ของ​เจ้านั้น​เกิด​ความคาดหมาย​ของ​ข้า​จริง ๆ​ ”

โมเทียน​หยุ​น​จ้องมอง​ไปที่​กรงเล็บ​ที่​แหลมคม​ที่​เขา​สร้าง​มัน​ให้​บาง​ราวกับ​ปีก​จักจั่น​ มัน​ลอย​อยู่​ใน​มือ​ของ​เขา​ ด้วย​ความรู้สึก​ที่​หลากหลาย​ เขา​ถอน​หา​จใจและ​พูดว่า​ “ตั้งแต่​ที่​ข้า​ได้รับ​วัตถุ​เทพ​ราชันย์​มา ข้า​ก็​ยัง​ไม่เคย​ได้​ใช้พลัง​ของ​มัน​จริง ๆ​ หรือไม่​ก็​รั้ง​เอาไว้​ เพราะ​บางคน​อาจ​สัมผัส​ได้​ถึงความ​พิเศษ​ของ​ข้า​ได้​”

“โชคดี​ที่​เจ้ายอม​ถอย​ในเวลานี้​ หัวหน้า​พิรุณ​ ไม่อย่างนั้น​เจ้าคง​ทำให้​ข้า​ต้อง​ลำบาก​จริง ๆ​ แล้ว​” โมเทียน​หยุ​น​ยิ้ม​อย่าง​เจ้าเล่ห์​

“พูด​ให้​ตรงประเด็น​ เจ้าต้อง​ให้​คำตอบ​ที่​น่าพอใจ​กับ​ข้า​เกี่ยวกับ​สิ่งที่​ข้า​ต้อง​เจอ​เมื่อ​ครั้ง​สัทธิ​ปีศาจชั้น​ห้า​ของ​เจ้าทำต่อ​จักรวรรดิ​เมฆทวี​ของ​ข้า​ใน​ตอนนั้น​ ถ้าไม่อย่างนั้น​ ข้า​จะไม่ปล่อย​เจ้าเอาไว้​แน่​ อาจจะ​ไม่มีพลัง​เมื่อ​อยู่​กับ​เจ้า แต่​เมื่อ​ข้า​ผสาน​กับ​เกล็ด​สอง​เกล็ด​ได้​อย่าง​สมบูรณ์​ เจ้าจะกลายเป็น​แค่​ก้อน​เต้าหู้​นิ่ม​ ๆ เมื่อ​ถึงตอนนั้น​ ข้า​จะใช้พลัง​ของ​เกล็ด​ที่สาม​ได้​ตาม​ต้องการ​” หัวหน้า​พิรุณ​ยิ้ม​อย่าง​เย็นชา​

VERIFYCAPTCHA_LABELยืนยัน