หลินมั่วอดไม่ได้ที่จะโมโห เขาไม่คิดว่าจะเป็นฝีมือของอู๋เฟยเฟยคนนี้อีกแล้ว
“ลากตัวเธอมาให้ผมหน่อย!”
“อ้อ ผมจะส่งคลิปวิดีโอให้คุณ คุณช่วยตรวจสอบตำแหน่งของสถานที่ให้ผมที!”
หลินมั่วส่งคลิปวิดีโอให้เหลาหู่
หลังจากนั้น เขาก็ขับรถออกจากเซิ่งซื่อเรสซิเด้นท์ไป
เมื่อเห็นกลุ่มคนที่ยังตะลุมบอนกันอยู่จากระยะไกลๆ มือของเขาก็ค่อยๆ กำหมัดแน่น
ยังเหลือเวลาอีกสี่สิบนาที หากยังไม่เจอฟังฮุ่ย เขาคงต้องเล่นไม้แข็ง
เขาจะต้องจับหลิวเหยียนฮุย เพื่อบังคับแลกเปลี่ยนตัวกับฟังฮุ่ย!
เวลาผ่านไปไม่ถึงห้านาที เหลาหู่ก็โทรศัพท์กลับมา “พี่หลิน พวกเราจับตัวอู๋เฟยเฟยได้แล้ว”
“ให้ผมเอาตัวไปให้คุณไหม”
หลินมั่ว “เวลาไม่ทันการแล้ว”
“วิดีโอคอลเลยแล้วกัน ผมต้องการถามอะไรบางอย่างให้ชัดเจน!”
เมื่อเหลาหู่เปิดวิดีโอคอล อีกด้านหนึ่ง อู๋เฟยเฟยกำลังถูกคนจับกดให้นั่งคุกเข่าอยู่บนพื้น รอยยิ้มเย้ยหยันปรากฏอยู่บนใบหน้าของเธอ
“อุ๊ยตาย พี่เขย กำลังตามหาฉันอยู่หรือ”
“ทำไมล่ะ จู่ๆ ก็นึกขึ้นได้ว่าเราเป็นญาติกันหรือไง”
“ก่อนหน้านี้ พวกแกร้ายกาจไม่เบาเลยนี่นา”
“น้องชายของฉันถูกตัดสินจำคุกตลอดชีวิต พ่อของฉันก็ตกงาน ตอนนี้พวกเราไม่มีเงิน ไม่มีบ้าน ไม่มีที่ไป ทุกอย่างต้องขอบคุณแกมากๆ เลย!”
อู๋เฟยเฟยกัดฟันเย้ยหยัน โดยไม่ได้ซ่อนความเกลียดชังที่มีต่อหลินมั่วเลยสักนิด
ท่าทางของหลินมั่วสงบนิ่ง “เธอหลอกให้น้ารองออกไปข้างนอกสินะ”
“ร่วมมือกับตระกูลหลิวหรือ”
อู๋เฟยเฟยหัวเราะเสียงดัง “ใช่แล้ว ฉันเอง!”
“ตระกูลหลิวให้เงินฉันเยอะเลยล่ะ แลกกับการล่อฟังฮุ่ยออกมา”
“รู้ไหมล่ะ ว่าเท่าไหร่ ยี่สิบห้าล้านบาทเชียวนะ!”
หลินมั่วขมวดคิ้ว “แม่ไม่น่าจะไว้ใจเธอนะตอนนี้ เธอหลอกแม่ออกไปได้ยังไงกันล่ะ”
อู๋เฟยเฟยยิ้มอย่างลำพองใจ พลางยกมือซ้ายขึ้น “นี่ไง ดูสิ”
ข้อมือซ้ายของเธอมีผ้าพันแผล กระทั่งตอนนี้ ก็ยังมีเลือดไหลซึมอยู่เล็กน้อย
สีหน้าของหลินมั่วพลันเปลี่ยน เขาเข้าใจแล้วว่าเกิดอะไรขึ้น
“อู๋เฟยเฟย เธอนี่มันไร้ยางอายจริงๆ!”
อู๋เฟยเฟยอดไม่ได้ที่จะหัวเราะขึ้นมาอย่างบ้าคลั่ง “ไร้ยางอาย?”
ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: หัตถ์เทวะหมอเทวดา
เซี่ยวซิงปัง ตายไปแล้วยังจะมาคุยได้อีก ตัวละครผิดนะ...
คือคนจีนมีนเป็นแบบนี้จริงๆใช่มั้ย ดูถูกคนอื่นเป็นนิจ หลงตัวเอง แล้วก็เห็นแก่ประโยชน์ส่วนตนเป็นที่ตั้ง ยิ่งอ่านยิ่งน่ารำคาญทั้งเรื่องทั้งเรื่องไม่มีห่าไรเลยพระเอกเกินให้คนดูถูกไปทั่ว พ่อแม่นางเอกก๋หน้าเงิน นางเอกก็นอกจากรักพระเอกแล้วไม่มีอะำรเลยนอกจากสร้างปัญหา เด่วคนนั้นจ้อง คนนี้ต้อง ให้พระเอกมาคอยกำจัด วนไปวนมา อ่านแค่สี่สิบตอนก็เอียนละ ไม่รู้จริงๆนิยายจีนมันเป็นแบบนี้ทุกเรื่องจนคิดว่านี่คือนิสัยจริงๆของคนจีนไปแล้วนะนี่...
อัพวันละ 20 ตอนเหมือนเดิมก้ดีนะแอด 🥺...
รอตอนใหม่นะครับ...
ยังรออยู่นะครับ...
ไม่อัพหลายวันแล้วครับแอดดดดด...
นิยายเรื่องนี้....อ่านไปไม่กี่ตอน...พ๊อตเรื่องสร้างพระเอกเป็นหมาตัวหนึ่ง...เท่านั้น...ไม่มีศักสรี อะไรเลย...โคตรโง่....ยอมให้คนอื่นกดขี่....หรือคนเขียนเองเป็นแบบนี้ครับ...งง...
นิยายไร้สาระของแท้...
นิยายน้ำเน่า...
นิยายขยะ คนแตงก็ขยะ...