หัตถ์เทวะหมอเทวดา นิยาย บท 2671

หลังจากต่อสู้กว่าสิบตาแล้ว ไท่จื่อเริ่มหายใจหอบ และเซี่ยงเหวินเฉียงกลับทำสีหน้าอย่างสบายใจ

“เชอะ เดิมทีคิดว่านายเก่งมากแค่ไหน ที่แท้ก็เก่งแต่ปาก ไอ้ขยะ”

ไท่จื่อโดนอีกฝ่ายดูถูกตัวเองเช่นนี้ จึงโกรธมาก

“แม่งเอ้ย เอาอีก!”

หลังจากพุ่งเข้าไปแล้ว เขากระโดดตัวลอย เตะลูกกลมไปที่หน้าผากของอีกฝ่ายอย่างรวดเร็ว

เหวินเฉียงหัวเราะดูถูกการโจมตีของไท่จื่อ วางสองเท้าหัวข้าง หลบการโจมตีที่รวดเร็วและรุนแรงได้อย่างง่ายดาย

หลินมั่วที่มองดูสถานการณ์การต่อสู้อยู่ ได้แต่ส่ายหน้าอย่างจนใจ เพราะประสบการณ์การต่อสู้จริงน้อยเกินไป

แต่คำพูดเยาะเย้ยของอีกฝ่าย ไท่จื่อจึงเสียสมาธิ เดิมทีไม่ด้อยไปกว่าคู่ต่อสู้เลยด้วยซ้ำ ตอนนี้ความหวังที่จะเอาชนะกลับน้อยนิดเหลือเกิน

เมื่อเทียบกันแล้ว เซี่ยงเหวินเฉียงมีความเป็นเลิศกว่าไม่ว่าจะเป็นการยืน หรือจิตใจ ท่าทางที่ชำนาญโดยไม่ต้องออกแรง ทำตัวสบายใจเฉิบแบบนั้น คือการกลั่นแกล้งคู่ต่อสู้อย่างสิ้นเชิง

อักฝ่ายสามารถหลบหลีกได้ภายใต้การจู่โจมติดต่อกัน ไท่จื่อจึงยิ่งโมโห พอโมโหกระบวนท่าจึงล้มไม่เป็นท่าในพริบตา

“เหอะๆ ท่าดีทีเหลว พลังไม่พอ ความเร็วเชื่องช้า นายไปเรียนวิชามาจากที่ไหน เละตุ้มเป๊ะไม่เป็นท่าเลย”

ขณะพูดเซี่ยงเหวินเฉียงหลบท่าเตะลูกกลมของไท่จื่ออีกครั้ง พอเลื่อนเท้า แล้วจึงกระแทกทั้งตัวเข้าไปในอ้อมอกของคนหลัง

กำปั้นบาจิแนบพิงภูเขา!

เมื่อเห็นสถานการณ์ไม่ดี ไท่จื่อรีบเก็บกระบวนท่าแล้วตั้งรับ แต่สุดท้ายกลับช้าไปหนึ่งก้าว

เซี่ยงเหวินเฉียงแววตาเต็มไปด้วยจิตสังหาร ร่างของเขาสั่นในวินาทีถัดไป พลังอันน่าสะพรึงกลัวระเบิดออกมา ประหนึ่งรถบรรทุกที่พุ่งชนเข้ามาอย่างรวดเร็ว ทั้งตัวของไท่จื่อลอยกระเด็นออกไป

ตอนที่หลินมั่วออกมือรับไท่จื่อ คนหลังกระอักเลือดออกมาโดยตรง

“ฉันบอกแล้ว ให้พี่ใหญ่ช่วยกู้หน้านาย แต่ไม่ฟัง!”

ขณะพูดหลินมั่วหยิบยารักษาอาการบาดเจ็บภายในออกมาหนึ่งเม็ดให้ไท่จื่อกิน เนื่องจากมีเกราะป้องกันร่างกายอยู่ภายใน อาการบาดเจ็บของไท่จื่อจึงไม่หนักมาก นี่คือโดนพลังที่รุนแรงทำให้อวัยวะภายในบาดเจ็บเท่านั้น พักผ่อนสองสามวันก็หาย

“ฉันแค่ประมาทไปหน่อยแค่นั้นเอง...”

“ตัวเล็กแค่นี้ กำปั้นเดียวของพี่เหวินเฉียงสามารถทำให้แกกลายเป็นก้อนเนื้อได้”

“ไม่ใช่คนบ้านเดียวกันไม่เข้าประตูเดียวกัน มีแต่เศษสวะทั้งนั้น”

ไท่จื่อเดิมทีโดนเซี่ยงเหวินเฉียงหัวเราะว่าเป็นเศษสวะ สีหน้าจึงดูไม่ได้ ตอนนี้พอได้ยินอีกฝ่ายหัวเราะหลินมั่วเขากลับดีใจขึ้นมา

“ลูกพี่ เป็นคนจะถ่อมตัวมากไม่ได้ พี่ดูโดนหัวเราะเยาะแล้ว!”

“เชอะ แค่คนอื่นเยาะเย้ยเท่านั้น ตบปากพวกมันให้เละก็พอ”

หลินมั่วหลังจากยักไหล่แล้ว จึงเยาะเย้ยกลับไปเลียนแบบความปากร้ายยามปกติของไท่จื่อ

“ไอ้ขยะ เข้ามารับความตายเสียเถอะ ฉันจะยอมต่อสู้กับนายด้วยมือข้างเดียว! วันนี้ถ้าต่อยไม่โดนจะเรียกแกว่าพ่อ ฉันจะใช้แซ่เดียวกับแก!”

พอพูดออกไป เซี่ยงเหวินเฉียงจึงหมุนตัวโดยตรง

หลินมั่วมองท่าทางโกรธฟึดฟัดตาแดงของอีกฝ่าย ทันใดนั้นจึงปลงอนิจจัง หลายคนเดินมาด้วยกันต้องมีสักคนแหละที่เป็นครูของฉันได้ เขาในวันนี้กลับได้วิชาพูดจาเรียกศัตรูมาจากไท่จื่อแล้ว