หนูน้อยจอมอิทธิฤทธิ์ นิยาย บท 795

สรุปบท ตอนที่ 795: หนูน้อยจอมอิทธิฤทธิ์

สรุปตอน ตอนที่ 795 – จากเรื่อง หนูน้อยจอมอิทธิฤทธิ์ โดย Jaroen

ตอน ตอนที่ 795 ของนิยายโรแมนติกโบราณเรื่องดัง หนูน้อยจอมอิทธิฤทธิ์ โดยนักเขียน Jaroen เต็มไปด้วยจุดเปลี่ยนสำคัญในเรื่องราว ไม่ว่าจะเป็นการเปิดเผยปม ตัวละครตัดสินใจครั้งสำคัญ หรือฉากที่ชวนให้ลุ้นระทึก เหมาะอย่างยิ่งสำหรับผู้อ่านที่ติดตามเนื้อหาอย่างต่อเนื่อง

“เอ๋... ใต้เท้าหมิง...”

“ข้าไม่ว่างคุยกับใต้เท้าโหลวแล้ว ข้าต้องรีบกลับไปดูแลบรรพบุรุษน้อยของข้า...” หลังจากพูดจบ หมิงเสียนก็รีบจากไป

ใต้เท้าโหลวจับต้นชนปลายไม่ถูก

บรรพบุรุษน้อย? บรรพบุรุษน้อยไหนกัน

ในท้องพระโรง ใต้เท้าหมิงท่าทางเคร่งขรึมมาก แต่เมื่อกลับถึงจวน ใบหน้าของเขาก็เต็มไปด้วยรอยยิ้ม

“เมล็ดพันธุ์ของต้นไม้ศักดิ์สิทธิ์สามารถปลูกได้ไหม” หมิงเสียนรีบถาม

“กำลังขุดหลุมลงปลูกแล้ว”

หมิงเสียนรีบไปที่เขตแดนต้องห้าม

เมื่อคืนนี้ ผู้อาวุโสตระกูลหมิงไม่ได้นอนปรึกษากันทั้งคืน ในที่สุดก็ตัดสินใจปลูกต้นไม้ศักดิ์สิทธิ์ในเขตแดนต้องห้าม

เมื่อหมิงเสียนมาถึง หมิงจู๋และหมิงหลางกำลังขุดหลุมเล็ก

จากนั้นก็เห็นลู่เจาเจาหยิบศิลาวิญญาณชั้นเลิศสองก้อนออกมาจากกระเป๋า เปลือกตาของพวกเขากระตุกไปตามๆ กัน

“เอาก้อนหินวิญญาณฝังลงไปด้วย จะได้ให้ต้นไม้ศักดิ์สิทธิ์ดูดซับ”

หลี่ซือฉีประคองเมล็ดพันธุ์ไว้ในสองมือ เขารู้สึกราวกับว่าเมล็ดพันธุ์ในมือของเขามีชีวิต มีจิตใจ มีความนึกคิดเป็นของตัวเอง

ชั่วครู่หนึ่ง เขารู้สึกราวกับตนเองคือเมล็ดพันธุ์ของต้นไม้ศักดิ์สิทธิ์

เขาใส่เมล็ดพันธุ์ลงในหลุม กลบด้วยดิน แล้วรดด้วยน้ำวิญญาณ

ต่อหน้าทุกคน ใบไม้หน่อเล็กๆ ค่อยๆ งอกขึ้นจากดิน โบกสะบัดไปมาตามสายลม

“งอกแล้ว งอกแล้ว!!”

“ต้นไม้ศักดิ์สิทธิ์งอกแล้ว!” ศิษย์ตระกูลหมิงต่างโห่ร้องด้วยความดีใจ

หลี่ซือฉียิ้มอย่างมีความสุข เขาเอื้อมมือขึ้นแตะเบาๆ ที่ดวงตา ดวงตาของเขาใสสว่าง เงยหน้ามองนาง เงียบไม่พูดอะไร

“ขอบพระทัยองค์หญิงเจาหยาง ท่านเป็นผู้มีพระคุณต่อตระกูลหมิงอย่างแท้จริง”

“ขอบคุณคุณชายหลี่”

ทุกคนโขกศีรษะคำนับลู่เจาเจาอย่างนอบน้อม

ลู่เจาเจายืนอยู่หน้าประตูจวนสกุลโหลว

นางเคาะประตูเสียงดัง

“เจ้าขโมยอะไรของตระกูลหมิงมาหรือ ใต้เท้าหมิงถึงได้ร้องไห้ปานจะขาดใจแบบนั้น เขาเกือบเป็นลมตายไปแล้วรู้ไหม” เซี่ยอวี้โจวมองเข้าไปในกระเป๋าด้วยความอยากรู้อยากเห็น

ลู่เจาเจายิ้ม “นี่จะเรียกว่าขโมยได้ยังไง”

“มันอยากจะมากับข้าเอง ใช่ไหม จุ๊บจิ๊บน้อย” เด็กน้อยหยิบนกเล็กขนาดประมาณฝ่ามือออกจากกระเป๋า

นกตัวเล็ก ขนปุย ท้องกลม ดวงตาสุกสกาวมองลู่เจาเจาด้วยความสนิทสนม

“อ้วนจังนะ…” เซี่ยอวี้โจวอดบ่นไม่ได้

“นกอ้วนน้อย เจ้าไม่กลัวว่านางจะจับเจ้าไปย่างกินตอนที่นางหิวเหรอ ทำไมถึงมากับนางล่ะ” เซี่ยอวี้โจวขู่จุ๊บจิ๊บน้อยด้วยท่าทางโหดร้าย

ลู่เจาเจาตอบกลับอย่างเรียบเฉย “ข้าเอาจิตวิญญาณของวิหคดำใส่เข้าไปในนี้แล้ว”

ตึง!!!

เซี่ยอวี้โจวเข่าอ่อน ทรุดตัวลงบนพื้นเพื่อยอมรับความผิดของตัวเอง

ประวัติการอ่าน

No history.

ความคิดเห็น

ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: หนูน้อยจอมอิทธิฤทธิ์