กู้ชูหน่วนสตรีอัปลักษณ์ บทที่ 704

sprite

ขณะที่พูดอยู่นั้น ทั้งสองคนที่คลานอยู่บนพื้นก็มาถึงด้านหน้าแล้ว

“เปิดประตู ข้าจะเข้าไป เร็วเข้า” ผู้อาวุโสหกบอก

สาวกผู้เฝ้าประตูงุนงง

ประโยคนี้อีกแล้วรึ

วันนี้มันเกิดอะไรขึ้น

ปกติเขตหวงห้ามแห่งนี้ไม่มีใครเข้ามานานหลายปีแล้ว แต่วันนี้กลับมีคนสามกลุ่มมาที่นี่และพูดด้วยน้ำเสียงที่เหมือนกันทุกประการ

“เจ้าเป็นใคร รู้หรือไม่ว่าที่นี่คือสถานที่แบบไหน”

“เจ้าถูกลาเตะหัวรึ ถึงจำไม่ได้แม้แต่ข้า”

สาวกผู้เฝ้าประตูเดินวนมองพวกเขา ทันใดนั้นเองจึงเข้าใจอะไรๆ ขึ้นมาได้

“ทะ... ท่านคือผู้อาวุโสหกงั้นหรือขอรับ”

“ถ้าไม่ใช่ข้าแล้วจะเป็นใคร”

“ผู้อาวุโสหก ท่านรู้สึกไม่สบายตรงไหนหรือไม่ขอรับ เหตุใดจึงคะ... คลานมาเช่นนี้...”

นอกจากนี้ท่าคลานยังดูเหมือนขอทานที่คลานสี่ขาเป็นสุนัข

“ขะ... ข้าก็แค่ลองเปลี่ยนไปสัมผัสชีวิตในมุมที่แตกต่าง”

เอ่อ...

ประโยคนี้อีกแล้วหรือ

ถ้าไม่ใช่เพราะรู้จักผู้อาวุโสหก พวกเขาเกือบจะคิดไปแล้วว่าผู้อาวุโสหกเป็นขอทานกลุ่มเดียวกับพวกที่มาเมื่อครู่นี้

ฮวาฉี่หลัวเอ่ยอย่างโมโหว่า “โธ่เอ๊ย พวกเจ้ามัวมาบ่นจู้จี้อะไรกัน รีบเปิดประตูเขตหวงห้ามเร็วเข้า ท่านพี่หน่วนเข้าไปนานแล้วนะ”

“ไม่ได้ยินรึ ยังไม่รีบเปิดอีก”

“ถะ... ถึงแม้ท่านจะเป็นผู้อาวุโส พวกเราก็เปิดประตูเขตหวงห้ามให้ไม่ได้ เว้นแต่ว่าจะมีคำสั่งจากหัวหน้าเผ่าหรือผู้อาวุโสสูง”

“บัดซบ แล้วเจ้าหมาตัวนั้นกับจอมมารเข้าไปได้อย่างไร”

“หมาอะไร ใคร จอมมาร? ใครคือจอมมาร ทะ... ท่านคงมิใช่ผู้อาวุโสหกตัวปลอมหรอกนะ”

สาวกอีกคนตระหนักขึ้นมาได้และชักอาวุธออกมาทันที จากนั้นจึงล้อมรอบผู้อาวุโสหกกับฮวาฉี่หลัวเอาไว้

“ข้าก็ว่าเถอะ ผู้อาวุโสหกมีสถานะสูงส่ง จะมาคลานเยี่ยงหมามาถึงเขตหวงห้ามได้อย่างไร บอกมาว่าเจ้าเป็นใครกันแน่ ถ้าไม่บอกข้าจะสั่นกระดิ่งเรียกทุกคนในเผ่ามา”

“ไอ้พวกบ้า! คิดจะกวนโมโหข้างั้นรึ”

เมื่อถูกสาวกระดับล่างเรียกว่าหมา ผู้อาวุโสหกก็โกรธเป็นฟืนเป็นไฟเพราะเสียหน้า เขาลุกขึ้นยืนและมอบเกาลัดให้พวกนั้นคนละลูก

ฮวาฉี่หลัวตกใจ “ท่าน... แรงของท่านฟื้นคืนแล้วรึ”

ผู้อาวุโสหกลองใช้พลัง

ดูเหมือนเรี่ยวแรงบางส่วนจะฟื้นคืนมาแล้ว แม้แต่พลังก็ฟื้นคืนมาด้วยเล็กน้อย

ฮวาฉี่หลัวลุกขึ้นมา นางสะบัดมือสะบัดเท้าที่คลานขึ้นมาจนเจ็บ จากนั้นจึงพบว่าเรี่ยวแรงของตนฟื้นคืนขึ้นมาแล้วตั้งแต่ตอนไหนก็ไม่รู้

ทั้งสองคนเอ่ยออกมาอย่างพร้อมเพรียงกันว่า “เรี่ยวแรงฟื้นตัวแล้วเหตุใดท่าน/เจ้าจึงไม่บอกข้า”

“ข้าจะรู้ได้อย่างไรว่าเรี่ยวแรงฟื้นคืนมาแล้ว ท่านเอาแต่ลากข้ามา เคยให้เวลาข้าด้วยงั้นรึ”

“ก็ข้ากำลังรีบอยู่มิใช่รึ”

คนเฝ้าประตูฟังอย่างมึนงง ในที่สุดก็นึกโมโหขึ้นมา

“ไสหัวไปซะ รีบออกไปจากที่นี่เดี๋ยวนี้ เพื่อเห็นแก่พวกเจ้าที่เป็นคนของเผ่าหยก พวกข้าจะไม่รายงานเรื่องนี้ผู้อาวุโสทราบ หากยังไม่ออกไปอีกอย่าหาว่าพวกข้าไม่เกรงใจ”

“พับผ่าสิ วันนี้มันวันอะไรถึงได้ถูกหาเรื่องจับผิดตลอด”

ผู้อาวุโสหกล้วงเข้าไปในแขนเสื้อและหยิบตราคำสั่งออกมา และตราคำสั่งนั้นเป็นของผู้อาวุโสสูงจริงๆ

“เห็นหรือยัง นี่คือตราคำสั่งของผู้อาวุโสสูง ยังไม่รีบเปิดประตูอีก!”

“นี่มัน... ท่านเป็นใครกันแน่”

“เสี่ยวเต๋อจื่อ เสี่ยวจางจื่อ น่าผิดหวังนักที่ข้าดูแลพวกเจ้าทั้งสองคนมา ตอนที่ผู้อาวุโสสูงลงโทษพวกเจ้าข้าก็เป็นคนไปขอร้องแทน ไม่คิดเลยว่าพวกเจ้าจะจำไม่ได้แม้แต่ข้า”

“ท่านคือผู้อาวุโสหกจริงๆ รึ”

“เหลวไหล ต้องให้ข้าพูดอีกกี่ครั้ง ตอนนี้หัวหน้าเผ่ากำลังตกอยู่ในอันตราย ถ้าพวกเจ้ายังไม่ยอมเปิดประตูแล้วเกิดอะไรขึ้นมา พวกเจ้าจะรับผิดชอบได้รึ!”

“อา...”

“อะ อะไรนะ อ้อ เปิดประตู”

“ใช่ๆๆ”

ทันทีที่ประตูเขตหวงห้ามเปิดออก กลิ่นอายที่ชั่วร้ายและทรงพลังก็ปะทะออกมา

ผู้อาวุโสหกและฮวาฉี่หลัวตกใจและพากันถอยห่างออกมาสองสามก้าว

ทั้งคู่สีหน้าแย่มาก

พลังวิญญาณที่แข็งแกร่ง

ในเขตหวงห้ามจะมีของแบบนี้ได้อย่างไร

หากพลังอันชั่วร้ายนี้คืบคลานออกมา จะต้องกระทบกระเทือนต่อเผ่าหยกทั้งเผ่าเป็นแน่

“พลังชั่วร้ายเต็มไปหมดแบบนี้ เราจะเข้าไปได้อย่างไร”

ฮวาฉี่หลัวยกมือขึ้นปิดหน้า กลิ่นอายชั่วร้ายที่รุนแรงนี้ทำให้นางแทบจะลืมตาไม่ขึ้น

ผู้อาวุโสหกก็รู้สึกงุนงงเช่นกัน

เขาจำได้ว่าก่อนหน้านี้ที่เขตหวงห้ามไม่ได้มีพลังอันชั่วร้าย

ต่อให้เขาจะโง่ขนาดไหน ก็ต้องเดาออกว่ามีบางอย่างเกิดขึ้นในนั้น

ผู้อาวุโสหกรีบออกไปจากเขตหวงห้ามและทะยานออกไป

ฮวาฉี่หลัวตะลึงงัน

หนีไปอย่างนี้เลยรึ

เฮอะ

ผู้อาวุโสอะไรกัน

พอเจออันตรายก็หนีเตลิด น่าผิดหวังจริงๆ ท่านพี่หน่วนเคารพเขามากแท้ๆ

เมื่อเห็นพลังอันชั่วร้ายและสายลมที่พัดไปคนละทิศละทาง ฮวาฉี่หลัวก็กัดฟันเตรียมพร้อมสำหรับการต่อสู้ นางใช้วิชาตัวเบาหลบไปทางซ้ายทีขวาที พยายามหลบเลี่ยงพลังชั่วร้ายนั้นให้ได้มากที่สุด

ต้องบอกว่านางโชคดีมากที่หลบหลีกพลังอันชั่วร้ายได้อย่างหวุดหวิดทุกครั้ง

ยิ่งเข้าไปลึกมากเท่าไหร่ กลิ่นอายอันชั่วร้ายก็ยิ่งแข็งแกร่ง แข็งแกร่งจนนางก้าวขาไม่ออกเลยจนนิดเดียว พลังอันชั่วร้ายยังหมุนวนเป็นกระแสคลื่นโอบล้อมรอบตัวนางไว้ทั้งซ้ายขวาหน้าหลัง

ตอนนี้นางติดอยู่ที่เดิม จะเข้าก็เข้าไม่ได้ จะถอยก็ไม่ทันเสียแล้ว

กระแสพลังยังคงหมุนวนผ่านที่เดิมบ้างเป็นครั้งคราว

“ท่านพี่หน่วน! ท่านอยู่ไหน!”

ฮวาฉี่หลัวตกใจกลัวและตะโกนเสียงดังสุดชีวิต ทว่าไม่มีเสียงใดตอบกลับมานอกจากเสียงของพลังอันชั่วร้ายนั่น

นางตื่นตระหนก

ไม่รู้ว่าควรจะทำอย่างไร

อัปเดต บทที่ 704 ของนิยาย กู้ชูหน่วนสตรีอัปลักษณ์ โดย อี้หมิง

นวนิยาย กู้ชูหน่วนสตรีอัปลักษณ์ ได้อัปเดต บทที่ 704 พร้อมรายละเอียดที่น่าสนใจมาก หาก กู้ชูหน่วนสตรีอัปลักษณ์ นวนิยายโดย อี้หมิง ทำให้ผู้อ่านตกหลุมรักทุกคำ บทที่ 704 เป็นตอนความรักที่ผสมผสานกับการสมรู้ร่วมคิดและความตั้งใจ อ่านบทต่อไปของนิยาย กู้ชูหน่วนสตรีอัปลักษณ์ ที่ novelones.com วันนี้

คำค้นหาที่เกี่ยวข้อง บทที่ 704:

กู้ชูหน่วนสตรีอัปลักษณ์ บทที่ 704

กู้ชูหน่วนสตรีอัปลักษณ์ โดย hinovel