รักป่วน ๆ ฉบับแม่เลี้ยงเดี่ยว นิยาย บท 1221

ซือชิงหนิงขับรถของตัวเองออกไปบนถนนที่เต็มไปด้วยรถรา วันนี้ในใจของเธอไม่เหมือนเดิมอย่างสิ้นเชิง และเธอก็คิดไม่ถึงว่าเวลาสั้นๆ เพียงแค่สองวัน ชีวิตของเธอจะเปลี่ยนแปลงไปขนาดนี้

ทั้งหมดนี้เป็นเพราะได้เจอกับจ้านฉิงเหย่ จึงทำให้เรื่องราวกลายเป็นแบบนี้

ณ สำนักงานใหญ่ของโรงแรมจ้านซื่อ ซือชิงหนิงเดินเข้าไปด้านใน พนักงานแผนกต้อนรับเบิกตากว้างด้วยความตกใจ พวกเธอไม่อยากจะเชื่อสายตาของตัวเองว่าหญิงสาวสง่างามและดูสูงศักดิ์คนนี้จะเป็นซือชิงหนิงที่พวกเธอรู้จัก

ทั้งตัวเต็มเป็นได้ของแบรนด์เนม ห้อยกระเป๋าชาแนลรุ่นใหม่ล่าสุด แม้แต่รองเท้ายังเป็นรุ่นใหม่ล่าสุดของแบรนด์ใหญ่สักแบรนด์หนึ่ง แต่ทั้งหมดนี้ เมื่อพออยู่บนร่างกายของซือชิงหนิงแล้ว ไม่มีความรู้สึกว่าเธอกำลังโอ้อวดอยู่เลย แต่กลับทำให้รู้สึกว่าเธองดงามจนน่าอิจฉา

“สวัสดีตอนเช้าค่ะพี่แย่น” ซือชิงหนิงพูดทักทาย

“ชิงหนิง เธอ...พวกเราแทบจะจำไม่ได้แน่ะ”

ตอนนั้นเอง เสียงโทรศัพท์ของซือชิงหนิงก็ดังขึ้น เธอหยิบขึ้นมาและตกตะลึง จากนั้นเธอก็รับสายทันที “ฮัลโหล!”

“คุณอยู่ที่ไหน” น้ำเสียงของจ้านฉิงเหย่มีความตำหนิอยู่ในนั้น

“ฉันอยู่ที่สำนักงานโรงแรม ฉันจะขึ้นไปเดี๋ยวนี้ค่ะ”

“ชั้น 38”

“ค่ะ จะไปเดี๋ยวนี้”

หลังจากซือชิงหนิงพูดจบ เธอก็ทักทายพนักงานต้อนรับที่เธอรู้จักและรีบขึ้นลิฟต์ไปทันที

“ฉันแอบสืบเรื่องของซือชิงหนิงมา พวกเธอลองทายสิว่าเธอเป็นใคร” พนักงานต้อนรับคนหนึ่งกระซิบขึ้นมา

“ใครหรือ”

“เธอคือคุณหนูใหญ่ของตระกูลซือ บริษัทที่อยู่ภายใต้ชื่อของเธอมีมูลค่ากว่าสามหมื่นห้าพันล้านบาท”

ทุกคนรับรู้ขึ้นมาในทันทีว่าครอบครัวของซือชิงหนิงนั้นร่ำรวยขนาดไหน มิน่าล่ะ เธอถึงเป็นญาติห่างๆ ของจ้านฉิงเหย่

ซือชิงหนิงตรงขึ้นไปยังชั้น 38 ชั้นนี้ทั้งชั้นเป็นห้องทำงานทั้งหมด ส่วนห้องทำงานของจ้านฉิงเหย่อยู่ด้านในสุดทางเดิน กว้างขวางและโอ่อ่า อีกทั้งเป็นสไตล์ที่เต็มไปด้วยความทันสมัย

อู๋เสียวเสี่ยวเป็นผู้ช่วยส่วนตัวให้จ้านฉิงเหย่มาสองปี เธอเป็นหญิงสาวที่รอบคอบและเอาใจใส่คนหนึ่ง และการที่เธออายุ 28ปีก็อาจจะเป็นส่วนที่ทำให้เธอมีความเป็นผู้ใหญ่และสุขุม

จ้านฉิงเหย่พูดจบก็มองดูนาฬิกาข้อมือ “ผมต้องไปประชุมแล้ว พวกคุณทำความคุ้นเคยกันไปนะ”

พูดจบ จ้านฉิงเหย่ก็เดินออกไป

ท่าทางเป็นมิตรเมื่อสักครู่นี้ของอู๋เสียวเสี่ยวกลายเป็นความเย็นชาภายในหนึ่งวินาที เธอหันไปมองซือชิงหนิง “ซือชิงหนิงใช่ไหม! ต่อไปนี้เธอรับผิดชอบด้านเอกสารแล้วกัน! ฉันจะดูแลเรื่องส่วนตัวของประธานจ้านเอง”

“ได้ค่ะ” ซือชิงหนิงกะพริบตา จากนั้นจู่ๆ เธอก็คิดถึงเรื่องในบ้านของจ้านฉิงเหย่ครั้งที่แล้วขึ้นมา อู๋เสียวเสี่ยวได้เตรียมชุดชั้นในกับชุดเดรสหลายตัวไว้ให้เธอด้วย เธอจึงคิดว่าควรจะขอบคุณหล่อนไหม

อู๋เสียวเสี่ยวดันแว่นขึ้นและหันไปพูดกับซือชิงหนิงอย่างจริงจัง “มีบางอย่างที่เธอต้องจำไว้เมื่อทำงานอยู่ที่นี่ ก็คืออย่าคิดอะไรกับประธานจ้าน พนักงานของพวกเราที่นี่ไม่สามารถคบกับเจ้านายได้ นั่นเป็นการทำผิดกฎ”

ซือชิงหนิงกะพริบตา “เข้าใจแล้วค่ะ”

อู๋เสียวเสี่ยวมองพิจารณาเธอตั้งแต่หัวจรดเท้า “ต่อไปนี้ถ้ามาทำงานสวมชุดธรรมดาก็พอค่ะ อย่าสวมชุดที่มันหรูจนเหมืององค์หญิงเกินไป ถ้าแบบนั้นจะดูแลประธานจ้านได้ตลอดเวลาได้อย่างไร”