รักป่วน ๆ ฉบับแม่เลี้ยงเดี่ยว นิยาย บท 1264

หลังจากนั่งลงแล้วก็ถึงเวลาสั่งซือชิงหนิงกำลังสั่ง จ้านฉิงเหย่เดินเข้ามาหาเธอและดูเมนูเดียวกันกับเธอ ซือชิงหนิงอดไม่ได้ที่จะถอนหายใจ "มันแพงมาก!"

"สั่งมาลองชิมสิ" จ้านฉิงเหย่รีบกล่าวทันที

"ไม่เอา!"

"ผมอยากกิน" จ้านฉิงเหย่หันไปหาบริกรแล้วพูดว่า "สั่งจานนี้เพิ่มครับ"

ซือชิงหนิงเม้มริมฝีปากสีแดงของเธอระงับความรู้สึกมืดมนในใจของเธอ ความรู้สึกของการได้รับการปรนเปรอนั้นขาดสติ!

ซือเฉียนเซียนที่อยู่ฝั่งตรงข้ามก็กำลังสั่งอาหารเช่นกัน แต่เธอไม่มีกะจิตกะใจที่จะสั่งเลย เธอรู้สึกอิจฉาที่จ้านฉิงเหย่ชื่นชอบซือชิงหนิง ชีหลางก็เคยทำแบบเดียวกันกับเธอมาก่อน แต่ตอนนี้ชีหลางได้กลับมาเอาใจใส่ซือชิงหนิง ซือเฉียนเซียนก็กลายเป็นคนที่ไม่มีใครรัก

เธอไม่เข้าใจว่าทำไมจ้านฉิงเหย่ถึงปฏิบัติต่อคนที่ใบหน้าคล้ายกันด้วยวิธีที่ต่างกัน

“ห้องน้ำอยู่ไหนคะ” แม่ซือถามบริกร

ซือชิงหนิงก็ต้องไปเช่นกัน เธอจึงพูดกับแม่ของเธอว่า "แม่ ฉันจะไปด้วย"

แผนการแวบเข้ามาในหัวของซือเฉียนเซียน เธอเฝ้าดูซือชิงหนิงและแม่ของเธอออกไป เธอลุกขึ้นยืนต่อหน้าจ้านฉิงเหย่ทันที และโน้มตัวลงมาหาเขา "พี่ฉิงเหย่ คุณชิมนี้ยังคะ อร่อยไหม เอาสักหน่อยไหมคะ"

เธอชี้ไปที่จานและถามจ้านฉิงเหย่ ดวงตาของเธอแสดงความไร้เดียงสาออกมา จ้านฉิงเหย่รู้สึกแค่กลิ่นน้ำหอมบนตัวของเธอทำให้เขาหายใจลำบาก และเขาพยายามรักษาระยะห่างระหว่างทั้งสองเท่าที่จะทำได้

"คุณจะสั่งอะไรก็ได้" จ้านฉิงเหย่ไม่ต้องการคุยเรื่องอาหารกับเธอ

ใบหน้าของซือชิงหนิงร้อนอยู่เสมอ เธอรู้สึกว่าพ่อแม่ของเธอต้องการให้เธอแต่งงานในวันพรุ่งนี้

ดวงตาของซือเฉียนเซียนเต็มไปด้วยความริษยาและความเกลียดชัง เธอเสียใจว่าทำไมเธอถึงแย่งคนอย่างชีหลางไป ถ้าเธอไม่แย่งเขาไปในตอนนั้น ซือชิงหนิงคงจะแต่งงานกับชีหลางแล้ว เธอคงมีวาสนาพอที่จะพบจ้านฉิงเหย่?

แต่ในโลกนี้ไม่มียารักษาความเสียใจ ซือเฉียนเซียนจึงได้แต่มองหาโอกาสในอนาคต

"แม่ กินเสร็จ ฉันจะอยากไปช้อปปิ้ง" ซือเฉียนเชียนรู้สึกว่าเธอไม่น่าดึงดูดพอ คงต้องเป็นเพราะเสื้อผ้าของเธอไม่มีคุณภาพที่ดี เธอต้องซื้อชุดสไตล์ล่าสุดของปีนี้สักสองสามชุด เพื่อดึงออร่าของเธอออกมา

ซึ่งแตกต่างจากซือชิงหนิงเธอเติบโตขึ้นมาอย่างร่ำรวยและฐานะดี ความมั่นใจในตัวเองที่แสดงออกมาอย่างเป็นธรรมชาติ นั่นเป็นสิ่งที่ซือเฉียนเซียนขาดหายไป เธอเติบโตขึ้นมาเหมือนเด็กสาวจากตระกูลยากจนในชนชั้นสูงที่ต้องการครอบครองกับเงินเหมือนคนโลภ เธอแทบจะรอไม่ไหวที่จะกุมทุกอย่างเอาไว้ในมือให้แน่น