รักป่วน ๆ ฉบับแม่เลี้ยงเดี่ยว นิยาย บท 1271

ที่เธอจงใจแต่งตัวซะสวยขนาดนี้เป็นเพราะเธอรู้ว่าฉันและพ่อจะมางานเลี้ยงในวันนี้ด้วยใช่ไหม

ต้องเป็นแบบนั้นแน่ๆ เธอตั้งใจที่จะมาหักหน้าฉัน น่ารังเกียจจริงๆ

คารินน่าถือโอกาสเดินมาทักทายจ้านฉิงเหย่ “HI ฉิงเหย่ พวกเราเจอกันอีกแล้ว”

จ้านฉิงเหย่พยักหน้าเบาๆ ให้เธอ ก่อนจะหันมามองหาซือชิงหนิง ในขณะนั้นเองข้างๆ ตัวของซือชิงหนิงก็ได้มีผู้ชายวัยรุ่นเพิ่มมาสองคน พวกเขาเป็นลูกชายของเพื่อนซือชีหัวที่เพิ่งจะเข้ามาทักทายซือชิงหนิงพอดี ทำให้จ้านฉิงเหย่มองเห็นเธอได้อย่างรวดเร็ว

เป็นธรรมดาที่พวกเขาจะไม่พลาดโอกาสที่จะเข้ามาทำความสนิทสนมกับซือชิงหนิง และซือชิงหนิงเองก็ไม่สามารถที่จะไร้มารยาทกับพวกเขาได้เช่นกัน

แต่คิดไม่ถึงว่าเมื่อจ้านฉิงเหย่เห็นภาพนี้เข้า ความรู้สึกเป็นเจ้าข้าวเจ้าของก็ปะทุออกมาทันที คารินน่าที่คิดอยากจะชวนเข้าดื่มด้วยกันสักแก้วจึงเดินมาทางพนักงานก่อนจะหยิบแก้วไวน์ขึ้นมาสองแก้ว แต่เมื่อหันกลับมาก็พบว่าจ้านฉิงเหย่ไม่อยู่ที่เดิมแล้ว

“ฉิงเหย่ พวกเรามาดื่ม…” คารินน่าถือแก้วไวน์ไว้ในมืออย่างเก้อเขิน ก่อนมองไปทางจ้านฉิงเหย่ที่เดินจากไปอย่างผิดหวัง และพบว่าผู้หญิงที่ชายหนุ่มกำลังเดินไปหานั้นคือซือชิงหนิง พอเขาเดินเข้าไปถึงตัวเธอเขาก็ยกมือขึ้นโอบเอวเธออย่างสนิทสนมทันที ทำให้คารินน่ามองภาพนั้นด้วยแววตาโกรธแค้น

“ชิงหนิง เพื่อนคุณเหรอ” จ้านฉิงเหย่ถามขึ้น

ซือชิงหนิงที่กำลังถูกจ้านฉิงเหย่โอบเอวอย่างสนิทสนมก็ทำให้รู้สึกประหม่าขึ้นมา เธอแนะนำชายหนุ่มทั้งสองคนในเขารู้จัก ความจริงแล้วเธอก็รู้จักแค่แซ่ของพวกเขาเท่านั้น

“ผมกับแฟนต้องไปพบผู้อาวุโสอีกหลายท่าน ขอตัวก่อนนะครับ” จ้านฉิงเหย่พูดกับชายหนุ่มทั้งสอง ก่อนจะจูงมือซือชิงหนิงออกมา

“พ่อของคุณอยู่ทางนั้น จะไปทักทายเขาไหม” ซือชิงหนิงถาม

เมื่อครู่จ้านฉิงเหย่ก็เห็นว่าซือชีหัวก็อยู่ที่นั่นเหมือนกัน เขาจึงพยักหน้าตอบตกลง “ต้องไปแน่นอนสิ”

ซือชีหัวที่กำลังพูดคุยสัพเพเหระกับเพื่อนของเขาอยู่ จู่ๆ ก็พบกับจ้านฉิงเหย่ ทำให้เขาดีใจเป็นอย่างมาก

“ฉิงเหย่ นายมาแล้ว” เขาพูด

“คุณลุง” จ้านฉิงเหย่เอ่ยทักทาย

“พวกคุณลุงดื่มให้สนุกนะครับ พวกเราขอตัวไปทักทายแขกฝั่งนู้นก่อน” จ้านฉิงเหย่หันมาบอกซือชีหัวอีกครั้ง “คุณลุง เดี๋ยวพวกเรากลับมานะครับ”

“ไปเถอะ!” ซือชีหัวพยักหน้า

อีกด้านหนึ่ง ซือเฉียนเชียนก็กำลังบีบแก้วไวน์แน่นจนมันแทบจะแตกคามือ คืนนี้เธอจะไปมีกระจิตกระใจตามหาผู้ชายรวยๆ ที่ไหนล่ะ เพราะซือชิงหนิงคนเดียวทำให้เธอเสียอารมณ์ได้ขนาดนี้

คารินน่าเดินกลับมายังแก๊งเพื่อนสาวของเธออีกครั้ง เรื่องที่เธอทักทายจ้านฉิงเหย่ไม่สำเร็จ ก็อยู่ในสายตาคนในกลุ่มด้วยเช่นกัน พวกเธอจึงช่วยกันปลอบใจคารินน่า

“ซือชิงหนิงนั่นมันมีอะไรดี เธอสวยกว่ารินน่าตรงไหน”

“ใช่! มองไปที่น้องสาวของเธอก็รู้แล้ว มีแต่กลิ่นผู้ชายเต็มไปหมด”

“ซือเฉียนเชียนยังมีประโยชน์กับฉันอยู่ พวกเธออย่าไปพูดต่อหน้าเธอเด็ดขาดนะ” คารินน่าพูดเตือน เธอรู้ดีว่าซือเฉียนเชียนก็ถูกโจมตีไม่น้อย พวกเธอเป็นพี่น้องตระกูลซือเหมือนกัน แต่ซือเฉียนเชียนกลับเป็นเหมือนใบไม้ที่คอยประดับให้ซือชิงหนิงสวยงาม เธอคงจะรู้สึกแย่แน่ๆ