ยอดหญิงแห่งเทียนเชวีย นิยาย บท 1018

“จึงได้ช่วยให้เรารอดพ้นจากความตายหนีรอดออกมาได้”

“พี่หญิงได้รับบาดเจ็บเพราะข้า มีไข้สูงติดต่อกันหลายวันจนเกือบเสียชีวิต แต่ขณะที่พี่หญิงหมดสติก็เอ่ยสั่งเสียอย่างหนักแน่น มิให้หมอแจ้งความจริงแก่เสด็จพ่อและเสด็จแม่”

“สาเหตุพี่หญิงได้รับบาดเจ็บจึงถูกปกปิดไว้”

“เพื่อช่วยให้ข้ารอดพ้นจากการลงโทษ”

“ภายหลังที่พี่หญิงสิ้นชีพ ข้าเกือบจะตามไปด้วยแล้ว”

“เสด็จพ่อบอกข้าว่า มีนักบวชผู้ทรงฤทธิ์สามารถช่วยพี่หญิงให้ฟื้นคืนชีพได้”

“ดังนั้นจึงมีหล่างชิ่นมา”

“เสด็จพ่อกล่าวว่า นางคือพี่หญิงที่ฟื้นคืนชีพแล้ว เพียงแต่สูญเสียความทรงจำในวัยเยาว์ไป ข้าจึงเชื่อ”

“ถึงแม้ว่านิสัยของนางจะเปลี่ยนไป แต่ข้าก็ยังพยายามอย่างสุดความสามารถที่จะชดเชยและทำดีกับนาง”

“อาจเป็นเพราะข้าหลอกตัวเองเพื่อลดความรู้สึกผิดในใจของตัวข้าเองมาโดยตลอด”

น้ำเสียงของหล่างมู่หนักอึ้ง

เมื่อลั่วชิงยวนได้ฟังจบก็รู้สึกตกตะลึงในใจ

ดังนั้นหล่างชิ่นจึงมิใช่ลูกสาวแท้ ๆ ของราชาเผ่านอกด่าน การปรากฏตัวของนางเป็นเพียงการหลอกลวงของราชาเผ่านอกด่าน เพื่อเป็นกำลังใจให้หล่างมู่มีชีวิตอยู่ต่อไป

จึงมิน่าแปลกใจที่หล่างมู่ไร้ซึ่งความทะเยอทะยาน มิได้คิดที่จะแย่งชิงบัลลังก์กับหล่างชิ่นเลย

ลั่วชิงยวนถามด้วยความสงสัย “เช่นนั้นการสิ้นชีพของหยวนหนิงก็ต้องมีความเกี่ยวข้องกับการที่นางตัดเนื้อตัวเองใช่หรือไม่?”

หล่างมู่พยักหน้า “เนื่องจากปกปิดเรื่องนี้ไว้ บาดแผลของนางจึงมิได้รับการรักษาอย่างดี”

“ภายหลังนางป่วยเพราะพิษบาดแผล ทำให้บาดแผลกำเริบ เมื่อได้รับการช่วยเหลือก็สายเกินไปแล้ว”

เมื่อได้ฟังเช่นนั้น ลั่วชิงยวนก็ตกใจ

“แล้วเหตุใดต้องปกปิดด้วย?”

หล่างมู่ตอบ “ในวันที่พี่หญิงเกิด ท้องฟ้ามีลางบอกเหตุ นางได้รับการยกย่องจากผู้คนในเผ่าว่าเป็นเทพธิดา เป็นผู้สืบทอดบัลลังก์ที่ดีที่สุดอย่างมิต้องสงสัย”

“เผ่าให้ความสำคัญแก่นางมากกว่าข้ามาก”

“หากนางได้รับบาดเจ็บเพราะข้า ข้าอาจถูกประหารชีวิตได้”

“แต่หลังจากพี่หญิงสิ้นชีพ ข้ากลับยินดีที่จะถูกประหารชีวิต”

เมื่อได้ฟังจบ ลั่วชิงยวนก็รู้สึกอึดอัดใจ

กองไฟกองใหญ่ถูกจุดขึ้น ชายหญิงต่างล้อมรอบกองไฟ ร้องเพลงและเต้นรำ

บรรยากาศเป็นไปอย่างสมัครสมานกลมเกลียว

“มิใช่ว่าเผ่าต่าง ๆ มิสามัคคีกันหรอกหรือ?” ลั่วชิงยวนถามด้วยความสงสัย

หล่างมู่ตอบ “หากมิสามัคคีกันก็คงมิร่วมกันโจมตีแคว้นเทียนเชวียหรอกขอรับ”

“หลังจากเสด็จพ่อป่วยหล่างชิ่นได้ขึ้นเป็นผู้นำเผ่าต่าง ๆ ทุกคนจึงมิพอใจนาง”

เมื่อได้ฟังเช่นนั้น ลั่วชิงยวนก็พยักหน้าเพราะเห็นว่าสมเหตุสมผล

“เป็นเช่นนั้นเอง หล่างชิ่นมิได้รับความนิยมเช่นนั้นหรือ?”

หล่างมู่ตอบ “นางเป็นคนแข็งกร้าว ต้องการให้ทุกสิ่งทุกอย่างเป็นไปตามที่นางต้องการ”

“มิค่อยสนใจความสัมพันธ์กับผู้อื่น จะต้องบรรลุเป้าหมายให้ได้มิว่าจะต้องใช้วิธีใด จึงมีผู้คนมากมายมิชอบนางขอรับ”

“แล้วการร่วมมือกับตระกูลเหยียนเป็นความคิดของนางเองหรือ?”

“ความจริงแล้วเหตุผลที่หล่างชิ่นร่วมมือกับตระกูลเหยียนก็เพราะความเห็นแก่ตัวของนางเอง”