พระราชวังหลังหนึ่ง!
มิใช่พระราชวังที่โอ่อ่าตระการตาเหมือนในแคว้นเทียนเชวีย
แต่เป็นพระราชวังที่เงียบสงบและงดงามราวกับภาพวาด
คล้ายคลึงกับที่พำนักที่อาจารย์เคยอาศัยอยู่มากอย่างมิน่าเชื่อ!
แม้กระทั่งการจัดวางสิ่งของ ภาพเขียนและของสะสมต่าง ๆ ก็เหมือนกันทุกประการ
เมื่อก้าวเข้ามาแล้ว ความรู้สึกคุ้นเคยที่หายไปนานก็ทำให้ใจของลั่วชิงยวนหวั่นไหว
อารมณ์ที่ซับซ้อนหลั่งไหลออกมา
“ดูเหมือนว่าที่นี่จะสร้างมานานแล้วสินะ”
ราชาเผ่านอกด่านกล่าวด้วยรอยยิ้มขณะเอามือไพล่หลัง “ที่นี่คือที่ที่พ่อสร้างให้นาง นางกล่าวว่า นี่คือรูปลักษณ์ของบ้านนางในแคว้นหลี”
“ในอดีต นางได้เสียสละเพื่อพ่อมากมาย พ่อเกรงว่านางจะคิดถึงบ้านจนเศร้าใจ จึงสร้างที่นี่ให้เหมือนกับบ้านเดิมของนางทุกประการ”
“การจัดวางสิ่งของ แม้กระทั่งโต๊ะและเก้าอี้ ล้วนเป็นฝีมือของพ่อเอง”
ลั่วชิงยวนรู้สึกประหลาดใจยิ่งนัก “ฝีมือของท่านหรือ?”
“ท่านกับนางมีความสัมพันธ์เช่นไรกัน?”
“หรือว่านางตามท่านมา...”
ดวงตาของราชาเผ่านอกด่านฉายแววเศร้าหมองขณะกล่าวด้วยความเสียใจ “หากจะกล่าวว่าไม่มีความรู้สึกรักเลยก็เป็นเท็จ หากปราศจากความรู้สึกรัก เราจะยอมทำเพื่อกันและกันมากมายถึงเพียงนี้ได้อย่างไร”
“แต่พ่อกลับมิอาจมอบสิ่งใดให้แก่นางได้”
“พ่อรู้สึกผิดต่อนาง”
“พ่อเองก็มิคาดคิดเลยว่านางจะไปแต่งงานกับน้องชายของพ่อ”
เมื่อกล่าวจบ ราชาเผ่านอกด่านก็รู้สึกเจ็บปวด ดวงตาแดงก่ำ
“ความลับทั้งหมดของลั่วอิงอยู่ในที่แห่งนี้ เจ้าลองค่อย ๆ ดูไปเถิด”
กล่าวจบราชาเผ่านอกด่านก็ค่อย ๆ เดินจากไป
แต่ละก้าวของเขาหนักอึ้ง แสดงให้เห็นถึงความอ่อนแออย่างชัดเจน
หลังจากราชาเผ่านอกด่านเดินจากไปแล้ว ลั่วชิงยวนจึงเดินเข้าไปข้างใน ทุกอย่างเหมือนกับที่อยู่เดิมทุกประการ
นางเดินตรงไปยังห้องนอนแล้วเห็นกระถางกุหลาบพันปีอยู่บนโต๊ะข้างหน้าต่าง
เมื่อนางเดินเข้าไปหมุนกระถางต้นไม้ ผนังก็ส่งเสียงดังขึ้น แล้วประตูบานหนึ่งก็เปิดออก
มิได้สรุปเรื่องราวอย่างสมบูรณ์ มีเพียงบันทึกที่มิต่อเนื่อง
แต่ก็สามารถค้นพบเรื่องสำคัญบางอย่างได้
อาจารย์มาเผ่านอกด่านก็เพื่อกระบี่งูวิญญาณตั้งแต่แรก
การฝึกฝนหลังจากได้รับกระบี่งูวิญญาณแล้วจะทำให้กลับไปรับตำแหน่งนักบวชหญิงได้
โดยก่อนที่นักบวชหญิงทุกคนจะขึ้นครองตำแหน่งจะต้องได้รับภารกิจหนึ่ง ซึ่งภารกิจนั้นเป็นภารกิจที่นักบวชหญิงคนก่อนกำหนดไว้ ดังนั้นภารกิจของนักบวชหญิงคนก่อนกับอาจารย์จึงแตกต่างกัน
อาจารย์เข้าใกล้ราชาเผ่านอกด่านในปัจจุบันอย่างมีจุดประสงค์
ช่วยเหลือเขาให้มีชีวิตอยู่ ช่วยให้เขาเป็นหัวหน้าเผ่า และช่วยให้เขาแต่งงานกับหัวหน้าเผ่างูทะยาน
“เขาเริ่มหลบหน้าข้า เพราะหัวหน้าเผ่างูทะยานมิชอบเมื่อข้าปรากฏตัว เขามิยอมพบหน้าข้าเลยมาครึ่งเดือนแล้ว”
“เราเคยผ่านอะไรด้วยกันมามากมาย สุดท้ายกลับมิอาจเป็นสหายกันได้”
...
“เขาหลอกข้าแล้ว ก่อนหน้านี้ตกลงกันแล้วว่า หากข้าช่วยให้เขาแต่งงานกับหัวหน้าเผ่างูทะยาน เขาจะขอกระบี่งูวิญญาณให้ข้า แต่เขากลับมิยอมให้ข้า”
“เขากลับสั่งให้ข้าไปจากเขาเป็นครั้งแรก”

ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ยอดหญิงแห่งเทียนเชวีย
ขอบคุณที่ให้อ่านฟรี สนุกมากทุกต่อนค่ะ...
อ่านมาสามร้อยกว่าตอน ยอมรับว่านางเอกเป็นคนเก่ง เก่งแต่ทำเรื่องโง่ๆ โง่จนอ่านไปเจ็บอกไป โมโหจนจะเป็นลม ทำเพื่อผู้ชายแบบอิอ๋องไม่รู้กี่รอบ อีกกี่ตอนนางเอกถึงจะฉลาด...
หายไปไหน ไม่อัพหลายวันแล้ว ติดอยู่ตอนที่ 1386 รออ่านนะคะ เป็นกำลังใจให้น๊า...
รู้ว่ารวยแย่เองก่อความวุ่นวายไม่จบไม่สิ้น ทำไมไม่วางยาให้เป็นใบ้ บางบทก็ฉลาดเกินบทจะโง่ก็สุดจริง...
อาจารย์ก็ถูก รั่วให้เพียงใช้ประโยชน์ ตัวเองก็ถูกสู้เชิงหัวใจประโยชน์ เกือบตายหลายครั้ง แต่ก็ไม่ไปไหนสักที คอนจบรักกันดูดดื่มแน่นอนสินะ 5555...
มือสังหารในวังอ๋องก็องค์ชายห้าแหละ เดาตั้งแต่หมอกู้พูดว่า ไปหมดแล้วท่านเลิกแสดวได้แล้ว 555...
องค์ชายห้าตั้งใจ นางเอกก็รู้ทั้งรู้ว่ายิ่งเข้าใกล้องค์ชายห้ายิ่งมีเรื่องแต่ก็ไม่เลิก55555...
ยังรออ่านนะคะ...
นางเอกปลอมตัวเป็นผู้ชายทำไมถ้านิสัยยังเหมือนเดิม...
ผัวอย่างเลว้าย แต่นางเอกก็คงรักผัวขั้นสุด เกือบทิ้งชีสิตหลายครั้งเพราะช่วยผัว ในขณะที่ผัวก็พยายามฆ่าตัวเองตลอด กู่คงเป็นเพียงข้อองมากกว่า 5555...