“ฮูหยินจู ข้ารู้ทุกอย่างแล้ว ข้าจะปล่อยท่านไป ขึ้นอยู่กับว่าท่านจะจริงใจหรือไม่”
ฮูหยินจูลังเลอยู่ครู่หนึ่ง แล้วกลับไปที่สวนด้านหลังกับลั่วชิงยวนและซ่งเชียนฉู่
เมื่อแน่ใจว่าไม่มีใครอยู่ ฮูหยินจูจึงกล่าวด้วยน้ำเสียงหนักแน่น
“ต่อหน้าคนอื่นเขาดูเป็นคนรักภรรยา แม้ข้าจะไม่มีลูก เขาก็มิหย่าและมิเคยรับอนุด้วยซ้ำ”
“แต่ไม่มีใครรู้ว่าความจริงแล้วเขามีชู้ และชู้คนนั้นก็คือน้องสาวแท้ ๆ ของข้าเอง”
“พวกเขามีทั้งลูกชายและลูกสาวด้วยกัน”
“เงินที่เขานำกลับบ้านมีเพียงเบี้ยหวัดเท่านั้น แต่เงินที่มอบให้ชู้มีมากมายมหาศาล แต่เขามิเคยให้ข้ารู้เลย”
“ต่อมาข้าจึงรู้ว่านั่นคือบ้านหลักที่แท้จริงของเขา”
“ส่วนข้าเป็นเพียงภรรยาที่ใช้รับแขกเท่านั้น ที่เขาบอกว่าอาจมีอันตรายเมื่อมินานมานี้เป็นความจริง แต่เขามิได้บอกข้า”
“ข้าเกิดความสงสัยเขาจึงตามไปดู จึงได้รู้ความลับที่เขาปิดบังข้ามานานสิบกว่าปี”
“เขาบอกว่าเขาจะพาครอบครัวหนีออกจากเมืองหลวง แล้วจะขนย้ายเงินก่อน”
“ส่วนที่เมืองหลวง ตราบใดที่จวนตระกูลจูยังอยู่และข้ายังเป็นฮูหยินจูก็จะไม่มีใครสงสัยว่าเขาหนีไป”
“ความรักที่เขามอบให้ข้าต่อหน้าคนอื่นเป็นเพียงการแสดง เขาใช้ข้าเป็นเครื่องมือเท่านั้น!”
“แม้แต่การที่ข้าไม่มีลูกมาหลายปีก็เพราะเขาวางยาข้าเสมอ!”
“เหตุใดกัน!”
“ข้าดูแลบ้านหลังนี้มาหลายปี ประพฤติตนอย่างเหมาะสม มิเคยมีข้อผิดพลาด มิเคยมีความดีความชอบก็มีแต่ความเหนื่อยยาก”
“เหตุใดข้าถึงต้องเป็นคนรับดาบแทนเมื่อเกิดเรื่องร้าย!”
ฮูหยินจูกล่าวด้วยความโกรธ น้ำตาแห่งความคับข้องใจรินไหล
“ข้าจึงอยากแก้แค้นพวกเขา ข้าจะมิยอมให้พวกเขาหนีออกจากเมืองหลวงอย่างสบาย ๆ!”
“เมื่อข้าได้ยินว่าการจุดธูปบูชาที่ศาลเจ้าเขาหลิงซานศักดิ์สิทธิ์ได้ผล ข้าจึงคิดจะลองดู”
“ผลปรากฏว่าศักดิ์สิทธิ์จริง ๆ เขาสมควรโดนแล้ว!”
ซ่งเชียนฉู่ก็โกรธมากเช่นกัน “สมควรแล้ว! ชายชั่วตายมิเสียหลาย!”
ลั่วชิงยวนรู้ว่าฮูหยินจูมีความลับ แต่มิคิดว่าเบื้องหลังจะมีเรื่องราวที่เจ็บปวดเช่นนี้
จูหงทำงานให้ตระกูลเหยียน เขารู้ว่าสักวันหนึ่งเขาอาจจะต้องถูกฆ่าตาย
ดังนั้นเขาจึงจัดเตรียมแพะรับบาปไว้ตั้งแต่แรก
แต่น้องสาวของฮูหยินจูมิใช่ ดังนั้นหากต้องการให้นางตาย ฮูหยินจูจึงต้องแลกด้วยการถูกดูดพลังชีวิตไปครึ่งหนึ่ง
ทำให้แก่ชราในชั่วข้ามคืน
“ท่านรู้เรื่องศาลเจ้าเขาหลิงซานได้อย่างไร? หากที่นั่นมิได้ศักดิ์สิทธิ์จริง ๆ เล่า? ท่านเชื่อมากถึงเพียงนั้นเลยหรือ?”
ฮูหยินจูลังเลก่อนตอบ “เป็นฮูหยินตระกูลหวงที่มาบอกข้า ตระกูลของนางกับตระกูลของข้าสนิทสนมกัน ครั้งนี้คนในครอบครัวของนางก็หนีไปเช่นกัน”
“แล้วนางก็ใช้วิธีนี้ แล้วพบว่าศักดิ์สิทธิ์จริง ๆ”
เมื่อได้ยินเช่นนั้น ลั่วชิงยวนตกใจ
ดูเหมือนจะเป็นคนที่เกี่ยวข้องกับตระกูลเหยียนอีกคน
“บอกตำแหน่งของสถานที่นั้นมาให้ข้า”
หลังจากได้รับตำแหน่งแล้ว ลั่วชิงยวนและซ่งเชียนฉู่จึงรีบไปที่จวนตระกูลหวง
ผลปรากฏว่า บังเอิญเห็นทหารจากตำหนักอ๋องเฝ้าอยู่ที่นั่นพอดี
และเห็นฟู่เฉินหวนกำลังสอบถามฮูหยินหวงอยู่ในลาน
แต่ดูเหมือนพวกเขาจะมิได้อะไรจากการถามครั้งนี้

ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ยอดหญิงแห่งเทียนเชวีย
ขอบคุณที่ให้อ่านฟรี สนุกมากทุกต่อนค่ะ...
อ่านมาสามร้อยกว่าตอน ยอมรับว่านางเอกเป็นคนเก่ง เก่งแต่ทำเรื่องโง่ๆ โง่จนอ่านไปเจ็บอกไป โมโหจนจะเป็นลม ทำเพื่อผู้ชายแบบอิอ๋องไม่รู้กี่รอบ อีกกี่ตอนนางเอกถึงจะฉลาด...
หายไปไหน ไม่อัพหลายวันแล้ว ติดอยู่ตอนที่ 1386 รออ่านนะคะ เป็นกำลังใจให้น๊า...
รู้ว่ารวยแย่เองก่อความวุ่นวายไม่จบไม่สิ้น ทำไมไม่วางยาให้เป็นใบ้ บางบทก็ฉลาดเกินบทจะโง่ก็สุดจริง...
อาจารย์ก็ถูก รั่วให้เพียงใช้ประโยชน์ ตัวเองก็ถูกสู้เชิงหัวใจประโยชน์ เกือบตายหลายครั้ง แต่ก็ไม่ไปไหนสักที คอนจบรักกันดูดดื่มแน่นอนสินะ 5555...
มือสังหารในวังอ๋องก็องค์ชายห้าแหละ เดาตั้งแต่หมอกู้พูดว่า ไปหมดแล้วท่านเลิกแสดวได้แล้ว 555...
องค์ชายห้าตั้งใจ นางเอกก็รู้ทั้งรู้ว่ายิ่งเข้าใกล้องค์ชายห้ายิ่งมีเรื่องแต่ก็ไม่เลิก55555...
ยังรออ่านนะคะ...
นางเอกปลอมตัวเป็นผู้ชายทำไมถ้านิสัยยังเหมือนเดิม...
ผัวอย่างเลว้าย แต่นางเอกก็คงรักผัวขั้นสุด เกือบทิ้งชีสิตหลายครั้งเพราะช่วยผัว ในขณะที่ผัวก็พยายามฆ่าตัวเองตลอด กู่คงเป็นเพียงข้อองมากกว่า 5555...