“เจ้ามาที่นี่ได้อย่างไร?”
“หม่อมฉันได้เบาะแสบางอย่างมา ขอให้หม่อมฉันได้สนทนาเป็นการส่วนตัวกับฮูหยินหวงเถิดเพคะ”
ฟู่เฉินหวนพยักหน้ารับ
แล้วให้คนรับใช้ทั้งหมดถอนตัวออกจากเรือนไป
ลั่วชิงยวนนั่งมองฮูหยินหวงผู้กำลังร่ำไห้คร่ำครวญด้วยสีหน้าที่เย็นชา “ฮูหยินหวง ข้าได้สืบหาความจริงเรื่องของท่านแล้ว”
“ท่านเพียงแค่บอกข้ามาเถิดว่า ใครเป็นผู้บอกท่านว่าการบนบานศาลกล่าวที่ศาลเจ้าเขาหลิงซานนั้นศักดิ์สิทธิ์นัก”
เมื่อได้ยินดังนั้น สีหน้าของฮูหยินหวงเปลี่ยนไปอย่างเห็นได้ชัด
นั่นหมายความว่าลั่วชิงยวนทราบแล้วว่านางได้สังหารสามีของตน
“ท่านมิต้องกังวล ข้าได้ปล่อยตัวฮูหยินจูไปแล้ว และข้าก็จะปล่อยตัวท่านเช่นกัน แต่ท่านต้องบอกความจริงมา”
ฮูหยินหวงก้มศีรษะลงแล้วกล่าวด้วยน้ำเสียงแผ่วเบา “หลิ่วอิ๋งเอ๋อร์ อนุแห่งตระกูลหลิวเป็นผู้บอกข้าเจ้าค่ะ”
สีหน้าของลั่วชิงยวนเปลี่ยนไป
ซ่งเชียนฉู่ถาม “อาจจะเป็นเพียงการบอกต่อ ๆ กันมาจนเป็นเช่นนี้ก็ได้ใช่หรือไม่?”
ลั่วชิงยวนส่ายหน้า “ยังมิสามารถยืนยันได้ ต้องสืบหาต่อไป”
ทั้งสองเดินออกจากเรือน
ฟู่เฉินหวนประหลาดใจยิ่งนัก “เร็วเช่นนี้เลยหรือ? นางบอกความจริงแล้วรึ?”
ลั่วชิงยวนจึงเล่าเรื่องที่ค้นพบให้เขาทราบ
ฟู่เฉินหวนขมวดคิ้วครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง “มิน่าจะเป็นเรื่องบังเอิญ”
“ทุกคนที่เราสามารถสืบหาได้ต่างก็หายตัวไปหมด”
ใจของลั่วชิงยวนหนักอึ้ง
เข็มทิศอาณัติสวรรค์ได้คำนวณแล้วว่าตระกูลเหยียนยังมิถึงทางตัน
บัดนี้หลักฐานมากมายกลับขาดหายไป
ดูเหมือนว่าครั้งนี้จะมีโอกาสล้มตระกูลเหยียนได้ยากยิ่ง
“คนต่อไปคือหลิ่วอิ๋งเอ๋อร์ อนุแห่งตระกูลหลิว นางมีความเกี่ยวข้องกับตระกูลเหยียนด้วยหรือไม่?”
ฟู่เฉินหวนพยักหน้ารับ
“เช่นนั้นเราไปดูกันเถิด”
“ผู้ที่เสียชีวิตในครั้งนี้ล้วนมิใช่ผู้บริสุทธิ์ มิว่าจะเป็นการฆ่าเพื่อเอาทรัพย์สิน การทรยศหักหลัง หรือการตอบแทนความเมตตาด้วยความเกลียดชัง”
“ข้าเข้าใจการกระทำเพื่อแก้แค้นของพวกนาง”
ลั่วชิงยวนตกตะลึงไปครู่หนึ่ง
ซูโหยวผ่านมาเห็นพระชายาและท่านอ๋องนั่งกันอยู่ริมสนามหญ้า
หลังจากลังเลอยู่ครู่หนึ่งจึงตัดสินใจเดินเลี่ยงไปทางอื่น
ลั่วชิงยวนและฟู่เฉินหวนนั่งคุยกันบนพื้นจนดึกดื่น
วันรุ่งขึ้น ทั้งสองยังคงสืบหาความจริงต่อไป
สอบถามไปเรื่อย ๆ เพื่อสืบหาความจริง
ดูเหมือนว่าจะเป็นเพียงการบอกต่อกันปากต่อปากจริง ๆ
แต่ทั้งลั่วชิงยวนและฟู่เฉินหวนต่างก็มุ่งมั่นที่จะสืบหาความจริงต่อไป
ในที่สุดเช้าวันถัดไปก็ได้พบกับคนผู้หนึ่ง
ซึ่งเป็นคนที่ทั้งลั่วชิงยวนและฟู่เฉินหวนต่างก็คาดมิถึง

ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ยอดหญิงแห่งเทียนเชวีย
ขอบคุณที่ให้อ่านฟรี สนุกมากทุกต่อนค่ะ...
อ่านมาสามร้อยกว่าตอน ยอมรับว่านางเอกเป็นคนเก่ง เก่งแต่ทำเรื่องโง่ๆ โง่จนอ่านไปเจ็บอกไป โมโหจนจะเป็นลม ทำเพื่อผู้ชายแบบอิอ๋องไม่รู้กี่รอบ อีกกี่ตอนนางเอกถึงจะฉลาด...
หายไปไหน ไม่อัพหลายวันแล้ว ติดอยู่ตอนที่ 1386 รออ่านนะคะ เป็นกำลังใจให้น๊า...
รู้ว่ารวยแย่เองก่อความวุ่นวายไม่จบไม่สิ้น ทำไมไม่วางยาให้เป็นใบ้ บางบทก็ฉลาดเกินบทจะโง่ก็สุดจริง...
อาจารย์ก็ถูก รั่วให้เพียงใช้ประโยชน์ ตัวเองก็ถูกสู้เชิงหัวใจประโยชน์ เกือบตายหลายครั้ง แต่ก็ไม่ไปไหนสักที คอนจบรักกันดูดดื่มแน่นอนสินะ 5555...
มือสังหารในวังอ๋องก็องค์ชายห้าแหละ เดาตั้งแต่หมอกู้พูดว่า ไปหมดแล้วท่านเลิกแสดวได้แล้ว 555...
องค์ชายห้าตั้งใจ นางเอกก็รู้ทั้งรู้ว่ายิ่งเข้าใกล้องค์ชายห้ายิ่งมีเรื่องแต่ก็ไม่เลิก55555...
ยังรออ่านนะคะ...
นางเอกปลอมตัวเป็นผู้ชายทำไมถ้านิสัยยังเหมือนเดิม...
ผัวอย่างเลว้าย แต่นางเอกก็คงรักผัวขั้นสุด เกือบทิ้งชีสิตหลายครั้งเพราะช่วยผัว ในขณะที่ผัวก็พยายามฆ่าตัวเองตลอด กู่คงเป็นเพียงข้อองมากกว่า 5555...