อวี๋หลินมองผู้คุ้มกันที่ติดตามลั่วชิงยวนมา แล้วตวาดด้วยความโกรธ “พวกเจ้าถูกสตรีผู้นี้ซื้อตัวไปแล้วรึ?”
“ข้าต่างหากคือคนสกุลอวี๋! ข้าต่างหากคือเจ้าเมืองในภายภาคหน้า! พวกเจ้าต้องฟังข้า!”
“จับตัวนางมาให้ข้า!”
ทว่าผู้คุ้มกันทุกคนในห้องกลับถือกระบี่ชี้ตรงไปยังอวี๋หลิน ไม่มีผู้ใดฟังคำของเขาแม้แต่คนเดียว
อวี๋หลินโกรธมากจนชักกระบี่พุ่งเข้าใส่ลั่วชิงยวน
ลั่วชิงยวนรีบลงมือทันที ฉวยกระบี่จากมืออวี๋หลินแล้วโยนทิ้งไปข้าง ๆ
ก่อนจะยกมือขึ้นชกเข้าที่ใบหน้าของอวี๋หลินอย่างแรง
“อุตส่าห์ให้หน้าเจ้าสองครา เจ้ากลับคิดว่าตัวเองเป็นใคร? ถือเอาตำแหน่งว่าที่เจ้าเมืองไปข่มขู่ผู้คน เจ้ามิคู่ควรที่จะเป็นสุนัขของเจ้าเมืองเสียด้วยซ้ำ!”
ลั่วชิงยวนกล่าวแล้วก็ชกเขาซ้ำอีกครั้งอย่างแรง
อวี๋หลินพยายามต่อสู้สุดกำลัง ทว่าลั่วชิงยวนว่องไวนัก อวี๋หลินช้ากว่านางครึ่งก้าวตลอด กระทั่งชายเสื้อของลั่วชิงยวนก็ยังแตะต้องมิได้
การต่อสู้ของคนทั้งสอง มีเพียงอวี๋หลินที่ถูกชกอยู่ฝ่ายเดียว
“นางสารเลว!” อวี๋หลินโกรธจัด ความแค้นเต็มอก แต่กลับระบายออกมามิได้ ทั้งยังถูกทำร้ายจึงยิ่งรู้สึกอัดอั้น
ลั่วชิงยวนชกอวี๋หลินอย่างหนักหน่วง ผู้คุ้มกันที่อยู่ในตรงนั้นต่างมองด้วยความตกตะลึง มิเคยเห็นสตรีใดต่อสู้ดุเดือดถึงเพียงนี้มาก่อน
ยิ่งไปกว่านั้น นางยังเป็นคุณหนูใหญ่ตลาดมืดที่มีรูปร่างดูบอบบางยิ่งนักด้วย
สุดท้ายอวี๋หลินก็ถูกชกจนหน้าตาบวมราวกับหัวหมู ลั่วชิงยวนถอนหายใจเฮือกใหญ่ออกมาแล้วจึงปล่อยเขาไป
“วันนี้ถือว่าเป็นบทเรียนแก่เจ้า หากกล้าก่อเรื่องในตลาดมืดอีก ข้าจะทำให้เจ้าที่เดินหน้าตั้งเข้ามาต้องถูกหามออกไป!”
ลั่วชิงยวนกล่าวจบก็หันหลังเดินออกไป
เมื่อทุกคนออกไปกันหมดแล้ว ผู้คุ้มกันของอวี๋หลินจึงรีบวิ่งเข้ามาในห้อง
“ท่านรอง!”
เมื่ออวี๋หลินได้รับความช่วยเหลือให้ลุกขึ้นจากพื้น เขาก็กัดฟันพูดว่า “นางแพศยานั่น! ข้าจะทำให้นางต้องชดใช้อย่างทุกข์ทรมาน!”
“ไป! ส่งจดหมายกลับไป! เชิญท่านแม่ทัพมาด้วยตนเอง!”
เขามิเชื่อหรอกว่าเขาจะจัดการหญิงสารเลวคนนี้มิได้!
......
ลั่วชิงยวนพาโฉวสือชีและฉีอวี้กลับไป ระหว่างทาง ฉีอวี้เล่าเรื่องราวทั้งหมดอย่างละเอียดชัดเจน
“คนของอวี๋หลินกำลังสืบหากระบี่หมื่นทิศ”
“เขาคงมาเพื่อกระบี่หมื่นทิศขอรับ”
เมื่อได้ยินดังนั้น ลั่วชิงยวนก็ตกใจ “กระบี่หมื่นทิศ? กระบี่ของฝูเหมิ่งหรือ?”
“ใช่ขอรับ”
“ในยุทธภพมีข่าวลือว่าฝูเหมิ่งตายแล้ว มีคนขโมยกระบี่หมื่นทิศจากฝูเหมิ่ง กำลังจะนำมาประมูลที่ตลาดมืด”
“เพียงแต่ตอนนี้มีแต่ข่าวลือ ตัวกระบี่หมื่นทิศยังมิปรากฏในลานประมูล”
“ช่วงหลายวันนี้อวี๋หลินมิได้ออกไปที่ใด แต่ลูกน้องของเขาก็ไปสืบข่าวกระบี่หมื่นทิศที่ลานประมูลทุกวันขอรับ”
เมื่อได้ยินดังนั้น ลั่วชิงยวนก็เข้าใจ
ฝูเหมิ่งเป็นปรมาจารย์ช่างตีกระบี่แห่งยุค
เขาใช้เวลาหลายปีในการสร้างกระบี่ห้วงสวรรค์ และก่อนหน้านั้น เขาเคยสร้างกระบี่มามากมาย
ในบรรดากระบี่ที่ฝูเหมิ่งสร้างขึ้น กระบี่หมื่นทิศอยู่ในอันดับที่หก
แม้จะมิใช่กระบี่ที่ดีที่สุดที่ฝูเหมิ่งสร้างขึ้น แต่สำหรับคนอื่นก็ถือเป็นกระบี่ที่มีชื่อเสียงแล้ว

ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ยอดหญิงแห่งเทียนเชวีย
ขอบคุณที่ให้อ่านฟรี สนุกมากทุกต่อนค่ะ...
อ่านมาสามร้อยกว่าตอน ยอมรับว่านางเอกเป็นคนเก่ง เก่งแต่ทำเรื่องโง่ๆ โง่จนอ่านไปเจ็บอกไป โมโหจนจะเป็นลม ทำเพื่อผู้ชายแบบอิอ๋องไม่รู้กี่รอบ อีกกี่ตอนนางเอกถึงจะฉลาด...
หายไปไหน ไม่อัพหลายวันแล้ว ติดอยู่ตอนที่ 1386 รออ่านนะคะ เป็นกำลังใจให้น๊า...
รู้ว่ารวยแย่เองก่อความวุ่นวายไม่จบไม่สิ้น ทำไมไม่วางยาให้เป็นใบ้ บางบทก็ฉลาดเกินบทจะโง่ก็สุดจริง...
อาจารย์ก็ถูก รั่วให้เพียงใช้ประโยชน์ ตัวเองก็ถูกสู้เชิงหัวใจประโยชน์ เกือบตายหลายครั้ง แต่ก็ไม่ไปไหนสักที คอนจบรักกันดูดดื่มแน่นอนสินะ 5555...
มือสังหารในวังอ๋องก็องค์ชายห้าแหละ เดาตั้งแต่หมอกู้พูดว่า ไปหมดแล้วท่านเลิกแสดวได้แล้ว 555...
องค์ชายห้าตั้งใจ นางเอกก็รู้ทั้งรู้ว่ายิ่งเข้าใกล้องค์ชายห้ายิ่งมีเรื่องแต่ก็ไม่เลิก55555...
ยังรออ่านนะคะ...
นางเอกปลอมตัวเป็นผู้ชายทำไมถ้านิสัยยังเหมือนเดิม...
ผัวอย่างเลว้าย แต่นางเอกก็คงรักผัวขั้นสุด เกือบทิ้งชีสิตหลายครั้งเพราะช่วยผัว ในขณะที่ผัวก็พยายามฆ่าตัวเองตลอด กู่คงเป็นเพียงข้อองมากกว่า 5555...