เขารีบเข้าไปในหอ เขานั้นไม่รู้ว่าลั่วชิงยวนกำลังทำอะไรแต่เขาต้องไม่ปล่อยให้นางลงมือฆ่าคนตายต่อหน้าผู้คน
หลังจากลั่วชิงยวนออกคำสั่งเสร็จ เวินซีหลันก็กลับมาและปล่อยหลิวฮุ่ยเซียง
ตอนนี้หลิวฮุ่ยเซียงก็ถูกช่วยขึ้นมาได้แล้ว
อึดใจต่อมาข้อมือของลั่วชิงยวนก็โดนจับไว้แน่น และนางก็โดนลากเข้าไปในห้องส่วนตัว
นางไม่ทันได้ตั้งตัวจึงปลิวเข้าไปในอ้อมกอดของอีกฝ่าย
ลั่วชิงยวนเงยหน้าขึ้นและก็เห็นแววตาเกรี้ยวกราดของฟู่เฉินหวน เขาลดเสียงลงและบอกว่า “หยุดเดี๋ยวนี้ เจ้าคิดจะฆ่าคนจริง ๆ รึ?”
เมื่อได้ยินเช่นนี้ลั่วชิงยวนก็ตะลึงไป สีหน้านางดูตกใจ
ฟู่เฉินหวนรู้อะไรมาหรือไม่?
แต่นางก็กลับมามีทีท่านิ่งสงบ ก่อนยกยิ้มมุมปากเล็กน้อย “ไยหม่อมฉันถึงไม่เข้าใจว่าท่านอ๋องพูดเรื่องอันใด?”
“แล้วเจ้าคิดว่าข้าผู้เป็นอ๋องพูดเรื่องอันใดเล่า?” ฟู่เฉินหวนนิ่วหน้า
ลั่วชิงยวนยิ้ม “ท่านอ๋องพูดถึงนางหรือ?”
นางเดินออกไปด้านนอกและมองลงไปข้างล่าง
ฟู่เฉินหวนเองก็ก้าวตามมาและตกใจไปเมื่อได้เห็นว่าหลิวฮุ่ยเซียงนั้นถูกช่วยขึ้นมาแล้ว
ลั่วชิงยวนมองสีหน้าแปลกใจของฟู่เฉินหวน นางยกยิ้มและพูดเสียงเย็นชาว่า “ท่านอ๋อง ได้โปรดอย่ากล่าวหากันผิด ๆ นางเป็นคนลงมือกับหม่อมฉันก่อน หม่อมฉันก็แค่ป้องกันตัวเท่านั้น”
“มีหมอหรือไม่? มีหมอบ้างไหม?” คนด้านล่างเมื่อเห็นว่าหลิวฮุ่ยเซียงอาการหนักใกล้ตายจึงตะโกนขึ้น
ขณะที่ฟู่เฉินหวนกำลังจะอ้าปากพูดนั้นเอง ลั่วชิงยวนก็วิ่งลงไปด้านล่าง
“ข้าเป็นหมอ ให้ข้าดูเอง” ลั่วชิงยวนรีบก้าวเข้าไป นางให้หลิวฮุ่ยเซียงนอนราบแล้วกดที่หน้าอก ก่อนยกนางขึ้นแล้วตบหลัง
หลังจากทำซ้ำ ๆ เช่นนี้อยู่หลายรอบ หลิวฮุ่ยเซียงก็คายน้ำออกมากองโตและนางก็ฟื้นได้สติ
“ไม่เป็นไรแล้ว ไม่เป็นไร” เจ้าของหอเริงรมย์ถอนหายใจโล่งอกและปากเหงื่อจากหน้าผาก
ฟู่เฉินหวน…
ตอนนั้นมีหลายคนมองดูอยู่ ฟู่เฉินหวนมองหลิวฮุ่ยเซียงสายตาเย็นชา “แม่นางหลิวคงตกใจมาก ท่านน่าจะกลับไปพักผ่อน อย่ามัวเสียเวลาเลย”
“ท่านอ๋องผู้สำเร็จราชการ?” หลิวฮุ่ยเซียงไม่อยากเชื่อ เหตุใดท่านอ๋องถึงได้มาช่วยลั่วชิงยวน?
หลิวฮุ่ยเซียงไม่ใช่คนเดียวที่แปลกใจ
ทุกคนต่างก็ตกตะลึง
เหมือนกับที่ลั่วอวิ๋นสี่บอก ทุกคนในเมืองหลวงต่างรู้ดีว่าฟู่เฉินหวนนั้นชอบพอลั่วเยวี่ยอิง หากว่าลั่วชิงยวนไม่ได้ทำลายการแต่งงานของพวกเขา ท่านอ๋องและลั่วเยวี่ยอิงก็ต้องเป็นคู่สามีภรรยากันแล้ว
ทุกอย่างล้วนโดนลั่วชิงยวนทำลาย ท่านอ๋องนั้นเกลียดนางเข้ากระดูกดำ หากว่าลั่วชิงยวนไม่ใช่บุตรสาวสายตรงของท่านอัครเสนาบดี และท่านอ๋องต้องไว้หน้าจวนอัครเสนาบดี ลั่วชิงยวนคงตายไปนานแล้ว
แต่วันนี้ ท่านอ๋องออกหน้าปกป้องลั่วชิงยวนจริง ๆ?
เหตุใดจึงเป็นเช่นนี้?

ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ยอดหญิงแห่งเทียนเชวีย
ขอบคุณที่ให้อ่านฟรี สนุกมากทุกต่อนค่ะ...
อ่านมาสามร้อยกว่าตอน ยอมรับว่านางเอกเป็นคนเก่ง เก่งแต่ทำเรื่องโง่ๆ โง่จนอ่านไปเจ็บอกไป โมโหจนจะเป็นลม ทำเพื่อผู้ชายแบบอิอ๋องไม่รู้กี่รอบ อีกกี่ตอนนางเอกถึงจะฉลาด...
หายไปไหน ไม่อัพหลายวันแล้ว ติดอยู่ตอนที่ 1386 รออ่านนะคะ เป็นกำลังใจให้น๊า...
รู้ว่ารวยแย่เองก่อความวุ่นวายไม่จบไม่สิ้น ทำไมไม่วางยาให้เป็นใบ้ บางบทก็ฉลาดเกินบทจะโง่ก็สุดจริง...
อาจารย์ก็ถูก รั่วให้เพียงใช้ประโยชน์ ตัวเองก็ถูกสู้เชิงหัวใจประโยชน์ เกือบตายหลายครั้ง แต่ก็ไม่ไปไหนสักที คอนจบรักกันดูดดื่มแน่นอนสินะ 5555...
มือสังหารในวังอ๋องก็องค์ชายห้าแหละ เดาตั้งแต่หมอกู้พูดว่า ไปหมดแล้วท่านเลิกแสดวได้แล้ว 555...
องค์ชายห้าตั้งใจ นางเอกก็รู้ทั้งรู้ว่ายิ่งเข้าใกล้องค์ชายห้ายิ่งมีเรื่องแต่ก็ไม่เลิก55555...
ยังรออ่านนะคะ...
นางเอกปลอมตัวเป็นผู้ชายทำไมถ้านิสัยยังเหมือนเดิม...
ผัวอย่างเลว้าย แต่นางเอกก็คงรักผัวขั้นสุด เกือบทิ้งชีสิตหลายครั้งเพราะช่วยผัว ในขณะที่ผัวก็พยายามฆ่าตัวเองตลอด กู่คงเป็นเพียงข้อองมากกว่า 5555...