ยอดหญิงแห่งเทียนเชวีย นิยาย บท 322

ลั่วชิงยวนรู้สึกตื่นตะลึง เกิดอะไรขึ้นกับเฉินเซี่ยวหานกันแน่? ทางการทราบเรื่องเร็วขนาดนั้นได้อย่างไรกัน?

ต้องเป็นอุบายที่ผู้บงการเบื้องหลังสวีซงหย่วนวางเอาไว้เป็นแน่!

พวกเขารีบมากันอย่างรวดเร็วเช่นนั้น ทว่ารัฐทายาทเฉินยังไม่ฟื้นเลย!

"ใต้เท้า ข้อกล่าวหานี้มาจากที่ใดหรือ? พวกเราเป็นแค่ร้านขายโอสถเล็ก ๆ จะกล้าวางแผนสังหารรัฐทายาทเสนาบดีฝ่ายเหนือได้อย่างไรกัน? ข้าไม่รู้ว่ารัฐทายาทเป็นผู้ใดเสียด้วยซ้ำไป"

ลั่วชิงยวนเอ่ยด้วยน้ำเสียงเรียบนิ่งและใจเย็นยิ่งนัก

หลังจากชายชราที่มีท่าทางเหมือนพ่อบ้านได้ยินเช่นนี้ เขาก็รีบเดินเข้ามาหา "เมื่อวานนี้มีคนเห็นว่ารัฐทายาทเข้ามาในร้านของเจ้าอยู่ชัด ๆ! จนป่านนี้รัฐทายาทก็ยังไม่กลับมาเลย ถ้าหากไม่ถูกเจ้ากักขังเอาไว้ จะหายไปได้อย่างไรกันเล่า?!"

ในยามนี้เอง น้ำเสียงอันแสนคุ้นเคยก็ดังขึ้น "เซียนฉู่ ข้าขอแนะนำให้เจ้ามอบตัวรัฐทายาทออกมาเสีย มิฉะนั้นเจ้าจะไม่เหลืออะไรให้กินแล้วนะ!"

ลั่วชิงยวนเสาะหามาตามเสียง ก็เห็นลั่วอวิ๋นสี่อยู่ด้านหลังฝูงชนที่ห่างออกไปไม่ไกลนัก!

ลั่วชิงยวนพลันขมวดคิ้วขึ้นมาทันที ไฉนจึงเป็นนางอีกแล้ว!

หรือว่าเรื่องนี้ลั่วอวิ๋นสี่จะเป็นตัวต้นเหตุ?

แต่ก็ไม่น่าจะใช่! สมองของลั่วอวิ๋นสี่คิดเรื่องพวกนี้มิได้หรอก!

"แม่นางอวิ๋นสี่ เจ้าตัดสินใจที่จะเล่นงานข้า ทว่าตัวเองถูกหลอกใช้เป็นเหยื่อยังมิรู้ตัวอีกจริง ๆ หรือ?"

ลั่วชิงยวนเกรงว่าลั่วอวิ๋นสี่จะถูกหลอกใช้เข้าแล้ว

เจ้าใช้สมองอีกสักนิดมิได้เลยเชียวหรือ?

เมื่อลั่วอวิ๋นสี่ได้ยินเช่นนี้เข้า นางก็โกรธจัดแล้วโต้กลับไปว่า "ฉู่ลั่ว อย่ามัวแต่พูดพล่ามไร้สาระเถอะ! ข้าต้องการให้เจ้าส่งตัวรัฐทายาทเสนาบดีออกมาเดี๋ยวนี้!"

"หากเกิดอะไรขึ้นกับรัฐทายาท อย่าว่าแต่เจ้าเลย ทุกคนในร้านของเจ้าก็จะต้องโทษหรักและถูกจับเข้าคุก!"

"ข้าอยากจะรู้นักว่าเจ้าต้องมีสักกี่ชีวิตจักรอดไปได้!"

ลั่วชิงยวนขมวดคิ้วพลางรู้สึกกังวลใจ ถ้าเดาไม่ผิดล่ะก็ รัฐทายาทเฉินน่าจะฟื้นขึ้นมาวันนี้ แต่ก็คงต้องใช้เวลาสักพัก นางคงจะต้องถ่วงเวลาเอาไว้ก่อน!

ยามนี้ไม่อาจปล่อยให้พวกเขาเห็นรัฐทายาทเฉินในสภาพหมดสติได้ มิฉะนั้นล่ะก็นางจะถูกพาตัวไปทันที

จากนั้นพวกเขาย่อมต้องพาตัวรัฐทายาทเฉินไป แต่วิญญาณของรัฐทายาทเฉินยังไม่กลับเข้าร่าง หากเอาร่างไปจากที่นี่ วิญญาณของเขาก็คงไม่อาจกลับมาได้อีก

ย่อมต้องตายอย่างแน่นอน!

เพราะฉะนั้นนางไม่อาจปล่อยให้พวกเขาพาตัวรัฐทายาทเฉินไปได้เป็นอันขาด!

นี่หาใช่เรื่องที่นักทำนายตัวเล็ก ๆ อย่างเขาจะสามารถจัดการได้

เมื่อคนพวกนี้เจอตัวรัฐทายาทเสนาบดีที่ตกอยู่ในสภาพหมดสติ เขาก็จะถูกจับกุมด้วยข้อหาวางแผนสังหารรัฐทายาท

หากผู้ที่อยู่เบื้องหลังเขาลงมือรวดเร็วอีกสักหน่อย เขาก็อาจจะถูกประหารภายในวันนี้!

"ไม่จำเป็นต้องนึกถึงเรื่องนั้นหรอก" ลั่วชิงยวนยิ้มจาง ๆ

ต่อให้เขาออกจะไร้เหตุผลไปบ้าง แต่ฟู่เฉินหวนรู้สึกชื่นชมในความทระนงเช่นนี้มาก

ฟู่เฉินหวนเอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียงเย็นชาว่า "เจ้าจะไม่ลองใคร่ครวญดูจริง ๆ หรือ?"

"กระหม่อมไม่คิดหรอกพ่ะย่ะค่ะ" ลั่วชิงยวนตอบโดยไม่ลังเลสักนิด

หลังจากถูกปฏิเสธอย่างไร้เยื่อใย ฟู่เฉินหวนก็หันหลังเดินกลับไปด้วยความฉุนเฉียว "เรื่องที่เกิดขึ้นวันนี้ หาได้เกี่ยวข้องอันใดกับข้าไม่"

ถ้อยคำเย็นชาของเขาเจตนาบอกกับเจ้าหน้าที่ของทางการว่า

เขาจะไม่เข้ามายุ่งเกี่ยวกับเรื่องนี้