ยอดหญิงแห่งเทียนเชวีย นิยาย บท 585

“ไม่ช้าก็เร็วตัวตนของเจ้าจะถูกเปิดเผย”

เดิมที่เขากลัวว่านางจะถูกเปิดเผยตัวตน

กลัวว่านางจะถูกดึงให้เข้าไปพัวพันกับเขา หลังจากที่ตัวตนของนางถูกเปิดเผย

แสงในดวงตาของลั่วชิงยวนหรี่ลง

ลั่วชิงยวนไม่ตอบ

นางรับปากกับลิ่นฝูเสวี่ยไปแล้วว่าวันนี้จะเป็นการแสดงครั้งสุดท้าย

ลิ่นฝูเสวี่ยไม่มีความยึดติดใด ๆ อีกต่อไปแล้ว สาเหตุการตายของมารดานางก็ชัดเจนแล้ว ไม่มีความจำเป็นที่ต้องร่ายรำต่อไปแต่อย่างใด

สัญญาระหว่างลิ่นฝูเสวี่ยเป็นเพียงการเติมเต็มความปรารถนาที่ยังไม่บรรลุผลของนาง แลกกับเบาะแสการตายของมารดา

เมื่อรถม้ามาถึงประตูด้านหลังของจวนอ๋อง ฟู่เฉินหวนก็เหลือบมองนางแล้วพูดด้วยน้ำเสียงทุ้มลึกว่า “เปลี่ยนอาภรณ์แล้วไปที่ห้องตำรา”

“ข้ามีเรื่องจะถามเจ้า”

หลังจากพูดเช่นนั้น ฟู่เฉินหวนก็ลุกขึ้นและลงจากรถม้าไป

เมื่อกลับมาถึงจวน หลังจากลั่วชิงยวนเปลี่ยนอาภรณ์แล้ว นางก็เข้าไปในห้องตำราของฟู่เฉินหวนทันที

แต่นางกลับบังเอิญได้ยินเซียวชูรายงานในห้องตำราว่า “สวีซงหย่วนเป็นนักฆ่าสำนักอู๋จี๋จริง ๆ แต่หลังจากที่สวีซงหย่วนตายลง ก็ไม่มีข่าวคราวเกี่ยวกับสำนักอู๋จี๋เลยแม้แต่น้อย ไม่เพียงเท่านั้น พวกเขายังหยุดทำการค้าไปโดยปริยายด้วยพ่ะย่ะค่ะ”

“กระหม่อมเดาว่าเขาคงไม่ปรากฏตัวไปอีกนาน”

“แต่จากมุมมองนี้ สำนักอู๋จี๋อาจทำงานให้กับคนในเมืองหลวงและไม่ใช่คนของสำนักวรยุทธเจียงฮู๋”

เมื่อได้ยินคำพูดเหล่านี้ ลั่วชิงยวนก็ตกตะลึง

สำนักอู๋จี๋?

สวีซงหย่วนเป็นนักฆ่าของสำนักอู๋จี๋?

นางจำชื่อนั้นไว้อย่างเงียบ ๆ

ขณะที่นางกำลังจะเปิดประตูก้าวเท้าเข้าไปข้างใน เซียวชูก็พูดขึ้นอีกครั้ง

“นอกจากนี้ นักฆ่าจากสำนักเทียนอิงกลับยังเคยไม่ปรากฏตัวอีกเลย ยามนี้ไม่มีที่ใดให้ตรวจสอบแล้วพ่ะย่ะค่ะ”

"กระหม่อมเกรงว่าเราทำได้เพียงเริ่มต้นจากฝูเสวี่ยเท่านั้น!"

เมื่อได้ยินคำพูดนี้ หัวใจของลั่วชิงยวนก็สั่นสะท้าน

นี่คือเหตุผลที่ฟู่เฉินหวนขอให้นางกลับมาหรือ?

ฟู่เฉินหวนเอนหลังบนเก้าอี้อย่างเกียจคร้าน เขาใช้นิ้วเรียวแตะลงบนโต๊ะ

สายตาของลั่วชิงยวนจ้องมองไปยังจุดที่ปลายนิ้วสัมผัส นั่นคือกล่องไม้อันประณีต

“นี่คืออะไร?”

ฟู่เฉินหวนดันกล่องไม้และพูดด้วยเสียงทุ้มต่ำ “ลองเปิดดูสิ”

ลั่วชิงยวนก้าวไปข้างหน้าและเปิดกล่องไม้ออก ข้างในมีโฉนดที่ดินหลายฉบับรวมทั้งตั๋วเงินกองหนึ่ง

“เอาเงินซื้อข่าวหรือ?” ลั่วชิงยวนหัวเราะเบา ๆ

“เจ้ายอมทิ้งของเหล่านี้ไปงั้นหรือ? แม้ว่าข้าจะใช้เวลาตรวจสอบอยู่สักหน่อย แต่ในที่สุดข้าก็หาจนเจอ” น้ำเสียงของฟู่เฉินหวนสงบและไม่แยแสมากนัก

โฉนดที่ดินเหล่านี้มีไว้สำหรับร้านแป้งชาดและร้านขายเครื่องประดับบางแห่งในเมืองหลวง แม้ว่าร้านค้าเหล่านี้จะไม่ได้มีขนาดใหญ่โตอะไร แต่ล้วนตั้งอยู่ในพื้นที่อันเจริญรุ่งเรือง

ดูเงินเหล่านี้สิ!

จะทิ้งไปได้หรือ?!

ลั่วชิงยวนปิดกล่องไม้แล้วนั่งลง "บอกหม่อมฉันมาเพคะ ท่านอยากรู้อะไร?"

ฟู่เฉินฮวนหรี่ตาลงเล็กน้อยแล้วเอ่ยเสียงแผ่ว “แม่ของลั่วเยวี่ยอิงตายอย่างไร?”