ชายคนนั้นตบอย่างแรง เขาตบเว่ยอวิ๋นเซี๋ยเพียงไม่กี่ครั้งก็ทำให้นางกระอักเลือด ใบหน้าของนางทั้งแดงและบวม
เว่ยอวิ๋นเซี๋ยถูกตบแล้วตบอีก มิอาจแม้แต่จะเอ่ยร้องขอความเมตตาได้
ความเงียบก่อตัวขึ้นทั่วบริเวณ
ฉินเชียนหลี่เอ่ยขึ้นอย่างเหมาะเจาะ “ท่านอ๋องทรงห่วงใยผู้เป็นน้อง จึงทุ่มเทพยายามดูแลองค์ชายห้าตลอดทั้งคืน ช่างเป็นสายสัมพันธ์ฉันพี่น้องที่น่าซาบซึ้งยิ่ง!”
“องค์ชายห้าได้รับบาดเจ็บสาหัส แต่พระชายาก็ฟื้นฟูร่างกายที่เจ็บสาหัสของเขาให้กลับมามีชีวิตอีกครั้งและช่วยชีวิตองค์ชายห้าไว้ได้ ช่างน่าชื่นชม น่าชื่นชมมากจริง ๆ!”
“นี่เป็นสิ่งที่ดีที่ควรค่าแก่การยกย่อง แต่กลับถูกคนใส่ร้ายป้ายสีเช่นนี้ หากคำพูดดังกล่าวถูกแพร่ออกไปจะเป็นการทำลายชื่อเสียงของราชวงศ์ ใครคิดแพร่ข่าวลือ คงมิคิดเสียดายชีวิตแล้ว!”
ประโยคสุดท้ายนี้ทำให้ทุกคนที่อยู่ในเหตุการณ์รู้สึกตกตะลึงเล็กน้อย
คำพูดของฉินเชียนหลี่ถือได้ว่าเป็นคำเตือนสำหรับทุกคน หากข่าวลือเหล่านี้กล้าแพร่กระจายออกไป จะถูกจัดการอย่างเด็ดขาด
ทุกคนต่างปิดปากเงียบ
ฟู่จิ่งหลีเอ่ยปากขึ้นทันที “นี่ก็สายแล้ว ออกเดินทางกันเถอะ!”
หลังจากกลับสู่ความสงบ คนก็ขนย้ายสิ่งของต่าง ๆ ต่อไป รถม้าทยอยลงมาจากภูเขาทีละคัน
ลั่วชิงยวนก็ขึ้นไปบนรถม้าและเหลือบมองเว่ยอวิ๋นเซี๋ยก่อนออกเดินทาง
เว่ยอวิ๋นเซี๋ยซึ่งใบหน้าเต็มไปด้วยเลือดกำลังจ้องมองนางมาอย่างขุ่นเคือง
ลั่วชิงยวนถอนสายตาอย่างไม่แยแส
รถม้าลงจากภูเขา ลั่วชิงยวนนั่งรถม้าเพียงลำพัง
รถม้าขององค์ชายห้าอยู่เบื้องหน้านาง
แม้ว่าวันนี้เขาจะกลับวังหลวงได้แล้ว แต่ลั่วชิงยวนก็ยังกลัวว่าจะมีบางอย่างเกิดขึ้นระหว่างทาง นั่นเพราะ คนที่เอาร่างของหมอากู้ออกไปก็ยังอยู่
ลั่วเยวี่ยอิงอยู่ในรถม้าด้านหลังลั่วชิงยวน นางก็ยกม่านขึ้นและมองไปข้างหน้าเป็นครั้งคราว นางโกรธมากจนแทบจะฉีกแขนเสื้อของตัวเองออกเป็นชิ้น ๆ
ท่านอ๋องเริ่มปกป้องลั่วชิงยวนมากขึ้นเรื่อย ๆ ลั่วชิงยวนใช้เวลากับองค์ชายห้าตามลำพังทั้งคืน แต่ท่านอ๋องก็ยังอยากปกป้องลั่วชิงยวน
หากยังเป็นเช่นนี้ต่อไป ภารกิจของนางก็คงจบสิ้น!
ทำอย่างไรเหยียนผิงเซียวจึงจะแต่งงานกับนาง?
ตระกูลเหยียนมีอิทธิพลมหาศาล หากไม่มีข้อเสนอที่ดีพอ ตระกูลเหยียนจะไม่รับนางซึ่งเป็นเพียงลูกอนุขึ้นเป็นภรรยาเอก!
หลังจากที่คนผู้นั้นกำจัดศพแล้ว เขาก็กลับไปยังลานชิงช้าและสวนชิงโปโดยไม่มีผู้ใดสังเกตเห็น!
ทั้งยังมีเวลาพอที่จะกำจัดศพและทำความสะอาดห้องด้วย
เมื่อวานนี้ นางเข้าไปในสวนชิงโป และเห็นราชองครักษ์และนางรับใช้อยู่ในลานนั้น
นางตระหนักคิดอย่างรอบคอบ
ฝีมือผู้ใดกัน
ขณะที่กำลังคิดอยู่ ก็มีคนผ่านไปข้างนอกรถม้าและมีลมกระโชกแรงพัดมา
ลั่วชิงยวนยื่นศีรษะออกไปมองดู
จากนั้นก็เห็นชายคนหนึ่งแต่งตัวราวกับหมอหลวงกำลังถือกล่องอาหารไปที่รถม้าของฟู่อวิ๋นโจวที่อยู่ข้างหน้า
เป็นเรื่องปกติที่หมอหลวงจะส่งคนไปส่งยาให้กับฟู่อวิ๋นโจว
แต่เมื่อหมอคนนั้นขึ้นรถม้า ลั่วชิงยวนก็เห็นใบหน้าด้านข้างของเขา
ความรู้สึกคุ้นเคยเกิดขึ้นในฉับพลัน!

ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ยอดหญิงแห่งเทียนเชวีย
ขอบคุณที่ให้อ่านฟรี สนุกมากทุกต่อนค่ะ...
อ่านมาสามร้อยกว่าตอน ยอมรับว่านางเอกเป็นคนเก่ง เก่งแต่ทำเรื่องโง่ๆ โง่จนอ่านไปเจ็บอกไป โมโหจนจะเป็นลม ทำเพื่อผู้ชายแบบอิอ๋องไม่รู้กี่รอบ อีกกี่ตอนนางเอกถึงจะฉลาด...
หายไปไหน ไม่อัพหลายวันแล้ว ติดอยู่ตอนที่ 1386 รออ่านนะคะ เป็นกำลังใจให้น๊า...
รู้ว่ารวยแย่เองก่อความวุ่นวายไม่จบไม่สิ้น ทำไมไม่วางยาให้เป็นใบ้ บางบทก็ฉลาดเกินบทจะโง่ก็สุดจริง...
อาจารย์ก็ถูก รั่วให้เพียงใช้ประโยชน์ ตัวเองก็ถูกสู้เชิงหัวใจประโยชน์ เกือบตายหลายครั้ง แต่ก็ไม่ไปไหนสักที คอนจบรักกันดูดดื่มแน่นอนสินะ 5555...
มือสังหารในวังอ๋องก็องค์ชายห้าแหละ เดาตั้งแต่หมอกู้พูดว่า ไปหมดแล้วท่านเลิกแสดวได้แล้ว 555...
องค์ชายห้าตั้งใจ นางเอกก็รู้ทั้งรู้ว่ายิ่งเข้าใกล้องค์ชายห้ายิ่งมีเรื่องแต่ก็ไม่เลิก55555...
ยังรออ่านนะคะ...
นางเอกปลอมตัวเป็นผู้ชายทำไมถ้านิสัยยังเหมือนเดิม...
ผัวอย่างเลว้าย แต่นางเอกก็คงรักผัวขั้นสุด เกือบทิ้งชีสิตหลายครั้งเพราะช่วยผัว ในขณะที่ผัวก็พยายามฆ่าตัวเองตลอด กู่คงเป็นเพียงข้อองมากกว่า 5555...