ยอดหญิงแห่งเทียนเชวีย นิยาย บท 717

ลั่วชิงยวนหันหลังเดินจากไป

คืนนี้นางจะมาที่นี่เพื่อดูให้รู้ว่าเขาเป็นคนหรือผีกันแน่!

หลังจากก้าวออกไป

นางบังเอิญไปพบกับฟู่เฉินหวนที่ลานตำหนัก เมื่อฟู่เฉินหวนรู้ว่าหมอกู้กลับมาแล้ว เขาก็เอ่ยปากสั่งทันที

“หมอกู้กลับมาได้ทันเวลาพอดี รีบไปแจ้งให้เขามาตรวจดูอาการบาดเจ็บของลั่วเยวี่ยอิงเร็วเข้า”

ต้องการให้หมอกู้ที่ไม่รู้ว่าเขาเป็นคนหรือผี มารักษาอาการบาดเจ็บของลั่วเยวี่ยอิงงั้นหรือ?

เดิมทีนางอยากจะบอกว่ามีบางอย่างผิดปกติกับหมอกู้

แต่หลังจากคิดดูแล้วนางก็เปลี่ยนใจ ลั่วเยวี่ยอิงจะอยู่หรือตายล้วนมิเกี่ยวอันใดกับตน

จะได้ดูด้วยว่าหมอกู้มีทักษะทางการแพทย์หรือไม่

ดังนั้น หลังจากที่นางรับใช้ไปเชิญหมอกู้มาแล้ว ลั่วชิงยวนก็เข้าไปในห้องด้วย

ลั่วเยวี่ยอิงนอนอยู่บนเตียงดูอ่อนแอเป็นอย่างมาก “พี่หญิง ท่านมาทำอะไรที่นี่?”

ลั่วชิงยวนยืนพิงเตียง สังเกตทุกการเคลื่อนไหวของหมอกู้อย่างมิวางตา “มาดูว่าเจ้าจะตายหรือไม่ไงเล่า”

ขณะที่ฟู่เฉินหวนเดินเข้ามาลั่วเยวี่ยอิงก็เริ่มไอหนักขึ้นทันที

ฟู่เฉินหวนหันหน้าไปมองไปลั่วชิงยวน สีหน้าของเขาเปรียบเสมือนเครื่องเตือนใจ

ลั่วชิงยวนเหลือบมองเขาเบา ๆ แล้วมองไปทางอื่น

นางติดตามทุกความเคลื่อนไหวของหมอกู้อย่างใกล้ชิด

วัดชีพจร ตรวจบาดแผล และถามเกี่ยวกับอาการทางร่างกายและไม่สบายของลั่วเยวี่ยอิง จากนั้นจึงจ่ายยา

ตลอดกระบวนการไม่มีอะไรผิดปกติ

หมอกู้ส่งใบเทียบยาให้ฟู่เฉินหวนและพูดว่า “อาการบาดเจ็บของคุณหนูลั่วเอ๋อร์มิได้ถูกจุดสำคัญ อย่างไรก็มิถึงแก่ชีวิต! นางต้องนอนนิ่ง ๆ ร่วมเดือนเพื่อดูว่าบาดแผลจะฟื้นตัวอย่างไร”

“ช่วงนี้ให้ใช้ยาสูตรนี้รักษาไปก่อนพ่ะย่ะค่ะ”

ฟู่เฉินหวนกำลังจะรับใบเทียบยา แต่ลั่วชิงยวนชิงหยิบไปก่อน

เมื่อดูใบเทียบยาอย่างละเอียดแล้ว ก็พบว่าใบเทียบยาก็ไม่มีอะไรผิดปกติ!

เพียงว่ายาค่อนข้างอ่อนและเป็นตำรับเก่า แต่สำหรับร่างกายและการบาดเจ็บของลั่วเยวี่ยอิงแล้ว นี่เป็นใบเทียบยาที่ดีที่สุดจริง ๆ

ทักษะทางการแพทย์ของบุรุษผู้นี้ไม่มีอะไรผิดปกติ!

"พ่ะย่ะค่ะ"

“ไปขอให้หมอกู้สั่งใบเทียบยาสำหรับรักษาอาการบาดเจ็บ และยาต้มไปให้ลั่วชิงยวนด้วย”

ซูโหยวสะดุ้งครู่หนึ่ง จากนั้นพยักหน้ารับ “พ่ะย่ะค่ะ”

……

ตกกลางคืน ลั่วชิงยวนได้รับชามน้ำแกงหนึ่งชาม

“พระชายา ท่านอ๋องให้ข้านำยามาให้ขอรับ ท่านอ๋องทรงเป็นห่วงอาการบาดเจ็บของท่านมาก” ซูโหยวพูดด้วยน้ำเสียงนอบน้อม

ลั่วชิงยวนหยิบชามยาแล้วพยักหน้า

แต่นางกลับถามจือเฉาว่า “เจ้ารู้หรือไม่ว่ายานี้มาจากที่ใด?”

จือเฉาเพิ่งมาพร้อมกับซูโหยว

จือเฉากระซิบ “บ่าวเห็นหมอกู้มอบยานี้ให้กับซูโหยวเจ้าค่ะ”

เมื่อได้ยินสิ่งนี้ สีหน้าของลั่วชิงยวนก็เปลี่ยนไป นางเหลือบมองชามยา “เอาไปเททิ้ง!”

ยาที่หมอกู้มอบให้นางรึ? ฟู่เฉินหวนจงใจฆ่านางชัด ๆ!