กิจการโลงศพสั่งทำพิเศษเช่นนี้มีบันทึกไว้ในหนังสือ
เมื่อเปิดหนังสือที่มีฝุ่นหนาเตอะ ช่างไม้ชราก็พบชื่อของกู้หงเจี่ย และพูดว่า “บนไหล่เขาด้านหลังคูน้ำชิงฉุ่ย!”
“ขอบใจท่านแล้ว!” ลั่วชิงยวนทิ้งเศษเงินไว้และรีบออกไป
ลั่วชิงยวนพบไหล่เขาด้านหลังคูน้ำชิงฉุ่ยทันที มีป่าทึบอยู่ทุกหนทุกแห่ง และโดยพื้นฐานแล้วไม่มีมนุษย์อาศัยอยู่เลย
ทั้งยังมีวัตถุดิบทางยามากมายซ่อนเร้นอยู่ในป่าทึบ
ลั่วชิงยวนค้นหาในภูเขาลึกไปครึ่งชั่วยาม แต่ก็ยังหาบ้านมิเจอสักหลัง เมื่อนางเห็นว่าใกล้จะค่ำมืดแล้ว นางก็คิดจะยอมแพ้
แต่บังเอิญได้เห็นแผ่นหินท่ามกลางวัชพืช
นางปัดวัชพืชที่ปกคลุมอยู่ออกไป และเมื่อนางเห็นข้อความบนแผ่นหิน สีหน้าของนางก็เปลี่ยนไปอย่างมาก
มันเขียนไว้ว่า
หลุมฝังศพของกู้หงเจี่ยพี่ชายข้า!
หลุมศพของกู้หงเจี่ย?
เขาตายไปแล้ว?
หนังศีรษะของลั่วชิงยวนชาวาบ นางใช้กริชตัดหญ้าและเถาวัลย์ที่อยู่รอบ ๆ ทันที ก่อนจะเผยให้เห็นหลุมศพที่ซ่อนอยู่ท่ามกลางวัชพืช
ดูเหมือนว่าไม่มีใครอยู่ที่นั่นมานานแล้ว และมีเพียงร่องรอยของขี้ผึ้งสีแดงเหลืออยู่บนพื้นเพียงเล็กน้อย
หลังจากสงบลงแล้ว ลั่วชิงยวนก็คาดเดาในใจได้ทันที
นางมองหาบ้านไปอีกครึ่งเขาทันที
นี่ดูราวกับการเข้าไปในเขาวงกต นางเดินวกไปวนมา และหลังจากพยายามอย่างหนัก นางก็พบบ้านที่ซ่อนอยู่ลึกเข้าไปในป่าไผ่
ลั่วชิงยวนตกใจเล็กน้อย ขณะที่นางผลักประตูบ้านไม้ไผ่ออก และเห็นรอยที่ชัดเจนบนพื้น
มีคนอยู่ที่นี่
น่าจะเพิ่งไม่นานมานี้ด้วย!
มีโลงศพวางอยู่ที่มุมห้อง โดยมีอักขระสีแดงเลือดอยู่ทั่ว ร่องรอยบนพื้นโดยรอบมีขนาดเท่าโลงศพเช่นกัน แต่ดูเหมือนว่าโลงศพจะถูกย้ายออกไปแล้ว
มีโลงศพสามโลง แต่ตอนนี้เหลือเพียงโลงเดียว
ลั่วชิงยวนเข้าใจในทันที
จือเฉากำลังรอข่าวเกี่ยวกับพระชายาที่ลานหน้าเรือนอย่างใจจดใจจ่อ
ทันใดนั้นนางก็ได้ยินเสียงข้างนอกประตูบ้าน และนางก็ลุกขึ้นอย่างรวดเร็ว
อย่างไรก็ตาม คนที่บุกเข้ามาไม่ใช่พระชายา แต่เป็นหมอกู้
“ท่าน…” จือเฉาก้าวถอยหลังด้วยความกลัว
ดวงตาของหมอเทวดากู้เย็นชา “พระชายาขโมยความลับและหนีออกจากตำหนัก ในฐานะนางรับใช้ส่วนตัวของนาง เจ้าต้องรู้ว่านางกำลังจะไปที่ใดใช่หรือไม่?”
“นางเอาความลับไปทูลต่อองค์ไทเฮาแล้วใช่หรือไม่?”
เมื่อจือเฉาได้ยินสิ่งที่หมอกู้พูด นางก็รู้ได้เลยว่าเขาต้องการให้นางใส่ร้ายพระชายา!
“มิใช่! พระชายามิได้ขโมยความลับของท่านอ๋อง!” จือเฉากล่าวอย่างหนักแน่น
ดวงตาของหมอกู้เปลี่ยนเป็นเย็นชา "เจ้านี่มันซื่อสัตย์จริง ๆ"
“เรามาดูกันว่าหลังลงโทษขั้นรุนแรงกับเจ้าแล้ว เจ้าจะยังปากแข็งขนาดนี้ได้หรือไม่!”
“ใครก็ได้ พานางไปที่คุกใต้ดิน แล้วรอการลงโทษขั้นรุนแรงต่อไป!”

ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ยอดหญิงแห่งเทียนเชวีย
ขอบคุณที่ให้อ่านฟรี สนุกมากทุกต่อนค่ะ...
อ่านมาสามร้อยกว่าตอน ยอมรับว่านางเอกเป็นคนเก่ง เก่งแต่ทำเรื่องโง่ๆ โง่จนอ่านไปเจ็บอกไป โมโหจนจะเป็นลม ทำเพื่อผู้ชายแบบอิอ๋องไม่รู้กี่รอบ อีกกี่ตอนนางเอกถึงจะฉลาด...
หายไปไหน ไม่อัพหลายวันแล้ว ติดอยู่ตอนที่ 1386 รออ่านนะคะ เป็นกำลังใจให้น๊า...
รู้ว่ารวยแย่เองก่อความวุ่นวายไม่จบไม่สิ้น ทำไมไม่วางยาให้เป็นใบ้ บางบทก็ฉลาดเกินบทจะโง่ก็สุดจริง...
อาจารย์ก็ถูก รั่วให้เพียงใช้ประโยชน์ ตัวเองก็ถูกสู้เชิงหัวใจประโยชน์ เกือบตายหลายครั้ง แต่ก็ไม่ไปไหนสักที คอนจบรักกันดูดดื่มแน่นอนสินะ 5555...
มือสังหารในวังอ๋องก็องค์ชายห้าแหละ เดาตั้งแต่หมอกู้พูดว่า ไปหมดแล้วท่านเลิกแสดวได้แล้ว 555...
องค์ชายห้าตั้งใจ นางเอกก็รู้ทั้งรู้ว่ายิ่งเข้าใกล้องค์ชายห้ายิ่งมีเรื่องแต่ก็ไม่เลิก55555...
ยังรออ่านนะคะ...
นางเอกปลอมตัวเป็นผู้ชายทำไมถ้านิสัยยังเหมือนเดิม...
ผัวอย่างเลว้าย แต่นางเอกก็คงรักผัวขั้นสุด เกือบทิ้งชีสิตหลายครั้งเพราะช่วยผัว ในขณะที่ผัวก็พยายามฆ่าตัวเองตลอด กู่คงเป็นเพียงข้อองมากกว่า 5555...