ยอดหญิงแห่งเทียนเชวีย นิยาย บท 769

หลิ่วซิ่งเอ๋อร์ดูตื่นตระหนกและก้มหน้าลง

เมื่อเห็นสายตาหลบเลี่ยงในดวงตาของนาง ก็รู้ว่ามีบางอย่างเกิดขึ้น

“ข้า… ข้ามิรู้ บางทีข้าอาจฟังผิด...”

หลิ่วซิ่งเอ๋อร์พูดติดอ่างและปกปิดเรื่องราวมิเก่งสักนิด

ปฏิกิริยาของนางเปิดเผยทุกสิ่ง

อย่างไรก็ตาม ลั่วชิงยวนมิรีบร้อน เพราะนางรู้ว่าอวี๋ซวี่หลินจะมาหาหลิ่วซิ่งเอ๋อร์แน่ ดังนั้นนางจึงเพียงรอให้อวี๋ซวี่หลินมาหานางถึงที่เอง

หลังท้องฟ้งมืดมิด เสียงกรีดร้องในสวนหลังบ้านยังคงดำเนินต่อไป จือเฉากรีดร้องขณะดื่มยาเพื่อบรรเทาอาการเจ็บคอของตัวเอง

ในบางครั้ง เซียวชูจะเฆี่ยนหุ่นไล่กาด้วยแส้สองสามครั้งด้วย

สิ่งเหล่านี้มีเพื่อสร้างภาพลวงตาว่าหลิ่วซิ่งเอ๋อร์ถูกลงโทษอย่างรุนแรง

แน่นอนว่าอวี๋ซวี่หลินซึ่งซ่อนตัวอยู่ในตรอกด้านนอกโรงเตี๊ยมก็แทบทนฟังมิได้

อวี๋ซวี่หลินใช้โอกาสตอนที่เซียวชูไปทานอาหารเย็น แอบเข้าไปในโรงเตี๊ยม

หวังจะช่วยเหลือหลิ่วซิ่งเอ๋อร์

แต่สิ่งที่เขาเห็นเมื่อเปิดประตู มิใช่หลิ่วซิ่งเอ๋อร์ที่ร่างกายชุ่มไปด้วยเลือด แต่กลับเป็นภาพของจือเฉาที่กำลังดื่มน้ำอยู่

เมื่อตระหนักว่าเขาติดกับดัก อวี๋ซวี่หลินจึงหันหลังกลับและวิ่งหนีไป

แต่เขาจะหนีไปได้เยี่ยงไร?

ที่ลาน ลั่วชิงยวน ฟู่เฉินหวน เซียวชูและองครักษ์อีกหลายคนกำลังรอเขาอยู่

ลั่วชิงยวนยกมุมริมฝีปากของเขาขึ้น “ข้าหลอกเจ้าจริง ๆ แปลว่าเจ้าคงจะมีความรักต่อหลิ่วซิ่งเอ๋อร์อย่างลึกซึ้ง"

องครักษ์ก้าวไปข้างหน้าและจับอวี๋ซวี่หลินเอาไว้

อวี๋ซวี่หลินจ้องมองนางด้วยความโกรธ “หลิ่วซิ่งเอ๋อร์อยู่ที่ใด?! เจ้าทำอะไรกับนาง?! นางถูกเจ้าทรมานจนตายไปแล้วงั้นหรือ?!”

“ข้าจะมิปล่อยพวกเจ้าไป!”

อวี๋ซวี่หลินพยายามอย่างยิ่งที่จะดิ้นรนออกจากการจัมกุมและเริ่มลงมือกับองครักษ์

แต่ด้วยกังฟูแมวสามขา(1)ของเขา เขาจึงถูกเซียวชูจัดการได้อย่างรวดเร็ว

“ซิ่งเอ๋อร์!” อวี๋ซวี่หลินรีบไปข้างเตียงและรีบตรวจลมหายใจของคนบนเตียงเพื่อให้แน่ใจว่าคนคนนั้นยังมีชีวิตอยู่ จากนั้นเขาก็ถอนหายใจด้วยความโล่งอก

ลั่วชิงยวนนั่งลงที่โต๊ะแล้วพูดอย่างใจเย็น "นางกินยาไปแล้วและตอนนี้ก็หลับอยู่ เจ้าปลุกนางมิตื่นหรอก"

“ดื่มยา? เจ้าให้นางกินยาอะไร?” อวี๋ซวี่หลินถามอย่างกังวล

ลั่วชิงยวนหัวเราะเบาๆ “เจ้าให้ยาหลิ่วซิ่งเอ๋อร์ เจ้ามิได้กลิ่นที่ข้าให้นางกินรึ?”

“เพื่อช่วยชีวิตนางไง ยาที่ข้าจ่ายให้ราคาแพงทีเดียว”

อวี๋ซวี่หลินได้กลิ่นและตระหนักว่ายานี้เป็นกลิ่นที่คุ้นเคยจริง ๆ มันใช้รักษาอาการป่วยของหลิ่วซิ่งเอ๋อร์แน่นอน

แต่เขายังคงมองไปที่ลั่วชิงยวนและฟู่เฉินหวนอย่างหวาดระแวง “พวกเจ้าใช้หลิวเซียงเอ๋อล่อข้ามา ต้องการอะไรกันแน่?”

ฟู่เฉินหวนหรี่ตาลงเล็กน้อยแล้วพูดด้วยน้ำเสียงเย็นชา “เจ้าคิดอย่างไรเล่า?”

ลั่วชิงยวนยกมุมปากขึ้นอย่างมีความหมาย “ตอนอยู่ในลานเจ้าก็รู้อยู่แล้ว แต่ตอนนี้เจ้ากลับมิรู้แล้วอย่างนั้นหรือ?"

อวี๋ซวี่หลินกำฝ่ามือแน่นและกัดฟันแล้วพูดว่า “ใช่ สมาคมการค้าเฟิงตูกำลังก่อกบฏ!”

แมวสามขา ทำอะไรครึ่ง ๆ กลาง ๆ ไม่เก่งมาก