ยอดหญิงแห่งเทียนเชวีย นิยาย บท 771

“ฟ่านซานเหอไร้ความสามารถและมิสามารถควบคุมกิจการของครอบครัวได้ ดังนั้นเฉินซวนอี๋จึงเป็นผู้รับผิดชอบแทน”

“เงินทั้งหมดของตระกูลฟ่านอยู่ภายใต้การควบคุมของเฉินซวนอี๋”

อวี๋ซวี่หลินพลางยิ้มอย่างดูถูกในขณะที่พูด “นี่คือวิธีการของสมาคมการค้าเฟิงตู”

“คนนอกเมื่อมาอยู่ในซีหยางก็ต้องอยู่ภายใต้การควบคุมของพวกเขา”

ลั่วชิงยวนรู้สึกเสียวสันหลังอยู่ในใจขณะฟัง

พวกกระหายเลือดเหล่านี้ใช้กลอุบายดังกล่าวเพื่อเอาเงินของตระกูลฟ่านไป

ลั่วชิงยวนถามต่อว่า “เจ้าทำอะไรลงไปอีก ทางที่ดีที่สุดคือบอกทุกสิ่งที่เจ้ารู้มา เราจะได้หาทางออกให้กับเจ้าและหลิ่วซิ่งเอ๋อร์"

“ร่างกายของนางได้รับความเสียหายสาหัสนัก และร่างกายของนางยิ่งทรุดเนื่องจากการกินยาล่าช้า ยาทั่วไปทำให้นางมีชีวิตต่อไปได้มากที่สุดสองหรือสามปีเท่านั้น”

“แต่ข้าสามารถรักษานางได้”

เมื่อได้ยินเช่นนี้ อวี๋ซวี่หลินก็กำมือแน่นด้วยความประหม่า

เขากล่าวว่า “ดูเหมือนว่าเฉินซวนอี๋จะให้ฟ่านซานเหอกินยาอะไรบางอย่าง”

“ฟ่านซานเหอกินมันผ่านมือของหลิ่วซิ่งเอ๋อร์!”

“หลิ่วซิ่งเอ๋อร์บอกว่า ตอนนั้นนางเหมือนจะเห็นแมลงอยู่ในน้ำ...”

ราวกับสายฟ้าฟาดลงมา

คิ้วของลั่วชิงยวนกระตุกเมื่อนางนึกถึงสิ่งที่ลั่วหลางหลางพูดเรื่องที่ฟ่านซานเหอเปลี่ยนไป

แม้ว่านางเคยใกล้ชิดกับฟ่านซานเหอมาหลายครั้งแล้ว และนางก็มิเห็นอาการแปลกประหลาดในตัวเขาเลย

ดังนั้นจึงไม่มีมนต์ดำอะไรในตัวเขา

อย่างนั้นก็เป็นไปได้แค่...

“กู่!”

“พวกเขาใช้พิษกู่กับฟ่านซานเหอ”

อวี๋ซวี่หลินกล่าวต่อ “ข้ามิใช่คนระดับสูงในสมาคมการค้าเฟิงตู และข้าก็มิรู้ความลับของพวกเขาเลย"

จนกระทั่งรุ่งสางอวี๋ซวี่หลินสารภาพเกือบทุกอย่างที่เขารู้ออกมา รวมถึงคำให้การมากมาย

ฟู่เฉินหวนเก็บข้าวของของเขาทั้งหมดแล้วพูดว่า “ในสองสามวันนี้ เจ้ามาทำหน้าที่เป็นองครักษ์ของข้าก่อน”

“ในอีกไม่กี่วันหลิ่วซิ่งเอ๋อร์จะแกล้งตาย และเจ้าจะเป็นคนเคลื่อนย้ายศพของนางออกจากเมือง”

“พานางกลับไปที่เมืองหลวง ข้าจะส่งคนมาคุ้มกันพวกเจ้า ให้พวกเจ้าปลอดภัย จากนั้นเจ้าจะต้องเป็นพยาน หลิ่วซิ่งเอ๋อร์ต้องใช้เวลาในการรักษาตัว หลังจากคดีจบลง เจ้าและหลิ่วซิ่งเอ๋อร์ก็จะเป็นอิสระ”

เมื่อได้ยินเช่นนี้ อวี๋ซวี่หลินก็คุกเข่าลงโขกหัวคำนับอย่างแรง “ขอบพระทัยท่านอ๋องพ่ะย่ะค่ะ!”

......

หลังจากป้อนยาให้หลิ่วซิ่งเอ๋อร์แล้ว ลั่วชิงยวนยังคงดูภาพเหมือนของสมาชิกตระกูลเสวี่ยอยู่ในห้อง

ทันใดนั้นฟู่เฉินหวนก็เดินเข้ามา

“ไม่ได้นอนทั้งคืน เจ้ากำลังดูรูปของใครอยู่?” ฟู่เฉินหวนยื่นหน้าเข้าไปดูวาดภาพกะทันหัน

ลั่วชิงยวนดูภาพของชายที่อยู่ในมือแล้วพึมพำ “แม้ว่าภาพวาดของอวี๋ซวี่หลินจะมิค่อยดีนัก แต่ยังเห็นได้ว่าชายในภาพนี้ดูหล่อเหลาและมีดวงตาคู่หนึ่งที่…”