ยอดหญิงแห่งเทียนเชวีย นิยาย บท 818

น้ำเสียงของลั่วชิงยวนเย็นชาและโกรธเล็กน้อย

หัวใจของฟู่เฉินหวนตึงเครียด เขาตามไปอย่างรวดเร็วแต่มิรู้จะอธิบายอย่างไร

ลั่วชิงยวนเล็งตำแหน่งของลั่วเยวี่ยอิงและเหยียนผิงเซียว โดยแสร้งทำเป็นเดินไปด้วยความโกรธ แต่แท้จริงแล้วกำลังเข้าใกล้พวกเขา

ลั่วชิงยวนเดินเร็วมากจนลั่วเยวี่ยอิงและเหยียนผิงเซียวไม่มีเวลาผละจากกัน

ทั้งสองคนแสร้งทำเป็นมิรู้จักกันทันที แยกห่างจากกันได้สองก้าว และหยุดเดิน เตรียมหลีกทางให้ลั่วชิงยวน

เมื่อลั่วชิงยวนเดินผ่านหน้าลั่วเยวี่ยอิง ก็จ้องมองนางอย่างเย็นชา ดวงตาเต็มไปด้วยเจตนาสังหาร

ลั่วเยวี่ยอิงยิ้มบาง ๆ เหยียดเท้าของนางออกโดยมิตั้งใจ

ย่างก้าวของลั่วชิงยวนเร็วเกินไป และมิต้องสงสัยเลยว่าจะต้องถูกลั่วเยวี่ยอิงสกัดจนสะดุดล้ม มีทะเลสาบอยู่ใกล้ ๆ นางซวนเซ ร่างกายมิมั่นคง

ฟู่เฉินหวนตกใจเมื่อเห็นสิ่งนี้ รีบใช้วิชาตัวเบาไปช่วยนางทันที

แต่ลั่วชิงยวนจะให้โอกาสฟู่เฉินหวนได้อย่างไร

สิ่งที่นางต้องการคือการตกลงไปในทะเลสาบ!

แต่นางจะตกลงไปในทะเลสาบเพียงลำพังมิได้!

“ว๊าย!”

ลั่วชิงยวนพยายามอย่างยิ่งที่จะรักษาร่างกายของตัวเองให้มั่นคง โยกโย้ไปมาเพื่อมิให้ตัวเองล้ม ก่อนจะคว้าจับลั่วเยวี่ยอิงและเหยียนผิงเซียวเอาไว้

ด้วยพลังอันแข็งแกร่ง ทั้งสองจึงถูกนางลากลงไปในทะเลสาบด้วยกัน

ในตอนที่ฟู่เฉินหวนใช้วิชาตัวเบากระโดดไปช่วย เขาแตะเพียงชายเสื้อของนางเท่านั้น

ตู้ม

สามคนตกน้ำ ทำให้เกิดน้ำกระเซ็นมากมาย

หัวใจของฟู่เฉินหวนตึงเครียด รีบกระโดดลงไปในทะเลสาบเพื่อช่วยลั่วชิงยวนทันที

แต่ทันใดนั้น ศีรษะของลั่วชิงยวนก็โผล่ขึ้นมาจากน้ำ

ทั้งยังเตะลั่วเยวี่ยอิงที่อยู่ใต้น้ำอย่างแรง

ฟู่เฉินหวนตกใจ เมื่อเห็นลั่วชิงยวนขึ้นมาแล้ว ขาจึงกระโดดลงไปในน้ำเพื่อช่วยลั่วเยวี่ยอิงทันที

ดวงตาของลั่วชิงยวนเย็นชา นางรีบว่ายเข้าฝั่ง

ลั่วชิงยวนเหลือบมองฟู่เฉินหวนอย่างเย็นชา หันหลังกลับแล้วเดินจากไป

ในมิช้านางกำนัลก็มานำทางลั่วชิงยวน พานางไปเปลี่ยนอาภรณ์

……

ศาลาชิงเจี้ยน

เหล่านางกำนัลกำลังยุ่งอยู่กับการเตรียมน้ำร้อนและเตรียมอาภรณ์ที่สะอาด

ที่นี่เป็นสถานที่รับรองสำหรับคนนอก แบ่งออกเป็นสองส่วน ทางตะวันออกสำหรับบุรุษ และทางตะวันตกสำหรับสตรี ตรงกลางเป็นลานกว้าง

ลั่วชิงยวนอาบน้ำและเปลี่ยนอาภรณ์ในเรือนฝั่งตะวันตก นางไล่นางกำนัลออกไป

ในห้องมีการจุดเครื่องหอม กลิ่นหอมดังกล่าวทำให้คนรู้สึกง่วง

นางเปลี่ยนอาภรณ์และพักผ่อนอยู่ในห้องครู่หนึ่ง

ในขณะนี้ มีเงาสองร่างปรากฏขึ้นนอกประตูอย่างลับ ๆ ล่อ ๆ

แต่มีเพียงคนเดียวที่เข้ามา