ยอดหญิงแห่งเทียนเชวีย นิยาย บท 835

กลิ่นอายของเขาไร้มลทิน แต่สายตาของเขามิสงบมั่นคงเหมือนก่อนหน้านี้ดูแปลกมาก

สถานการณ์เช่นนี้เกิดขึ้นเมื่อตอนที่หมอกู้ยังอยู่

แต่หมอกู้ตายไปแล้ว

ตำหนักอ๋องนี้ได้ตรวจสอบจนสะอาดหมดจด ไม่มีใครสามารถทำอะไรฟู่เฉินหวนได้

ฟู่จิ่งหลีตกใจ “ท่านสงสัยว่าลั่วเยวี่ยอิงทำอะไรกับพี่สามเช่นนั้นหรือ?”

ฟู่จิ่งหลียืนขึ้นทันที “ข้าจะจับตาดูเขาเอง!”

......

ฟู่เฉินหวนส่งลั่วเยวี่ยอิงไปที่ห้องแล้วพูดว่า “วันนี้ข้ามีธุระบางอย่างจึงกลับมาช้าหน่อย ทำให้เจ้าลำบากแล้ว”

ดวงตาของลั่วเยวี่ยอิงแดง แนบชิดเข้าไปในอ้อมแขนของฟู่เฉินหวนอย่างเข้าใจ “การที่เยวี่ยอิงสามารถแต่งเข้าตำหนักของท่านอ๋องได้ ถือเป็นบุญสามชาติของหม่อมฉันแล้วเพคะ”

เมื่อพูดอย่างนั้น มือของลั่วเยวี่ยอิงก็ตกบนเข็มขัดของฟู่เฉินหวน “เพราะความเมตตาของท่านอ๋อง เยวี่ยอิงจะดูแลท่านอ๋องอย่างดีแน่นอน”

ฟู่เฉินหวนขมวดคิ้ว

ในเวลานี้มีเสียงเคาะประตูอย่างกังวล

“พี่สาม! พี่สาม!”

ฟู่เฉินหวนก้าวไปข้างหน้าทันทีเพื่อเปิดประตูและเห็นฟู่จิ่งหลียืนรออยู่

“พี่สาม ข้ามีเรื่องจะถามท่าน” หลังจากพูดอย่างนั้น ฟู่จิ่งหลีก็พาฟู่เฉินหวนจากไป

ก่อนที่ลั่วเยวี่ยอิงจะทันได้พูดอะไร นางก็เห็นฟู่เฉินหวนถูกพาตัวออกไปเสียแล้ว

หลังจากนั้นลั่วเยวี่ยอิงก็มิได้เห็นฟู่เฉินหวนอีก

นางรู้ว่านางมิบริสุทธิ์แล้ว ท่านอ๋องแม้จะชอบนางแต่สุดท้ายก็ยังรังเกียจนาง

งานแต่งงานอันยิ่งใหญ่ที่ควรจะเป็นของนาง กลับกลายเป็นงานแต่งน่าเศร้าเช่นนี้

คืนแต่งงานที่เคยรอคอยอย่างมาก บัดนี้กลับน่าผิดหวังอย่างที่สุด

......

หลังจากนั้นมิกี่วัน ฟู่จิ่งหลีก็ติดตามฟู่เฉินหวนทุกย่างก้าว ฟู่เฉินหวนไม่มีโอกาสได้อยู่กับลั่วเยวี่ยอิงตามลำพัง ในตอนกลางคืนฟู่จิ่งหลีก็ดึงเขาไปหารือเรื่องราชการในห้องตำราตลอดทั้งคืน

แต่ทว่า สิ่งที่รอนางอยู่คือแม่เล้าเฉินที่พาคนไปยังจวนตระกูลเว่ยเพื่อทวงเงิน

“เหลวไหล! ตระกูลเว่ยของเราเป็นหนี้เจ้ามากขนาดนี้ตั้งแต่เมื่อใด?!” ใต้เท้าเว่ยโกรธมาก

แม่เล้าเฉินหยิบสัญญาออกมาโดยตรงและพูดว่า “ใต้เท้าเว่ย ท่านคงเห็นอย่างชัดเจนแล้ว นี่เป็นบุตรสาวของท่านลงนาม! โฉนดร้านที่ใช้ค้ำประกันยังอยู่ที่ข้า!”

“หากใต้เท้าเว่ยปฏิเสธที่จะจ่ายเงิน ข้าก็มิกล้าใช้โฉนดที่ดินของร้านค้าเหล่านี้ ดังนั้นข้าจะทำเพียงเพียงใช้ตัวเว่ยอวิ๋นเซี๋ยเพื่อชำระหนี้เท่านั้น!”

เมื่อเห็นสิ่งนี้ การแสดงออกของใต้เท้าเว่ยก็เปลี่ยนไปอย่างมาก

เมื่อเว่ยอวิ๋นเซี๋ยมาถึง นางตกใจมากเมื่อเห็นฉากนี้ โดยเฉพาะอย่างยิ่งเมื่อนางเห็นเนื้อหาของสัญญา นางตกตะลึง “เจ้าโกหกข้า! ตอนที่ข้าลงนามสัญญามันมิใช่เช่นนี้!”

“อีกอย่าง เจ้าก็มิได้ให้เงินข้ามานี่!”

แม่เล้าเฉินพูดอย่างเย็นชา “คุณหนูเว่ย อย่าคิดเบี้ยวหนี้ ข้าให้เงินเจ้าครบสองแสนตำลึงและมอบให้เจ้าแล้ว”

“ข้อความในสัญญาชัดเจน หากบ้านเจ้าอยากเบี้ยวหนี้ เช่นนั้นเราไปเจอกันที่ศาลเถอะ!”

ตระกูลเว่ยก็โกรธเช่นกัน "ได้! เช่นนั้นก็ไปเจอกันที่ศาล!"

ทั้งสองบ้านไปถึงศาล ทะเลาะกันอยู่หลายวัน ผลสุดท้ายก็ออกมาแล้วและทำให้ผู้คนตะลึง