ยอดหญิงแห่งเทียนเชวีย นิยาย บท 925

ลั่วชิงยวนเข้าไปในห้อง และค้นหาอย่างระมัดระวัง

แต่ทุกสิ่งที่ควรตรวจค้นในห้องก็พบแล้วและนำออกไปแล้ว

ลั่วชิงยวนมิพบสิ่งใดเลย และมิพบที่ซ่อนลับใด ๆ ในห้องเช่นกัน

ตอนที่กำลังจะออกไป จู่ ๆ ก็พบว่ามีห้องเล็ก ๆ สองห้องตรงมุมสวน ซึ่งดูเหมือนครัวเล็ก ๆ หรือห้องเก็บฟืน

ลั่วชิงยวนเดินไปโดยมิคาดหวังอะไร และผลักประตูให้เปิดออก

แต่เมื่อเห็นสิ่งที่อยู่ในห้อง นางก็ได้แต่ตกใจ

นี่ก็เป็นห้องที่มีคนอาศัยอยู่

และการจัดห้องนั้นประณีตมาก มิเหมือนห้องที่คนรับใช้อยู่ แม้แต่ห้องของต่งชูก็มิดีเท่านี้

นางค้นหาทั่วห้อง และเมื่อเปิดตู้เสื้อผ้าก็ต้องตกใจ

จริง ๆ แล้วมีเสื้อผ้ามากมายในตู้ มันเป็นแค่ชุดชั้นใน มีทั้งสำหรับชายและหญิง

มิใช่ของคนคนเดียวกัน!

เป็นไปได้หรือไม่ว่า ต่งชูลอบติดต่อกับใครบางคนในวังอีก?

นางยังค้นต่อไปในตู้และกล่องต่าง ๆ แล้วพบยาทา ยาหอม และยาเม็ด

หลังจากตรวจสอบทีละอย่างแล้ว ก็พบว่าล้วนเป็นของที่ใช้ในการสมสู่ระหว่างชายหญิง

ลั่วชิงยวนขมวดคิ้ว ต่งชูกำลังมีความสัมพันธ์กับใครบางคนจริง ๆ!

นางหยิบรองเท้าผู้ชายคู่หนึ่งขึ้นมาแล้วรีบออกไปอย่างรวดเร็ว

ต่งชูอาจมีผู้สมรู้ร่วมคิด หากต่งชูปฏิเสธที่จะสารภาพ ก็ต้องหาตัวชายผู้นี้ออกมาให้ได้

ในขณะนี้ ทุกคนอยู่ในห้องทรงพระอักษรขององค์จักรพรรดิแล้ว

นอกจากมหาราชาจารย์เหยียนแล้วยังมีขุนนางผู้ใหญ่ของราชสำนักอีกหลายคนอยู่ด้วย

เมื่อลั่วชิงยวนมาถึง การสอบสวนได้เริ่มต้นขึ้นแล้ว ดังนั้นนางจึงยืนอยู่ข้าง ๆ อย่างเงียบ ๆ

“ว่ากันว่าต่งชูเป็นคนที่ทำร้ายองค์จักรพรรดิสูงสุด มีหลักฐานหรือไม่?” ภายนอกมหาราชาจารย์เหยียนดูสงบมาก ปราศจากความตื่นตระหนกใด ๆ

ฟู่เฉินหวนชี้ไปที่สิ่งของและศพที่อยู่บนพื้น “สิ่งของทั้งหมดนี้พบในห้องของต่งชู และทั้งหมดนี้ล้วนเป็นหลักฐาน”

“ขันทีผู้นี้ลอบสังหารองค์จักรพรรดิสูงสุดครั้งหนึ่งก่อนและถูกข้าสังหารเองกับมือ แต่คืนนี้เขากลับมาลอบสังหารองค์จักรพรรดิสูงสุดอีกครั้ง ร่างของเขาถูกพบอยู่ในห้องของต่งชู นี่ก็เพียงพอที่จะตัดสินลงโทษต่งชูได้แล้ว”

มหาราชาจารย์เหยียนตะคอกอย่างเย็นชา “เหลวไหล! ในเมื่อก่อนหน้านี้เขาถูกอ๋องผู้สำเร็จราชการสังหารแล้ว เขาจะกลับมาลอบสังหารองค์จักรพรรดิสูงสุดอีกครั้งได้อย่างไร!"

นางพูดอย่างเฉยเมย “บ่าวเป็นคนทำร้ายองค์จักรพรรดิสูงสุด บ่าวใช้มนตร์ดำ หากพระองค์ทรงต้องการประหารบ่าวก็ประหารเลยเถิดเพคะ เหตุใดต้องพูดให้มากความ”

หลังจากพูดจบ นางก็ปิดปากเงียบ มิคิดจะพูดอะไรอีก

องค์จักรพรรดิโกรธมากและตบโต๊ะด้วยความโกรธ “ดูเหมือนเจ้าจะยังพยายามปกป้องคนที่อยู่เบื้องหลังเจ้า! คนข้างนอก เข้ามา ลงโทษนาง!”

มหาราชาจารย์เหยียนยังกล่าวทันทีว่า “เนื่องจากทาสใจคดผู้นี้ยอมรับว่าใช้มนตร์ดำ ดังนั้นบางทีนางอาจจะเกี่ยวข้องกับแคว้นหลีจริง ๆ นางควรถูกสอบสวนให้ดี พานางไปที่คุกและใช้การทรมานเพื่อให้นางยอมเปิดปาก!”

ลั่วชิงยวนแอบคิดว่าเช่นนี้มิดี เมื่อต่งชูออกจากห้องทรงพระอักษร กลัวว่าตระกูลเหยียนจะฆ่าปิดปากนางได้ทุกเมื่อ

หากถูกนำเข้าไปในคุก และถูกทรมาน ก็สามารถใช้โอกาสนี้ปิดปากนางได้

จะปล่อยให้ต่งชูถูกนำตัวไปมิได้!

ลั่วชิงยวนก้าวไปข้างหน้าทันที “ช้าก่อน!”

ทุกคนหันกลับมามองนาง

ลั่วชิงยวนพูดอย่างเย็นชา “บางทีเราอาจจะยังมิจำเป็นต้องนำตัวไปที่คุกในตอนนี้”

นางเดินไปข้างหน้า คุกเข่าลงข้าง ๆ ต่งชู แล้วลดเสียงลงแล้วพูดว่า “ข้าพบอาภรณ์และรองเท้าชายผู้นั้นอยู่ในห้องของเจ้า คนรักของเจ้าเป็นใคร คงมิยากที่จะหาตัว”

เมื่อเขาได้ยินสิ่งนี้ ต่งชูก็ถึงกับหยุดหายใจแล้วมองดูนางด้วยความตกใจ