ฟู่เฉินหวนมาพร้อมกับทหารองครักษ์จำนวนมากในลักษณะก้าวร้าว
เมื่อไทเฮาหันเห็นเหตุการณ์นี้ ใบหน้าของนางก็ซีดเผือด
นางพูดด้วยความโกรธ “อ๋องผู้สำเร็จราชการ เจ้าคิดจะก่อกบฏหรือ?”
“เจ้ากล้านำคนบุกเข้ามาในพระตำหนักโช่วสี่ได้อย่างไร เจ้ามิเห็นแก่หน้าข้าแล้วรึ?”
ฟู่เฉินหวนมีใบหน้าที่เย็นชา สั่งการอย่างมิไว้หน้า “ล้อมพระตำหนักโช่วสี่ไว้ จากนี้ไปแม้แต่แมลงวันตัวเดียวก็มิอนุญาตให้บินออกไป!”
ไทเฮาโกรธมาก เมื่อเห็นว่าฟู่เฉินหวนสั่งให้ล้อมพระตำหนักโช่วสี่ของนาง ใบหน้าของนางก็เขียวคล้ำ “ฟู่เฉินหวน!”
ฟู่เฉินหวนมิสนใจสิ่งที่ไทเฮาจะเอ่ย และตรงไปหาลั่วชิงยวนแทน “เจ้าบาดเจ็บหรือไม่?”
ลั่วชิงยวนมองเขาอย่างสงสัย “เหตุใดท่านถึงมาด้วยตนเอง? แล้วองค์จักรพรรดิสูงสุดเล่า?"
ฟู่เฉินหวนตอบว่า “ฟู่จิ่งหลีกำลังดูแลอยู่”
ฟู่เฉินหวนพูด แล้วมองไปยังคนที่ลั่วชิงยวนจับเอาไว้ แล้วถามว่า “ใช่นางหรือ?”
ลั่วชิงยวนพยักหน้า หันมองกลับไปมองในเรือน “สิ่งที่อยู่ข้างในก็เพียงพอที่จะพิสูจน์ได้”
ฟู่เฉินหวนส่งคนไปตรวจค้นเรือนดังกล่าวทันที
มีการรวบรวมขวด ไห กระถางธูป และเครื่องรางของขลังจำนวนมากถูกนำออกมาเรียงบนพื้น
สิ่งสำคัญที่สุดคือ มีร่างของขันทีหนุ่มผู้นั้นด้วย
วิญญาณชั่วร้ายที่อยู่ในร่างของเขาถูกใส่กลับเข้าไปในขวดแล้ว
“ไทเฮา ท่านมิทรงทราบว่าคนของท่านทำสิ่งใดกระนั้นหรือ?”
“นางคือคนทำร้ายเสด็จพ่อ และยังเป็นคนที่ลอบปลงพระชนม์เสด็จพ่อในคืนนี้อีก ไทเฮา ท่านควรให้คำอธิบายแก่กระหม่อมหรือไม่?”
เมื่อไทเฮาเห็นดังนั้น ใบหน้าของนางก็ซีดลง
มองดูของที่วางอยู่บนพื้น นางดูตกตะลึง “นี่… นี่มัน…”
“ต่งชู เจ้าอธิบายเรื่องนี้มาเสีย”
ไทเฮาทรงถามต่งชู
แต่ต่งชูก้มหน้าลง
“บ่าวไม่มีอะไรจะอธิบาย จะฆ่าก็ฆ่าบ่าวเลยเพคะ”
ดูท่าทางนางที่มิคิดจะปฏิเสธ ก็ถูกต้องแล้ว เพราะถูกจับได้คาหนังคาเขา นางจึงไม่มีทางแก้ตัวได้
ในขณะนี้ มหาราชาจารย์เหยียนก็ถูกเรียกไปที่ห้องทรงพระอักษร และกำลังรออยู่ก่อนแล้ว
คืนนี้ ฟู่จิ่งหานจะช่วงชิงอำนาจทางทหารกลับคืนมาจากมหาราชาจารย์เหยียน และโค่นล้มตระกูลเหยียนลงให้อยู่มือ
เพียงหวังว่าทุกอย่างจะเป็นไปอย่างราบรื่น!
เมื่อฟู่เฉินหวนกำลังจะออกเดินทาง แต่กลับพบว่าลั่วชิงยวนยังคงยืนอยู่ที่เดิม
"เกิดอะไรขึ้นหรือ?"
ลั่วชิงยวนคิดอยู่ครู่หนึ่งแล้วพูดว่า “พวกท่านไปเถิด หม่อมฉันจะตรวจดูห้องของนางอีกครั้ง”
ลั่วชิงยวนยังคงต้องการค้นหาให้แน่ชัดว่าต่งชูผู้นี้คือใคร
นางน่าจะเป็นคนจากแคว้นหลี แต่การที่นางมีต้นปีกพญามัจจุราช แปลว่านางมิใช่ตาสีตาสาจากแคว้นหลีแน่
ลั่วชิงยวนอยากรู้ว่าไทเฮาได้ร่วมมือกับคนจากราชวงศ์หลีหรือไม่
การตายของนางเกี่ยวข้องกับคนเหล่านี้ด้วยหรือไม่
“เช่นนั้นเจ้าก็ระวังตัวด้วย”
หลังจากพูดอย่างนั้น ฟู่เฉินหวนก็เดินออกไป

ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ยอดหญิงแห่งเทียนเชวีย
ขอบคุณที่ให้อ่านฟรี สนุกมากทุกต่อนค่ะ...
อ่านมาสามร้อยกว่าตอน ยอมรับว่านางเอกเป็นคนเก่ง เก่งแต่ทำเรื่องโง่ๆ โง่จนอ่านไปเจ็บอกไป โมโหจนจะเป็นลม ทำเพื่อผู้ชายแบบอิอ๋องไม่รู้กี่รอบ อีกกี่ตอนนางเอกถึงจะฉลาด...
หายไปไหน ไม่อัพหลายวันแล้ว ติดอยู่ตอนที่ 1386 รออ่านนะคะ เป็นกำลังใจให้น๊า...
รู้ว่ารวยแย่เองก่อความวุ่นวายไม่จบไม่สิ้น ทำไมไม่วางยาให้เป็นใบ้ บางบทก็ฉลาดเกินบทจะโง่ก็สุดจริง...
อาจารย์ก็ถูก รั่วให้เพียงใช้ประโยชน์ ตัวเองก็ถูกสู้เชิงหัวใจประโยชน์ เกือบตายหลายครั้ง แต่ก็ไม่ไปไหนสักที คอนจบรักกันดูดดื่มแน่นอนสินะ 5555...
มือสังหารในวังอ๋องก็องค์ชายห้าแหละ เดาตั้งแต่หมอกู้พูดว่า ไปหมดแล้วท่านเลิกแสดวได้แล้ว 555...
องค์ชายห้าตั้งใจ นางเอกก็รู้ทั้งรู้ว่ายิ่งเข้าใกล้องค์ชายห้ายิ่งมีเรื่องแต่ก็ไม่เลิก55555...
ยังรออ่านนะคะ...
นางเอกปลอมตัวเป็นผู้ชายทำไมถ้านิสัยยังเหมือนเดิม...
ผัวอย่างเลว้าย แต่นางเอกก็คงรักผัวขั้นสุด เกือบทิ้งชีสิตหลายครั้งเพราะช่วยผัว ในขณะที่ผัวก็พยายามฆ่าตัวเองตลอด กู่คงเป็นเพียงข้อองมากกว่า 5555...