หัตถ์เทวะหมอเทวดา นิยาย บท 2881

หลังจากเจียหยวนที่หนึ่งฟังจบ ก็ยกนิ้วขึ้นแตะหัวของอินเสี่ยวหรานเบาๆ คนข้างหลังก็ทำเป็นหดคอผสมโรง

“ในเมื่อรู้ว่าเรื่องประเทศชาติยุ่งยาก เธอยังมาล้อฉันเล่นอีก”

นี่เป็นการทดสอบเล็กๆน้อยๆของเขา แต่โดยรวมแล้ว คำตอบของอินเสี่ยวหรานแม้จะฟังดูซุกซน แต่ก็ทำให้เขาค่อนข้างพอใจอยู่ รู้บุญคุณ รู้หน้าที่และฉลาดรู้เรื่อง

อินเสี่ยวหรานก็เตรียมใจมาแล้วก่อนเข้าวัง คนของเธอบอกเธอไว้แล้วว่า ห้ามยุ่งเกี่ยวกับเรื่องใดๆในราชวงศ์ เพียงแค่ทำหน้าที่รับใช้กษัตริย์ให้ดีที่สุดก็พอแล้ว

ตอนนี้เธอเข้าใจแล้วว่า คนที่สามารถขึ้นครองบัลลังก์ได้นั้น ย่อมไม่ใช่คนธรรมดาอย่างแน่นอน

“ฝ่าบาท จะว่าไป เรื่องของบ้านเมือง ฝ่าบาทถามหม่อมฉันผู้หญิงตัวเล็กๆคนหนึ่ง ไม่ใช่ถามเสียเปล่าหรือเพคะ”

เจียหยวนที่หนึ่งเอาแต่หัวร่อเอิ๊กอ๊าก

“ใช่แล้ว ฝ่าบาททรงบอกหม่อมฉันได้หรือไม่ว่าอะไรคือสาเหตุของอาการประชวรเพคะ”

“หม่อมฉันจะได้ให้คนไปตามหาหมอผู้เชี่ยวชาญและสมุนไพรมารักษาฝ่าบาท ให้แข็งแรงโดยเร็ว”

เจียหยวนที่หนึ่งส่ายหน้า “เรื่องตามหายาและหมอนั้น เธอไม่ต้องเสียเวลาหรอก”

กษัตริย์ผู้ยิ่งใหญ่ยังหาทางออกไม่ได้ จะหวังพึ่งสาวน้อยคนหนึ่งได้อย่างไร แน่นอนว่าความห่วงใยของนางนั้นดีงามเสมอ

“สาเหตุนั้น ฉันก็พอจะบอกเธออยู่ได้บ้าง ถึงยังไงก็ไม่ได้เป็นความลับของประเทศอะไร”

เจียหยวนที่หนึ่งทรงมองไปนอกหน้าต่างพระราชวัง แววตาของพระองค์ดูลึกซึ้งยิ่งขึ้น

“นับไปนับมาก็เกือบยี่สิบปีแล้ว ตอนนั้นเสี่ยวหรานยังไม่เกิดเสียด้วยซ้ำ”

“ตอนนั้น มีผู้มีฝีมือสูงจากต่างแดนที่เหนือกว่าระดับปรมาจารย์ ลักลอบเข้ามาในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ของพวกเราเพื่อเอาสิ่งของศักดิ์สิทธิ์ชิ้นหนึ่งไป

และผู้มีฝีมือสูงคนนั้นฝึกฝนวิชาที่ชั่วร้ายมาก โดยใช้เลือดมนุษย์เป็นราคา และเป็นรากฐานในการฝึกฝน”

“ถ้าเขาเอาสิ่งของศักดิ์สิทธิ์ชิ้นนั้นไปใช้ในการฝึกฝน ภายภาคหน้าเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ของพวกเรา จะต้องประสบกับความทุกข์ยากอย่างแน่นอน”

อินเสี่ยวหรานอาศัยจังหวะที่เขาพูด ถามขึ้นมาอย่างสงสัย “ฝ่าบาท ผู้มีฝีมือสูงคนนั้นเป็นคนประเทศไหนเพคะ”

“เขาคือราชันย์แดนเหนือของประเทศจีนในตอนนั้น พรสวรรค์ของเขาเหนือกว่าใครในโลก เป็นคนที่ซื่อสัตย์และกล้าหาญ แต่ก็ไร้ขอบเขต

หากเขาไม่ตายก่อนวัยอันควร ตอนนี้เขาคงเป็นหนึ่งในสุดยอดผู้มีฝีมือสูงของโลกแล้วกระมัง”

“น่าเสียดายเพื่อนที่ดีขนาดนี้…ช่างเถอะ ไม่พูดถึงเรื่องนี้แล้ว”

อินเสี่ยวหรานมองดูกษัตริย์ตรงหน้าอย่างเงียบงัน จากสีหน้าที่เต็มไปด้วยความเสียดายของเขา แสดงให้เห็นว่าเขามีความสัมพันธ์ที่ดีกับหลินเซี่ยวมาก

หลังจากที่อินเสี่ยวหรานจดจำข้อมูลนี้ไว้ในใจอย่างลับๆ ก็ได้เปลี่ยนหัวข้อสนทนาใหม่

“ฝ่าบาท ต่อมาละเพคะ”

“ต่อมานั้นก็เกิดการต่อสู้ล้อมสังหารที่ดุเดือดและโหดร้าย ผู้มีฝีมือสูงต้องห้ามผู้นี้ แม้จะมาเพียงลำพัง

แต่พวกเราก็ต้องแลกมาด้วยราคาที่แพงมากเพื่อที่จะกำจัดเขาให้อยู่ใต้ดินแดนเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ตลอดไป”

“และสาเหตุที่ร่างกายของฉันทรุดโทรมลง ก็เพราะได้รับบาดเจ็บสาหัสจากการต่อสู้ครั้งนั้น”