หัตถ์เทวะหมอเทวดา นิยาย บท 3929

เขตห้า

หลินมั่วเพื่อยืนยันคำพูดของกุหลาบดำ เเละเพื่อให้เซียวเหลียงหมดความสงสัย

เขาจึงปลดปล่อยกลิ่นอายของปรมาจารย์ออกมาโดยตรง

ในห้อง อากาศพลันหยุดนิ่ง

เซียวเหลียงรู้สึกเพียงว่ามีภูเขาลูกใหญ่

ร่างกายเเข็งทื่อ เเม้แต่จะคิดขยับเพียงเล็กน้อยก็ทำไม่ได้

และเมื่อหลินมั่วปลดปล่อยเจตนาฆ่าของตัวเองออกมา เซียวเหลียงก็รู้สึกหายใจลำบากทันที

ราวกับมีมือใหญ่ที่มองไม่เห็นบีบหัวใจของเขาไว้เเน่น!

ภายใต้สภาพเช่นนี้ เขากลายเป็นเหมือนวัวควายที่รอให้คนเชือดโดยสมบูรณ์

รอจนกระทั่งหลินมั่วเก็บพลังเเละเจตนาฆ่ากลับคืน

เซียวเหลียงก็คุกเข่าลงกับพื้น หายใจหอบถี่

เสื้อเชิ้ตสีขาวสะอาด ในขณะนี้เปียกชุ่มไปด้วยเหงื่อของตัวเอง

ความรู้สึกแบบนั้น ราวกับว่าได้เดินผ่านประตูผีมา

ยังไม่ทันที่เขาจะตั้งสติได้ คำพูดของหลินมั่วก็ดังขึ้นข้างหูของเขา

“ได้เห็นเเล้วใช่ไหม นี่เเหละคือแรงกดดันของปรมาจารย์!”

“ผมบอกคุณได้อย่างชัดเจนว่า ผู้อยู่เบื้องหลัง ไม่ได้ขาดเเคลนปรมาจารย์”

“ถ้าพวกคุณดึงดัน พวกเขาก็จะไม่ไว้หน้าเช่นกัน!”

ส่วนจำนวนปรมาจารย์ที่เเน่ชัด รวมถึงข่าวขององค์กรเจ็ดบาป

หลินมั่วเลือกที่จะปิดบังไว้

ข่าวนี้มีผลกระทบมากเกินไป

เขากลัวว่าผู้บริหารของเกาะนรกเหล่านี้ จะรับมือไม่ไหวเเละเสียขวัญในที่สุด

เซียวเหลียงยืนงงอย่างเหม่อลอย ในเเววตาของเขามีเเต่ความกลัวอย่างหาที่สิ้นสุดมิได้

เเข็งเเกร่งเกินไป!

นี่เป็นเพียงเเค่อานุภาพเเละเจตนาฆ่าของปรมาจารย์เท่านั้น

หากลงมือกันจริงๆ เเม้ว่าผู้มีฝีมือทั้งหมดของเกาะนรกของพวกเขาทั้งหมดรวมตัวกัน

ก็เป็นได้เเค่ที่ลับดาบให้อีกฝ่ายเท่านั้น

หลังจากผ่านไปนาน เซียวเหลียงถึงค่อยๆสงบสติอารมณ์ได้

“ปรมาจารย์หลิน ผมเข้าใจเเล้วครับ!”

แม้จะไม่เต็มใจ เเต่สุดท้ายเขาก็เลือกที่จะถอย

“เข้าใจก็ดีเเล้ว!”

หลินมั่วพยักหน้า แล้วพูดกำชับ

“ผู้มีพระคุณ รอให้ผมหายดีเเล้ว ต้องมาเป็นเเขกที่เขตเจ็ดของพวกเราให้ได้ พี่ชายของผมกำชับนักกำชับหนาว่าจะต้องเชิญคุณไปให้ได้”

“คุณหลินมั่ว ครั้งนี้ต้องขอบคุณคุณมาก หากไม่ใช่เพราะคุณ พวกเรากลุ่มนี้คงกลายเป็นวิญญาณใต้พิภพไปแล้ว”

ในขณะที่รู้สึกขอบคุณ ก็ยังเเฝงไว้ซึ่งความต้องการที่จะผูกมิตร

หากสามารถผูกมิตรกับหมอเทวดาหนุ่มเช่นนี้ ก็ไม่ต่างอะไรกับการมีชีวิตเพิ่มอีกหนึ่งชีวิต

เมื่อเผชิญหน้ากับคำขอบคุณของทุกคน หลินมั่วก็ยิ้มรับ

“ทุกท่าน เป็นเพียงเรื่องเล็กน้อย ไม่ต้องเกรงใจ!”

“สมควรเเล้ว สมควรแล้ว!”

หลังจากคำทักทายปราศัยตามมารยาท

เซียวเหลียงเห็นโอกาส จึงพูดถึงเรื่องที่ตกลงกันไว้

ภายในห้องพักผู้ป่วย ทุกคนได้รับความเสียหายมากมายขนาดนี้

เป็นไปไม่ได้ที่จะกล้ำกลืนความรู้สึกนี้ลงไป

ต่างก็พุ่งเป้าไปที่ลอเร้นซ์ เเละโต้เถียงกันว่าจะจัดการตระกูลลอเร้นซ์

เวลานี้ เป็นเวลาที่ดีที่สุดที่หลินมั่วจะปรากฏตัว

คำแนะนำที่ดี บวกกับอานุภาพเล็กน้อยของปรมาจารย์

ทุกคนก็เปลี่ยนใจทันที และทำตัวเป็นเด็กดี