หนูน้อยจอมอิทธิฤทธิ์ นิยาย บท 758

สรุปบท ตอนที่ 758: หนูน้อยจอมอิทธิฤทธิ์

ตอน ตอนที่ 758 จาก หนูน้อยจอมอิทธิฤทธิ์ – ความลับ ความรัก และการเปลี่ยนแปลง

ตอนที่ 758 คือตอนที่เปี่ยมด้วยอารมณ์และสาระในนิยายโรแมนติกโบราณ หนูน้อยจอมอิทธิฤทธิ์ ที่เขียนโดย Jaroen เรื่องราวดำเนินสู่จุดสำคัญ ไม่ว่าจะเป็นการเปิดเผยใจตัวละคร การตัดสินใจที่ส่งผลต่ออนาคต หรือความลับที่ซ่อนมานาน เรียกได้ว่าเป็นตอนที่นักอ่านรอคอย

“เหนือฟ้ายังมีฟ้า เหนือคนยังมียอดคน บางทีอาจจะเป็นเทพสักองค์ปลีกวิเวกมาบำเพ็ญฌาณก็เป็นได้”

“เมื่อคืนไม่มีใครได้รับบาดเจ็บ ถือว่าโชคดีมากจริงๆ” หมิงหลางไม่กล้าคิด หากเมื่อคืนผู้บุกรุกมีความคิดมิดีมิร้าย พวกเขาคงตายอยู่ที่นี่กันหมดแน่ๆ

เพียงพริบตา ฝ่ามือก็เปียกชุ่มไปด้วยเหงื่อกาฬ

“เซียงหลิ่วล่ะ เมื่อคืนท่านเซียงหลิ่วไม่ได้อยู่หน้าวัดร้างหรอกหรือ” หนานมู่ไป๋มองหาเซียงหลิ่ว

เซียงหลิ่วนอนหมอบอยู่ด้านหน้า ตัวสั่นเทา

น่ากลัวมาก น่ากลัวสุดๆ!!

เซียงหลิ่วน้ำตาไหลอาบแก้ม จริงๆ แล้วเมื่อคืนมันสัมผัสได้ถึงลมหายใจของเต่าดำเฒ่า มันรู้อยู่แก่ใจว่าเต่าดำเฒ่านั่นฝึกฝนศาสตร์มืดบำเพ็ญตบะด้วยการกลืนกินวิญญาณ

เซียงหลิ่วคิดคำนวณอยู่ในใจ ให้เต่าดำเฒ่าลองหยั่งเชิงลู่เจาเจาดู

ดูหน่อยซิว่าตนเองมีโอกาสต่อต้านบ้างหรือไม่

แต่ใครจะรู้เล่าว่า...

เต่าดำโบราณที่โหดเหี้ยมที่สุดในบรรดาสัตว์ผู้พิทักษ์ของทั้งเจ็ดตระกูล จะถูกฟันคอขาดในพริบตา

เด็กหนุ่มที่จู่ๆ ก็ปรากฏตัวขึ้นที่หน้าประตูยิ่งทำให้มันหวาดกลัว เขานั่งชำแหละเต่าอยู่หน้าวัดร้างอย่างแข็งขัน เซียงหลิ่วสัมผัสได้ถึงพลังอันน่าสะพรึงบนร่างกายของเขา มันขดตัวหมอบอยู่กับพื้นทั้งคืน...

พูดได้ว่ามันสั่นอยู่ทั้งคืน

ทั้งชีวิต อย่าริอาจคิดแข็งข้อกับนางเลย!

ลู่เจาเจายังคงแข็งแกร่งน่ากลัว

“ท่านเชียงหลิ่ว เมื่อคืนท่านรู้สึกถึงอะไรแปลกๆ บ้างไหม” มือขวาของหนานมู่ไป๋เปล่งแสงประกายจางๆ เขาสัมผัสลงบนร่างของมันเพื่อรับรู้ความคิด

แต่เซียงหลิ่วกลับฟาดหางใส่เขา ทำให้เขากระเด็นลอยไปไกล

ร่างกายมีปฏิกิริยาต่อต้าน

การรับรู้ความคิดจำเป็นต้องย้อนกลับไปดูความทรงจำ พลังอันน่าสะพรึงเมื่อคืนนั้น เซียงหลิ่วแทบไม่อยากคิดถึงอีก

“เอ๋ น้ำแกงนี่หอมอร่อยมาก” หรงเช่ออยู่ในสนามรบมานานหลายปี เขาชอบกินเนื้อสัตว์อยู่แล้ว

แต่อาการแพ้ท้องหลายวันมานี้ทำให้เขาทรมานจนแทบทนไม่ไหว

ตอนนี้ เขารู้สึกอยากอาหารมาก ซดน้ำแกงไปสองชามใหญ่ๆ และกินเนื้อไปหนึ่งชามโต

“น้ำแกงนี้บำรุงดีจริงๆ พ่อของเจ้ากินเข้าไป สีหน้าดูดีขึ้นมากเลย” สวี่สืออวิ๋นจิบไปสองคำ ในใจก็รู้สึกโล่งสบายเช่นกัน

“เจ้าไปเอาเต่ามาจากไหน การชำแหละเต่าเป็นเรื่องยุ่งยากมาก เจ้าทำเป็นด้วยหรือ” สวี่สืออวิ๋นเพิ่งนึกขึ้นได้จึงเอ่ยถาม

ลู่เจาเจากอดชามไว้ ดวงตาของนางกลิ้งกลอกไปมา

“อะแฮ่ม เจาเจาทำเองแหละ ท่านแม่เชื่อไหม” เด็กน้อยส่งยิ้มหวานให้มารดา

“ต่อไปห้ามทำเองเด็ดขาด เจ้าเพิ่งจะสามขวบครึ่งเอง ไม่จำเป็นต้องทำแบบนั้น” สวี่สืออวิ๋นจ้องนางอย่างขึงขัง

“อวี้ซู เอาโถใบเล็กใส่ที่เหลือเอาไว้ ท่านพ่อของเจ้ากำลังแพ้ท้อง เก็บเอาไว้ให้เขาบำรุงร่างกายหน่อย” ของแบบนี้ดีต่อผู้ฝึกยุทธ์มาก

ประวัติการอ่าน

No history.

ความคิดเห็น

ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: หนูน้อยจอมอิทธิฤทธิ์