ตอนที่ 850 – ตอนที่ต้องอ่านของ หนูน้อยจอมอิทธิฤทธิ์
ตอนนี้ของ หนูน้อยจอมอิทธิฤทธิ์ โดย Jaroen ถือเป็นช่วงเวลาสำคัญของนิยายโรแมนติกโบราณทั้งเรื่อง ด้วยบทสนทนาทรงพลัง ความสัมพันธ์ของตัวละครที่พัฒนา และเหตุการณ์ที่เปลี่ยนโทนเรื่องอย่างสิ้นเชิง ตอนที่ 850 จะทำให้คุณอยากอ่านต่อทันที
นางหยิบขวดลายครามออกมาจากอก จากนั้นก็กล่าวเบาๆ "อวี้โจว ประคองนางให้ลุกขึ้นนั่งหน่อย"
นางหยิบขวดลายครามขึ้นมา แล้วเทน้ำพุวิญญาณลงในปากที่แห้งกร้านและลอกเป็นขุยของนางทีละหยด
"ไม่ต้องพูดอะไร เก็บแรงเอาไว้ ข้าจะพาพวกเจ้ากลับบ้านเอง" น้ำเสียงของลู่เจาเจาฟังดูหดหู่
นางเดินไปกลางลวดลายโบราณ คราบเลือดสดใหม่ที่แห้งกรังกลมกลืนไปกับลวดลาย
เด็กน้อยจำนวนนับไม่ถ้วนถูกแขวนไว้บนไม้กางเขน กลิ่นคาวเลือดอันรุนแรง แทบจะทำให้คนสิ้นสติไป
"น้องสาว เจ้ารีบหนีไปเถิด"
"พวกเราหนีไม่ได้แล้ว พวกเราหนีไม่พ้นหรอก..."
"ฉวยโอกาสในตอนที่คนของตระกูลซูยังไม่เจอตัวเจ้า เจ้ารีบไปเถิด...ฮือฮือ กลุ่มคนเหล่านี้ของตระกูลซูนั้นบ้าคลั่งมาก พวกเขามีอำนาจเหลือล้น พวกเจ้ารีบหนีไปเถิด..."
เด็กหนุ่มสาวมีอายุเพียงสิบห้าสิบหกปี น้อยสุดก็เจ็ดแปดปี
ในบรรดาเด็กเหล่านี้มีอยู่สองสามคนที่ดูสง่างาม แม้จะอยู่ในระหว่างความเป็นความตาย ก็พอจะมองออกว่ามาจากครอบครัวที่ร่ำรวย
เด็กชายเด็กหญิงเหล่านี้ถูกตระกูลซูคัดเลือกมาอย่างพิถีพิถัน
ใบหน้าของพวกเขาทุกคนซีดขาว
แม้ในดวงตาจะมีความปรารถนาอันแรงกล้าว่าอยากจะหลบหนี
แต่ก็เข้าใจดีว่าตอนนี้พวกเขาเป็นเพียงภาระเท่านั้น พวกเขาแค่หวังว่าน้องสาวตัวเล็กที่ผิวขาวราวกับหยกแกะสลักตรงหน้าจะรอดชีวิตออกไปได้
"ฮองเฮาเป็นคนตระกูลซู องค์หญิงใหญ่ก็จะได้ขึ้นครองราชย์ในไม่ช้า บรรพบุรุษตระกูลซูโหดเหี้ยมและทรงพลัง พวกเราหนีไม่รอดหรอก เจ้ารีบไปเสียเถิด..."
ลู่เจาเจาไม่พูดอะไร ยกนิ้วขึ้น พลังวิญญาณอันอ่อนโยนก็ตัดเชือกขาด
เหมือนกับว่ามีพลังล่องหนที่มองไม่เห็นคอยโอบอุ้มพวกเขาเอาไว้ แล้วก็วางพวกเขาลงบนพื้น
ทุกคนตกตะลึง
"ยังเดินไหวไหม?" ลู่เจาเจาเอ่ยถามเสียงต่ำ
ทันทีที่เท้าแตะพื้น พวกเด็กๆ ก็เอามือป้องปาก น้ำตาแห่งความดีใจก็ไหลออกมาทันที แต่พวกเขาก็ปิดปากแน่น ไม่กล้าส่งเสียงออกมาแม้แต่น้อย
"ข้าชื่อเจาเจา พี่ชายพี่สาวทั้งหลายจะเรียกข้าว่าเจาเจาก็ได้นะ"
พวกเขาต่างมองตากัน พยุงกันลุกขึ้น อดทนอดกลั้นต่อความเจ็บปวดทั่วร่างกาย แล้วโค้งคำนับให้ลู่เจาเจา
"ขอบคุณแม่นางเจาเจาที่ช่วยชีวิต หากหนีออกไปจากตระกูลซูได้ จะต้องตอบแทนบุณคุณที่ช่วยชีวิตอย่างแน่นอน"
เด็กขี้ขลาดบางคนพนมมือกราบไหว้ ใบหน้าเต็มไปด้วยความหวาดกลัว
เด็กที่ถูกจับไปพร้อมกัน เผชิญกับความเป็นความตายด้วยกัน ทำให้ก่อเกิดเป็นสายสัมพันธ์แห่งมิตรภาพ
ในเวลานี้พวกเขาช่วยกันพยุงขึ้นบันไดไปด้วยกัน
ใบหน้าของทุกคนเต็มไปด้วยความปิติที่มิอาจกลั้นไว้ได้
"จะต้องหนีออกไปได้อย่างแน่นอน แค่ออกไปจากประตูของตระกูลซูได้ พวกเราก็รอดแล้ว"
"ข้าต้องเปิดโปงการกระทำชั่วช้าของตระกูลซู ให้ฝ่าบาทลงโทษตระกูลซู!!"
"ใช่ พวกเราต้องเข้าเฝ้าฝ่าบาท...ตระกูลซูได้รับการนับถือจากประชาชน ได้รับการจุดธูปบูชาจากคนทั่วหล้า แต่กลับกล้าเอาคนเป็นๆ มาทำการบูชายัญ!"
ทันทีที่พูดจบ
ประตูตรงแท่นบูชาก็ค่อยๆ เปิดออก
ทุกคนต่างตกตะลึง แล้วค่อยๆ ถอยไปอยู่ตรงมุม
ท่านผู้เฒ่าซูยืนสีหน้าบึ้งตึงอยู่ตรงหัวแถว โดยมีสมาชิกตระกูลซูยืนเรียงรายอยู่เบื้องหลัง กำลังมองมาที่พวกเขาด้วยใบหน้าที่คล้ายยิ้มแต่ไม่ยิ้ม...นัยน์ตาเต็มไปด้วยการหยอกเย้าและยั่วยุเหมือนแมวที่เล่นกับหนูอย่างไรอย่างนั้น
ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: หนูน้อยจอมอิทธิฤทธิ์
ทำไมตัดเหรียญไปแล้วแต่ตอนไม่ปลดล็อคคะ ขึ้น error แต่หักเหรียญติดแจ้งปัญหาก็ไม่ได้...
ทำไมช่วงนี้ error บ่อยจังเลยคะ...
เติมเหรียญแล้วทำไมถึงปลดล็อคไม่ได้คะ...
ทำไมปลดล็อคไม่ได้คะ...
บท 613 ไม่ลงแล้วหรือค่ะ...
ไม่ลงต่อแล้วเหรอคะ...
อ่านบทที่ 613 กันที่ไหนคะ...
รอค่ะ แต่ช้าจัง สนุก รอค่ะ...
รอตอนต่อไปค่าา...
สนุกมากค่ะ รอตอนต่อไปอยู่ค่ะ...