หนูน้อยจอมอิทธิฤทธิ์ นิยาย บท 909

สรุปบท ตอนที่ 909: หนูน้อยจอมอิทธิฤทธิ์

ตอน ตอนที่ 909 จาก หนูน้อยจอมอิทธิฤทธิ์ – ความลับ ความรัก และการเปลี่ยนแปลง

ตอนที่ 909 คือตอนที่เปี่ยมด้วยอารมณ์และสาระในนิยายโรแมนติกโบราณ หนูน้อยจอมอิทธิฤทธิ์ ที่เขียนโดย Jaroen เรื่องราวดำเนินสู่จุดสำคัญ ไม่ว่าจะเป็นการเปิดเผยใจตัวละคร การตัดสินใจที่ส่งผลต่ออนาคต หรือความลับที่ซ่อนมานาน เรียกได้ว่าเป็นตอนที่นักอ่านรอคอย

เจ้าหุบเขาเจียงได้แต่ขมวดคิ้วแน่น

“ฝ่าบาททรงประชวรหนักใกล้สิ้นพระชนม์ เดิมทีผู้ที่ใกล้สิ้นใจจะมีสภาพย่ำแย่ แต่ฝ่าบาททรงเสวยอาหาร ทรงงานราชกิจดูแลสถานการณ์โดยรวมได้บ่อยครั้ง”

หนานเฟิ่งอวี่พยักหน้ารับ ไม่ใช่เพียงเท่านั้น ดูเหมือนว่าฮ่องเต้จะสามารถรับมือกับพิษของนางได้ดีอีกด้วย

“นั่นเป็นเพราะเบื้องหลังชีพจรอันเหนื่อยล้าของฝ่าบาท ยังมีพลังที่อธิบายไม่ได้คอยสนับสนุนอยู่”

“ทำให้พระองค์ดูแข็งแรงเป็นปกติ”

“ทว่าตอนนี้พลังชีวิตนั้นกลับหายไป” เจ้าหุบเขาเจียงรู้สึกประหลาดใจ

ช่วงนี้เขากลับบ้านไปตรวจหาข้อมูลทางการแพทย์ ทว่ากลับไม่พบสิ่งใดเลย

“หัวใจขาดเลือด...” ฮ่องเต้เฒ่าพูดอย่างอ่อนแรง ริมฝีปากแดงระเรื่อเมื่อครู่ดูซีดเซียวไร้สีเลือด

ในความเป็นจริง เขาเองก็สัมผัสได้ถึงพลังปริศนาที่ซ่อนอยู่ในร่างกาย

แต่ตอนนี้กลับสัมผัสถึงมันไม่ได้อีกต่อไป

ฮ๋องเต้เฒ่าพลันรู้สึกตื่นตระหนกยิ่ง

มือที่ปลายเล็บซีดเซียวคว้ามือของเจ้าหุบเขาเจียงไว้แน่น จนทำให้อีกฝ่ายรู้สึกเจ็บ

“จะ...เจ้าหุบเขาเจียง ช่วย ช่วยเราด้วย…” ในเพลานี้ฮ่องเต้เฒ่าไม่มีแรงแม้แต่จะพูด เหงื่อเย็นหยดใหญ่ค่อยๆ ไหลลงมาจากหน้าผาก

แม้แต่สวี่สืออวิ๋นก็อดไม่ได้ที่จะขมวดคิ้ว “เหตุใดจู่ๆ เขาถึงแย่เช่นนี้”

ก่อนหน้านี้เจ้าหุบเขาเจียงเคยกล่าวว่าเขาจะมีชีวิตอยู่ได้เพียงเจ็ดวัน แต่สวีสืออวิ๋นไม่เชื่อ

เพราะภายนอกเขาดูปกติดีอย่างเห็นได้ชัด

ไม่เหมือนคนชราป่วยเรื้อรังเป็นไม้ใกล้ฝั่ง

ทว่าในตอนนี้…

ดูเหมือนว่าเขาจะสิ้นใจจากไปเมื่อใดก็ได้

ลู่เจาเจาปิดปากพร้อมกับพึมพำเบาๆ “บางทีเขาอาจจะทำบาปมากเกินไป”

“ฝ่าบาท โปรดปล่อยมือกระหม่อมก่อน กระหม่อมจะฝังเข็มปกป้องหัวใจของท่านไว้ชั่วคราว ให้ผ่านพ้นวันนี้” เจ้าหุบเขาเจียงไม่มีทางเลือกอื่นนอกจากพูดปลอบโยนฮ่องเต้เฒ่าไปเช่นนั้น

หัวใจของฮ่องเต้เฒ่าเต้นแรงมากจนรู้สึกเหมือนหัวใจกำลังจะกระโดดออกจากอก

ทุกครั้งที่หายใจเหมือนกับจะสิ้นใจจากไป

“มิได้ เจ้ากำลังจะขึ้นสู่แดนเทพแล้ว เจ้าจะกราบข้าได้อย่างไร” หนานเฟิ่งอวี่จะเข้าไปพยุง แต่นางกลับส่ายหน้าและคำนับแรงๆ จนครบสามครั้ง

“ท่านเป็นมารดาผู้ให้กำเนิดอี้เอ๋อร์ เหตุใดข้าจะกราบท่านไม่ได้ ข้าจะไม่มีวันลืมความรักระหว่างเราสองแม่ลูก”

หนานเฟิ่งอวี่ทำได้เพียงพยักหน้าด้วยรอยยิ้ม โดยรู้ลึกๆ ในใจว่าทำไปเพื่อรักษาหน้าต่อหน้าฝ่าบาทเท่านั้น

ต่อให้หนานจืออี้จะขึ้นสู่สวรรค์ แต่ฮ่องเต้จะไม่ทำให้แม่ของนางที่อยู่บนโลกมนุษย์ต้องลำบากใจ

และเป็นดั่งที่คาดไว้ สายตาของฮ่องเต้เฒ่าดูเคร่งขรึมมากขึ้นเล็กน้อย

หนานจืออี้ลุกขึ้นอีกครั้ง และเดินไปยังฮ่องเต้เฒ่ากับฮองเฮา

“เสด็จตา เสด็จยาย อี้เอ๋อร์จากไปครั้งนี้ ไม่รู้ว่าจะได้กลับมาอีกเมื่อใด”

“อี้เอ๋อร์ซาบซึ้งในพระคุณที่พวกท่านดูแลยามอยู่บนโลกมนุษย์ อี้เอ๋อร์จะเห็นแคว้นใต้ของเราเป็นสิ่งสำคัญ แล้วไม่ลืมที่จะนำพาความรุ่งโรจน์มาให้”

“อี้เอ๋อร์จะเป็นเทพเจ้าแห่งแคว้นใต้ตลอดไป”

“และช่วยให้แคว้นใต้ของเราแข็งแกร่ง กลายเป็นแคว้นอันดับหนึ่งในใต้หล้าอย่างแน่นอน”

“เสด็จตากับเสด็จยายเป็นคนใกล้ชิดของอี้เอ๋อร์ พวกท่านจะต้องดูแลตนเองให้ดี”

ประวัติการอ่าน

No history.

ความคิดเห็น

ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: หนูน้อยจอมอิทธิฤทธิ์