อ๋องพิการผู้โปรดปรานชายาแพทย์หยิ่งยโส นิยาย บท 2331

"นี่คือหน้าตาเจ้าลัทธิฝั่งขวาที่เจ้าลัทธิฝั่งซ้ายบรรยายออกมาหรือ?" เซียวหลันยวนถาม

"ใช่แล้ว ข้าอาจจะวาดได้ไม่ดี แต่ว่า เจ้าลัทธิฝั่งซ้ายพอเห็นแล้วก็พูดขึ้นว่า เจ้าลัทธิฝั่งขวาหน้าตาแบบนี้ คิดว่าน่าจะไม่ผิดไปสักเท่าไร" เซี่ยปั้นเวยเอ่ยขึ้น

นางรู้สึกเครียดหน่อยๆ พอถูกเซียวหลันยวนมองเช่นนี้ ในใจก็รู้สึกกดดันขึ้นมา

ในรังเก่าของเจ้าลัทธิฝั่งซ้าย ตอนแรกที่นางเห็นเซียวหลันยวน นางก็มีความรู้สึกแบบนี้ ตอนนั้นนางกังวลว่านางจะถูกฆ่าทิ้งด้วยซ้ำ

นี่จึงเป็นสาเหตุที่เพระาอะไรทั้งที่นางก็รู้สึกว่าอ๋องเจวี้ยนหน้าตาหล่อเลหา แต่ไม่กล้าจะหวั่นใจด้วยเลยแม้แต่น้อย

เซี่ยปั้นเวยรู้ว่าตนเองไม่มีทางควบคุมผู้ชายแบบนี้ได้

"เขายังพูดอะไรมากอีก?" เซียวหลันยวนก้มลงมา ถามขึ้นมาคำหนึ่ง

เซี่ยปั้นเวยอยากจะพูดออกมาเหมือนอย่างที่บอกกับถังอู๋เจวี้ยนไป บอกว่าเจ้าลัทธิฝั่งซ้ายยังไม่ยอมพูดอะไรมาก และยังอยากบอกว่าเขาน่าจะเพราะถูกทำให้ไร้ประโยชน์ไปแล้ว ดังนั้นจึงแค้นเคืองอยู่บ้าง อยากให้นางมาแลกสวัสดิการเล็กๆ น้อยๆ ให้เขา จากนั้นค่อยเข้าไปถามเขาเอาอีกที

แต่พอได้ยินน้ำเสียงสงบนิ่งแบบนั้นของเซียวหลันยวน นางก็รู้สึกประหวั่นขึ้นมา ตอบกลับมาด้วยสัญชาตญาณ "เขาบอกว่าเรื่องมากมายในตอนนั้นล้วนเป็นเจ้าลัทธิฝั่งขวาและเจ้าเทวะสองคนที่สั่งการให้ทำ"

หลังจากพูดคำนี้ไป เซี่ยปั้นเวยก็รู้สึกเสียใจขึ้นมาทันที

ไม่ใช่สิ นางทำไมถึงบอกข้อมูลนี้ออกไปนะ? นี่มันสำคัญมากเลยนี่?

และมันก็สำคัญจริงๆ

เซียวหลันยวนพอได้ยินคำนี้ ก็มองดูภาพของเจ้าลัทธิฝั่งขวาอีกครั้ง น่าจะเข้าใจขึ้นมาแล้ว ว่าคู่แค้นที่เป็นรูปธรรมที่สุดของเขาคือใคร

เจ้าลัทธิฝั่งขวา คือคนที่ไปยังเมืองจื่อซวีเมื่อตอนนั้น

ขอแค่มีร่องรอย เขาก็สามารถส่งคนไปตรวจสอบได้ ตอนนี้ยังเหลือแค่เจ้าเทวะ

แต่เพราะเจ้าลัทธิฝั่งขวาเคยไปที่เมืองจื่อซวี ตอนนี้เซียวหลันยวนกระทั่งสงสัยขึ้นมา ว่าเจ้าอารามโยวชิงรู้อะไรอีกบ้าง

"เขา เขาแค่พูดขึ้นมาส่งๆ คำหนึ่งเท่านั้น ข้าเองก็ไม่รู้ว่านี่เป็นเรื่องจริงหรือไม่ ข้ายังต้องไปถามให้ละเอียดอีก" เซี่ยปั้นเวยเสริมขึ้นมาคำหนึ่ง

เซียวหลันยวนก็เหมือนไม่ได้ยินคำพูดของนาง

นี่ทำให้เซี่ยปั้นเวยรู้สึกทำตัวไม่ถูกเล็กๆ ปฏิกิริยาของพวกเขาเรียบเฉยขนาดนี้เชียวหรือ? นี่มันผิดปกตินะ

"สุขภาพของเจ้าลัทธิฝั่งซ้ายตอนนี้..."

นางยังไม่ทันพูดจบ เซียวหลันยวนก็ตัดบทนาง "ต้องการอะไรล่ะก็ ไปหาถังอู๋เจวี้ยนเอา ถึงยังไงที่นี่ก็คือเขาชิงถง ถังอู๋เจวี้ยนยังเป็นคนคอยตัดสินใจอู่"

เขาเองก็ไม่สนเรื่องพวกนี้แล้ว

ยิ่งจะมาเจรจาเงื่อนไขกับเขาก็ยิ่งไม่มีทางเลย

หลังจากเซี่ยปั้นเวยออกมาก็รู้สึกงุนงงอยู่บ้าง ไม่รู้ว่าตนเองออกมาเพราะอะไร นางอยากจะเจรจาเงื่อนไข แต่โอกาสที่จะพูดก็ยังไม่มี

และองค์หญิงใหญ่ฝูอวิ้นที่อยู่ข้างๆ นางก็ดูงุนงงยิ่งกว่า นางไม่รู้ด้วยซ้ำว่าตนเองมาทำอะไร เหมือนมาเพื่อรองรับอารมณ์เสียมากกว่า

"ข้าจะไปสอบสวนเจ้าลัทธิฝั่งซ้ายกับเจ้าด้วย" องค์หญิงใหญ่ฝูอวิ้นคิดๆ จากนั้นก็บอกกับเซี่ยปั้นเวยขึ้นมากะทันหัน