รักป่วน ๆ ฉบับแม่เลี้ยงเดี่ยว นิยาย บท 1202

นี่เป็นครั้งแรกที่ซือชิงหนิงได้ทำงานอย่างเป็นทางการ เธอจึงตัดสินใจทำงานอย่างตั้งใจ อย่างน้อยก็เพื่อที่จะหาเลี้ยงตัวเองได้

“ชิงหนิง เธอกับคุณชายจ้านเป็นอะไรกันน่ะ!”เฉินซิ่วซิ่วถามเบาๆ

““ฉันเป็นญาติห่างๆ ของเขาน่ะ”ซือชิงหนิงพูดออกมาแบเดิม เฉินซิ่วซิ่วยิ้มให้เธออย่างตื่นเต้นขึ้นกว่าเดิม ในใจคิดว่าเธอต้องเป็นแฟนใหม่ของคุณชายจ้านแน่ๆ! แต่เธอกระโดดออกมา ถ้าพูดอย่างนี้เธอก็ยังมีโอกาสสิ

ซือชิงหนิงฉลาดและเรียนรู้งานได้ไว เฉินซิ่วซิ่วแปลกใจกับความสามารถของเธอ ดูเหมือนว่าเธอจะได้ทำงานอย่างอิสระในเวลาไม่ถึงสามเดือน

ในขณะที่หญิงสาวกำลังยืนต้อนรับอยู่จู่ๆ ก็ปวดท้องขึ้นมาจึงบอกกับเฉินซิ่วซิ่วว่า “ซิ่วซิ่ว ช่วยฉันหน่อยได้ไหม ฉันขอไปห้องน้ำก่อน”

เฉินซิ่วซิ่วม่อยากยืนนานจึงพูดกับซือชิงหนิงว่า “ชิงหนิง เธอไปช่วยเธอหน่อย”

“ได้!”ซือชิงหนิงลุกจากที่นั่งของเธอไปยังที่นั่งรับแขกตรงประตูพร้อมหญิงสาวอีกสามคน ซือชิงหนิงที่เพิ่งยืนขึ้นไปครู่หนึ่งเมื่อได้ยินเสียงฝีเท้ามาจากลิฟต์ พบว่าจ้านฉิงเหย่เดินนำตามด้วยชายวัยกลางคนอีกห้าด้วยสรีหน้าที่จริงจัง

แต่ถึงอย่างนั้นออร่าผู้บริหารของจ้านฉิงเหย่ก็ยังคงดูแข็งแกร่ง

เมื่อจ้านฉิงเหย่มาถึงประตูก็มองดูซือชิงหนิงด้วยสายตาที่เฉียบคม แม้ว่าหญิงสาวสวยตรงหน้าที่มาต้อนรับจะแต่งกายในชุดเดียวกัน แต่เธอก็ยังมีออร่าที่เป็นเอกลักษณ์ทำให้เขามองออกว่าเป็นเธอ

จู่ๆ จ้านฉิงเหย่ก็เห็นว่าผ้าพันคอไหมของเธอเบี้ยวเล็กน้อย จ้านฉิงเหย่ป่วยเป็นโรคย้ำคิดย้ำทำก้าวขายาวตรงมาหาเธอ ซือชิงหนิงตกใจยังไม่ทันได้ตอบโต้อะไร นิ้วเรียวยาวของชายคนนั้นก็กำลังจัดผ้าพันคอไหมของเธอ

ซือชิงหนิงกลืนน้ำลายลงคอเงยหน้าขึ้นอย่างตกใจเมื่อเห็นว่าจ้านฉิงเหย่จัดผ้าพันคอไหมให้เธออย่างรอบคอบ คิ้วที่ราวกับถูกมีดเฉือน แววตาเหมือนดวงดาว ดั้งจมูกที่ดูยโส และริมฝีบางบางๆ เซ็กซี่ ใหน้านี้ราวกับฉลาม

พนักงานต้อนรับอีกสองสามคนที่ยืนอยู่ด้านข้างก็อยากจะทำให้ผ้าพันคอของตนเองบิดเบี้ยว เผื่อว่าจ้านฉิงเหย่จะจัดระเบียบให้บ้าง

หัวใจของซือชิงหนิงเต้นแรง นี่เป็นครั้งแรกที่เธอถูกผู้ชายจัดผ้าพันคอให้ต่อหน้าคนมากมาย

จ้านฉิงเหย่ถอยหลังไปอย่างพึงพอใจ เธอพูดขึ้นอย่างสุภาพว่า “ขอบคุณประธานจ้าน”

จ้านฉิงเหย่จ้องมองเธอ “ครั้งต่อไปก็ช่วยระวังให้มากกว่านี้ด้วย”

เพื่อที่ซือชิงหนิงจะอธิบายเรื่องที่เกิดขึ้นเมื่อกี้ เธออดไม่ได้ที่จะพูดออกมาอย่างจริงจัง “พวกคุณอย่ามาเข้าใจผิดสิ! ฉันเป็นญาติเขานะ”

พนักงานต้อนรับหลายคนที่อิจฉาเมื่อกี้ ก็ประหลาดใจเป็นอย่างมาก “เธอคือญาติพระธานจ้านหรอ”

“ใช่ ญาติห่างๆ เพราะฉะนั้นพวกคุณอย่าเข้าใจผิด”ซือชิงหนิงดูออกได้ทันทีว่าพนักงานหญิงที่ยังไม่แต่งงานทุกคนในโรงแรมแอบรักจ้านฉิงเหย่ เพื่อหลีกเลี่ยวไฟแห่งการหึงหวงวิธีที่ดีที่สุดคือหลอกว่าเป็นญาติห่างๆ

แน่นอนว่าการกระทำนี้ทำให้ซือชิงหนิงรอดพ้นจากแววตาที่อิจฉาไปได้สามคู่ มันก็สมเหตุสมผลแล้วว่าทำไมจ้านฉิงเหย่ถึงจัดผ้าพันคอไหมให้เธอด้วยตัวเอง

เรื่องนี้แพร่กระจายไปทั่วโรงแรมอย่างรวดเร็ว อย่างน้อยซือชิงหนิงก็ไม่ทำให้เกิดการเข้าใจผิดในกลุ่มพวกพนักงานในล็อบบี้

ตระกูลซือ

จี้เหวินจวภรรยาตระกูลซือตื่นแต่เช้ากเริ่มกังวลกับลูกสาวคนโต เมื่อคืนฝนตกหนักเธอวิ่งออกไปแบบนี้ไม่รู้ว่าจะเปียกไหม