รักป่วน ๆ ฉบับแม่เลี้ยงเดี่ยว นิยาย บท 1201

ซือชิงหนิงก้มหน้าลงอย่างเขินอายเล็กน้อย “เมื่อวานรองเท้าฉันสกปรก ฉันเลยโยนทิ้งไปแล้ว”

จ้านฉิงเหย่มองเธออย่างปวดหัว เขาไม่รู้ว่าทำไมตนเองเจอแต่ปัญหา ให้เธอกินอยู่ที่บ้านเจ็ดวันแล้วแล้วไล่เธอไปก็พอแล้ว แล้วยังไปสัญญาว่าจะให้เธอทำงานอีก

“ช่างเถอะ ไปโรงแรมเถอะ!”เมื่อจ้านฉิงเหย่พูดจบเขาก็เปิดประตูรถสปอร์ต แล้วพูดกับเธอว่า “ขึ้นรถ”

“ขอบคุณคุณชายจ้าน”ซือชิงหนิงรีบพูดขึ้น ในใจก็รู้สึกผิดเล็กน้อย เมื่อคืนเธอขู่จะดึงป้ายสร้างปัญหาให้โรงแรมของเขา!

คิดไม่ถึงเลยว่าคุณชายจ้านคนนี้จะไม่เพียงแต่ใจดีแต่ยังใจกว้างด้วย!

ขณะที่นั่งอยู่ในรถ ซือชิงหนิงก็อดไม่ได้ที่จะขอโทษออกมา “คุณชายจ้าน ฉันขอโทษคุณด้วยนะ เมื่อคืนฉันขู่ว่าจะไปดึงป้ายสร้างปัญหาให้โรงแรมคุณ ฉันพูดไปด้วยความเลอะเลือน คุณอย่าถือสาเลยนะ!”

จ้านฉิงเหย่เลิกคิ้วหันไปมองเธอ ซือชิงหนิงยิ้มให้เขา

“หลังจากนี้ฉันจะตอบแทนคุณแน่นอนที่มีบุญคุณกับฉัน”

จ้านฉิงเหย่ไม่อยากจะพูดอะไร เขาเพียงแค่รู้สึกเหมือนว่าหูแว่วแต่เช้า ปกติเขาอยู่บ้านคนเดียวทำทุกอย่างเงียบๆก็ดีแล้ว

ครั้งที่จ้านฉิงเหย่พาเธอไปโรงแรมสำนักงานใหญ่ของจ้านกรุ๊ปที่ตั้งอยู่ใจกลางเมือง ล่าสุดที่ซือชิงหนิงส่งเสียงดังคือสาขา ภายใต้แสงอาทิตย์อาคารโรงแรมจะถูกอาบไปด้วยแสงทองอย่างงดงามดูแปลกตาราวกับพระราชวังบนสวรรค์

ซือชิงหนิงก้าวลงจากรถประหลาดใจไม่น่าเชื่อเลยว่าวันหนึ่งเธอจะได้นั่งอยู่บนรถของคุณชายแห่งจ้านกรุ๊ป

“โรงแรมของคุณโดดเด่นเป็นเอกลักษณ์มาก!”ซือชิงหนิงชื่นชม

คำพูดพวกนี้ทำให้จ้านฉิงเหย่รู้สึกดีอย่างไม่มีเหตุผล มุมปากของเขาโค้งออกมาเลยน้อย รถที่จอดอยู่ในที่จอดรถส่วนตัวของเขาติดกับโรงแรมราวกับเสือชีตาห์ที่สง่างาม

เจ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัยทักทาย บริกรที่อยู่ตรงหน้าประตูเองก็ต้อนรับ ล้วนแต่ทำให้รู้ถึงว่ามีเกียรติ

ผู้จัดการที่ล็อบบี้เข้ามากล่าวทักทายเขา “คุณชายจ้าน อรุณสวัสดิ์”

พูดจบหลี่เฟินที่เป็นผู้จัดการก็มองไปยังหญิงสาวที่อยู่ข้างๆ เขาอย่างสงสัย คิดว่าคุณชายจ้านมีแฟนแล้วหรอ

แต่เธอก็ไม่รู้ว่าเพราะประโยคธรรมดาๆ พวกนี้เธอถึงได้รับการปฎิบัติที่ดีจากใจของหลี่เฟิน

หลี่เฟินพาซือชิงหนิงไปยังห้องล็อกเกอร์ แล้วเอาเครื่องแบบพนักงานให้เธอใช้ชั่วคราวเพื่อให้คุ้นชินกับสภาพแวดล้อมในการทำงาน แล้วเอามือถือของโรมแรมให้เธอ ซือชิงหนิงหยิบมือถือขึ้นมาคิดว่าจะโทรกลับบ้าน

เมื่อคิดว่าเธอออกจากบ้านมาแค่วันก็ก็ต้องหยิ่งในศักดิ์ศรีสักหน่อย อย่างน้อยก็บอกคนที่บ้านว่าปลอดภัยดีทำงานที่นี่ก็มั่นคง!

“ชิงหนิง รูปลักษณ์คุณก็ดูไม่เลวเลยนะ แบบนี้ล่ะ! ฉันจะจัดให้คุณไปฝึกงานในแผนกต้อนรับซึ่งมันเป็นกฎของบริษัท พนักงานคนใหม่ต้องผ่านการฝึกงามสามเดือนก่อนถึงจะทำงานประจำได้”

“โอเค ไม่มีปัญหา ให้ฉันทำอะไรก็ได้”ซือชิงหนิงพยักหน้าแล้วพูดกับเธอ การทำงานก็เป็นแค่เพียงการเริ่มต้นของความเป็นอิสระของเธอ

หลี่เฟินพาซือชิงหนิงไปที่โต๊ะทำงานที่ห้องโถงแล้วส่งเธอให้พนักงานเก่าแนะนำ

“เฉินซิ่วซิ่ว พาชิงหนิงไปด้วย ต่อไปนี้เธอจะฝึกงานกับเธอ”

เฉินซิ่วซิ่วเห็นว่าเเมื่อกี้ซือชิงหนิงเขามาพร้อมจ้านฉิงเหย่ จึงรีบพูดอย่างตื่นเต้นว่า “ได้เลย พี่เฟิน ฉันจะดูแลชิงหนิงอย่างดี”