รักป่วน ๆ ฉบับแม่เลี้ยงเดี่ยว นิยาย บท 1206

จ้านฉิงเหย่จ้องมองจนลืมไฟเขียว เขาไม่ขยับจนกระทั่งรถด้านหลังแบบแตรกระตุ้นเขา เขาบ่นด่าสาปแช่งด้วยความโกรธแล้วขับรถไปข้างหน้า

ซือชิงหนิงหลับตลอดทางไม่ยอมตื่น

ขณะที่สำนักงานใหญ่ของจ้านกรุ๊ปชายหญิงคู่หนึ่งมาเปิดห้องอีกครั้ง หญิงสาวที่กำลังเช็คอินถูกมองดูโดยแผนกต้อนรับ ภายในใจพวกเขาตกใจมาก

นี่ใช่ซือชิงหนิงหรือเปล่า เพิ่งออกไปก่อนหน้านี้ ทำไมมาเปิดห้องกับผู้ชายล่ะ

ดีที่พวกเขาไม่ทักทาย เพราะเมื่อหยิบบัตรประชาชนมาดู บนบัตรเป็นชื่อซือเฉียนเชียน

เมื่อแขกทั้งสองเดินไปที่ลิฟต์พนักงานต้อนรับก็พูดอย่างแปลกใจว่า “เหมือนกับซือชิงหนิงมาก!”

“ใช่! ฉันเกือบทักทายแล้ว ดีที่เบรกไว้”

“เป็นฝาแฝดหรอ”

“ก็เป็นไปได้นะ นามสกุลซือด้วยนิ!”

ผู้จัดการล็อบบี้กวาดสายตามอง แผนกต้อนรับจึงเงียบลง พวกเขาไม่ได้รับอนุญาติให้พูดคุยกัน ต้องเป็นแขกแน่ๆ

ภายในลิฟต์ซือเฉียนเขียนเกาะแขนชีหลางอย่างพอใจ คืนนี้ชีหลางเป็นอาหารมือใหญ่และของขวัญของเธอ คืนนี้การได้อยู่กับเขาในห้องสวีทของโรงแรมเพื่อดื่มด่ำคืนอันแสนโรแมนติก นี่คือชีวิตที่มีความสุขที่สุดของเธอ

ชายคนหนึ่งเล้าโลมเธอ และที่สำคัญเขาคือคู่หมั้นของซือชิงหนิง การปล้นสิ่งของมาซือเฉียนเชียนนั้นชอบมาก

ตราบใดที่ปู่ของผมพยักหน้า ผมก็สามารถถอนหมั้นกับซือชิงหนิงในเดือนหน้าได้ พอถึงตอนนั้นผมจะหมั้นกับคุณแล้วเตรียมตัวสำหรับงานแต่งเราทันที”ชีหลางแทบรอไม่ไหวที่จะพูด เขาอายุสามสิบแล้ว ถึงช่วงเวลาที่ต้องแต่งงานกับภรรยาแล้วมีลูกแล้ว

ซือเฉียนเชียนยิ้มอย่างแข็งกระด้าง เมื่อเทียบกับความรีบร้อนอยากแต่งงานของชีหลางแล้ว เธอไม่อยากแต่งงานเลย

เธอแค่ต้องการสนุกกับการออกเดทเท่านั้น การได้รับการเอาใจและความรักอย่างไม่ต้องผูกมัดด้วยการแต่งงาน ยิ่งไปกว่านั้นซือเฉียนเชียนคิดว่าซือชิงหนิงกำลังเอนไปหาจ้านฉิงเหย่ ถ้าหากซือชิงหนิงชอบเธอก็จะหาทางคว้าเอาไว้

“อาหลาง รีบทำไมล่ะ!! ตอนนี้เราก็มีความสุขกันดีนิ!”พูดจบซือชิงหนิงก็ยิ้มออกมาอย่างมีสเหน่ห์ คล้องคอเขา ความเร่าร้อนภายในลิฟต์เกิดขึ้น

ซือชิงหนิงจ้องมองเขาอย่างงุนงง “คุณมองฉันทำไม”

จ้านฉิงเหย่ตั้งใจยื่นมือดึงคอเสื้อของเขาด้วยสีหน้าเร่าร้อน จ้องมองเธอด้วยสายตาที่อนตราย

เมื่อลิฟต์เปิดออกเสียงดัง ซือชิงหนิงก็มองเขาแปลกๆ ขณะที่กำลังออกจากลิฟต์ จ้านฉิงเหย่เดินตามเธอไปยังหน้าประตูห้องแล้วใช้มือทั้งสองข้างดันเธอไว้ระหว่างอกเขากับกำแพง “คุณซือ อยู่บ้านผมคุณต้องจ่ายด้วยนะ”

สุดท้ายแล้วซือชิงหนิงก็เข้าใจความหมายของชายคนนี้ เขาอยากขับไล่เธอหรือเปล่า คิดว่าแบบนี้จะทำให้เธอกลัวหรอ ซือชิงหนิงกระพริบตารวบรวมความกล้าตัดสินใจอะไรบางอย่าง

“คุณชายจ้าน พรุ่งนี้เราไปจดทะเบียนสมรสกัน!”

จ้านฉิงเหย่กระตุกมือแล้วถอยหลังไปสองก้าว “คุณพูดอะไร”

“จดทะเบียนสมรสไง! เรามาแต่งานแบบสายฟ้าแลบกัน”ซือชิงหนิงพูดอย่างจริงจัง

ตอนนี้ถึงคคิวของจ้านฉิงเหย่ที่ต้องแปลกใจบ้าง “คุณเล่นตลกอะไร ใครอยากจดทะเบียนสมรสกับคุณ”