รักป่วน ๆ ฉบับแม่เลี้ยงเดี่ยว นิยาย บท 1231

"ใช่ ฉันมีคนที่ชอบแล้ว เพื่อให้เราแต่งงานกับคนที่ใช่ ฉันก็เลยรีบหลีกทางให้น้องสาวของฉัน! เธอกับอาหลางรักไคร้กัน แม้ว่าการแต่งงานของเราจะไม่ลงตัว แต่พวกเธอกลับนอนด้วยกันซะแล้ว ถ้าเกิดฉันไม่ยกเลิกงานหมั้น มันก็จะกระทบกับความสัมพันธ์ของพวกเขาสิ!” ซือชิงหนิงพูดพร้อมหัวเราะเบา ๆ

แม่ซือที่อยู่ข้างๆก็ดึงแขนเสื้อเธอจากใต้โต๊ะและบอกเป็นนัยๆให้เธออย่าพูดมาก เรื่องแบบนี้มักจะทำให้ตระกูลอับอายขายหน้า

แล้วหน้าของซือเฉียนเชียนก็แดงขึ้นเล็กน้อย ซือชิงหนิงตั้งใจจะบอกว่าเธอง่ายเหรอ ส่วนชีหลางก็ขายหน้าจนแทบจะแทรกแผ่นดินหนี

ซือชิงหนิงอยากจะหักหน้าเขาต่อหน้าคนในตระกูลเลยหรือไง

"ชิงหนิง ใจผมมีแค่เฉียนเชียน ต้องขอโทษด้วย แม้ว่าคุณจะสนใจในตัวผม แต่ผมไม่สามารถทำให้เฉียนเชียนผิดหวังได้"

"หึ คุณคิดมากเกินไปแล้ว ฉันไม่เคยชอบคุณ นอกจากนี้ คนที่ฉันชอบเขาเก่งกว่าคุณมาก" ซือชิงหนิงไม่ยอมรับความพ่ายแพ้นี้

คนตระกูลชีก็รู้สึกอึดอัดเช่นกัน ซือชิงหนิงกำลังบอกว่าลูกชายของพวกเขาไม่เอาถ่าน นี่มันกำลังดูถูกภูมิหลังของตระกูลชีชัดๆ!

"จริงเหรอ ชิงหนิงคุณนี่โชคดีจริงๆ เป็นชีหลางเองที่ไร้โชค" แม่ชีพูดแปลกๆ

“ฉันควรจะขอบคุณชีหลางมากกว่าที่ทำให้ฉันมีโอกาสได้หาแฟนที่ดีกว่าเดิม ถ้าเกิดตอนทีหมั้นกันเขาไม่ตกหลุมรักน้องฉัน ฉันคงไม่มีโอกาสที่จะชอบคนอื่น! "ซือชิงหนิงยกยิ้ม

ดูสิว่าลูกชายของพวกคุณห่วยแตกขนาดไหน มีคู่หมั้นอยู่แล้วยังนอกใจไปชอบน้องสาวของคู่หมั้นอีก ไร้ยางอายสุดๆ สีหน้าคนตระกูลชีไม่ค่อยจะดี แม้แต่แม่ชีก็หมดคำพูดแล้ว นายท่านชีเองก็ดื่มชากลบเกลื่อน

"ชิงหนิง พูดให้มันน้อยหน่อย" พ่อชีรู้สึกว่าวันนี้ลูกสาวคนโตของตนช่างพูดช่างจาแล้วก็พูดมาก

ซือเฉียนเชียนก็แอบเดาอยู่ว่าที่ซือชิงหนิงบอกว่ามีคนที่ชอบแล้วนั้น อาจเป็นจ้านฉิงเหย่หรือเปล่า พวกเขากำลังคบกันจริงๆเหรอ?

"ชิงหนิง สิ่งที่คุณพูดมันไม่ถูกต้อง การแต่งงานถูกกำหนดไว้แล้ว เธอจะขัดขืนไม่ได้ ถึงฉันจะได้ยินมาว่าคุณก็ชอบอาหลางเหมือนกัน แต่ต่อไปอาหลางก็จะมีศักดิ์เป็นน้องเขยของคุณและในฐานะพี่สาวของเฉียนเชียน คุณควรจะใจกว้างมากกว่านี้สิ คุณควรจะช่วยอวยพรให้พวกเขา!" น้าคนหนึ่งของชีหลางเริ่มโต้กลับ เธอไม่อยากเห็นหลานชายของเธอถูกตำหนิ

คำพูดนี้ทำให้ซือชิงหนิงแอบโกรธ

ซือเฉียนเชียนที่กำลังดื่มน้ำอยู่จู่ๆก็เงยมองไปทางประตู มันเกิดอะไรขึ้น? จ้านฉิงเหย่ก็มาด้วยงั้นเหรอ

ซือชิงหนิงส่ายหัว "ไม่ ฉันดีใจที่คุณมา ตอนแรกฉันคิดว่าคุณจะไม่มาซะแล้ว!"

"ผมสัญญาว่าจะมา ก็ต้องมา" จ้านฉิงเหย่หรี่ตาลงด้วยสายตาที่มุ่งมั่น

"เข้าไปกับฉัน! ฉันจะเรียกคุณว่าฉิงเหย่ส่วนคุณก็เรียกฉันว่าซือชิง" ซือชิงหนิงพูดเสียงเบา

ที่โต๊ะอาหาร ซือเฉียนเชียนใจจดใจจ่อ ตาของเธอจับจ้องไปทางประตูแล้วหัวใจของเธอเต้นเร็วขึ้น เป็นจ้านฉิงเหย่จริงๆหรือ?

ซือชิงหนิงมีฝีมือถึงขั้นพิชิตใจจ้านฉิงเหย่ได้ในเวลาเพียงไม่กี่วันงั้นเหรอ ซือเฉียนเชียนแอบกำหมัดไว้ใต้โต๊ะ

ชีหลางรู้นิสัยที่ไม่ยอมใครง่ายๆ ของซือชิงหนิง ตอนนี้ เขาอยากจะดูซิว่าเธอจะลากใครมาเพื่อกอบกู้ศักดิ์ศรีของเธอที่ถูกเขาเทไป