เข้าสู่ระบบผ่าน

รักป่วน ๆ ฉบับแม่เลี้ยงเดี่ยว นิยาย บท 1232

แน่นอนว่า ชีหลางไม่มีทางคิดว่าคนคนนั้นจะเป็นจ้านฉิงเหย่

จากมุมมองของเขาแล้ว ตระกูลของจ้านฉิงเหย่เป็นตระกูลที่ร่ำรวยและมีอำนาจล้นฟ้า มันเป็นไปไม่ได้ที่จ้านชิงเหย่จะมีความสัมพันธ์กับซือชิงหนิง ต่อให้พวกเขาได้มาร่วมงานเดียวกัน ซือชิงหนิงก็ไม่มีเสน่ห์พอที่จะดึงดูดคนรวยอย่างจ้างฉิงเหย่หรอก

ลูกผู้ดีร่ำรวยแบบจ้านฉิงเหย่ มีหรือจะขาดผู้หญิง เขาคิดว่าผู้ชายทุกคนก็เป็นเหมือนเขา มีเงินแล้วก็ จะมองแต่ผู้หญิงที่มีฐานะสูงกว่าไม่มีทางมองผู้หญิงที่ฐานะต่ำกว่าตนเป็นแน่

แต่ทว่า แม้แต่ผู้อาวุโสสองคนของตระกูลซือก็มองหน้ากัน จู่ๆลูกสาวคนโตของตระกูลก็มีแฟนซะงั้น มันจะต้องมีเล่ห์เหลี่ยมอะไรอีกแน่!

และสมาชิกตระกูลซือก็ยังรู้สึกว่าการที่ซือชิงหนิงพาแฟนเธอมาร่วมทานอาหารมื้อค่ำแบบนี้เป็นเรื่องที่ไม่เหมาะสม ฝั่งนี้เพิ่งจะถอนหมั้นไปหมาดๆแล้วเธอก็พาแฟนมา นี่ยังให้เกียรติครอบครัวของชีหลางอยู่หรือเปล่า

แต่แล้ว ขณะนี้ประตูได้เปิดออกและซือชิงหนิงก้าวเข้ามาก่อน เธอควงแขนของชายคนหนึ่งไว้ และในไม่ช้าชายผู้นั้นก็ปรากฏตัวต่อหน้าทุกคน

ซือเฉียนเชียนหายใจเข้าลึกๆ ส่วนชีหลางก็เบิกตากว้างเขามองไปที่ชายคนที่ซือชิงหนิงควงแขนอยู่ด้วยความไม่เชื่อ ชายผู้นั้นคือจ้านฉิงเหย่

ผู้อาวุโสทั้งสองของตระกูลซือไม่เคยเจอจ้านฉิงเหย่มาก่อน พวกเขาจึงตะลึงอยู่สองสามวินาที ชายหนุ่มที่ลูกสาวของพวกเขาควงแขนด้วยคือใคร แต่รูปร่างหน้าตาของเขานั้นโดดเด่นและมีออร่าผู้ดีมากๆ

ซือเฉียนเชียนก้มหน้าลง พยายามสงบสติ เป็นจ้างฉิงเหย่จริงๆด้วย ซือชิงหนิงมีความสามารถถึงขั้นเอาจ้านฉิงเหย่มากู้ศักดิ์ศรีให้ตัวเอง

หลังจากที่ชีหลางอึ้งไป สีหน้าเขาก็ยิ่งดูแย่ขึ้นและเขายกถ้วยชาขึ้นมาบังหน้า

"ทุกคน ฉันขอแนะนำนี่คือแฟนของฉัน จ้านฉิงเหย่"

"สวัสดีครับทุกคน" จ้านฉิงเหย่กวาดสายตามองคนที่อยู่ตรงนั้นและมองที่นั่งสองที่ที่ว่างอยู่แล้วนั่งลงพร้อมกับซือชิงหนิง

จ้านฉิงเหย่ก็หันด้านข้างและมองเธอด้วยสายตารักใคร้

หลังจากได้ยินสิ่งนี้สมาชิกตระกูลชีก็สตั้น ชายหนุ่มตรงหน้าพวกเขาคือทายาทของโรงแรมจ้านเอ็มไพร์กรุ๊ปงั้นเหรอ

ส่วนชีหลางก็รู้สึกอึดอัดมากขึ้นเรื่อยๆ และซือชิงหนิงก็ไม่ไว้หน้าเขาเลย

"ดังนั้น ฉันรู้สึกขอบคุณชีหลางมากสำหรับการตัดสินใจถอนหมั้นครั้งนี้ ไม่เช่นนั้นฉันที่มีสถานะหมั้นอยู่คงกังวลจริงๆ ว่ามันจะส่งผลกระทบต่อความสัมพันธ์ของฉันกับฉิงเหย่!" ซือชิงหนิงมองไปที่ชีหลางอย่างซาบซึ้งและในเวลาเดียวกันก็มองไปที่ซือเฉียนเชียนอีกครั้ง "แล้วก็เฉียนเชียนด้วย ขอบคุณมากที่เธออยู่เคียงข้างชีหลาง หลังจากฉันถอนหมั้นกับเขา เขาจะได้ไม่อยู่ตัวคนเดียว และนอกจากนี้ ฉันก็มีความสุขมากที่ได้ชีหลางมาเป็นน้องเขย”

ซือชิงหนิงพูดประโยคนี้ได้อย่างจริงใจสุดๆ มีแค่สามีภรรยาตระกูลซือเท่านั้นที่ฟังประโยคนี้แล้วรู้สึกดี คนอื่นๆกลับฟังแล้วรู้สึกไม่ค่อยดี

โดยเฉพาะซือเฉียนเชียน เธอยิ้มเจื่อนๆ "พี่ ชีหลางกับฉันยังไม่ได้พูดอะไรเลย! พี่อย่าพูดไร้สาระสิ!"

ประวัติการอ่าน

No history.

ความคิดเห็น

ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: รักป่วน ๆ ฉบับแม่เลี้ยงเดี่ยว