รักป่วน ๆ ฉบับแม่เลี้ยงเดี่ยว นิยาย บท 1235

"เพราะยังเด็กเลยไม่รู้เรื่องอะไรกัน ลูกชายฉันหมดเงินไปกับเธอตั้งกี่แสน พวกคุณจะชดใช้อย่างไร" คุณนายชีก็อารมณ์เสียเช่นกัน

“ชีหลางเต็มใจจ่ายเอง ฉันไม่ได้บังคับเขา” ซือเฉียนเชียนโต้กลับ

“นัง...นังผู้หญิงน่ารังเกียจ แกพูดอะไรออกมาน่ะ!” พอคุณนายชีได้ยินคำนี้ก็ปรี้ดทันที

ฝั่งซือชิงหนิงก็รู้สึกอึ้งเล็กน้อย เธอคิดไม่ถึงว่าเรื่องจะเป็นแบบนี้ เธอลุกขึ้นและพูดว่า "คุณพ่อคุณแม่ เรากลับบ้านกันก่อนเถอะ!"

"ซือชิงหนิง เธอพอใจแล้วหรือยัง" ซือเฉียนเชียนไม่ลืมที่จะโทษซือชิงหนิง

ซือชิงหนิง "..."

ท้ายที่สุดแล้วชีหลางก็ยังรักซือเฉียนเชียน เขาพูดกับแม่ของเขาว่า "แม่ครับ พอแล้ว เรื่องระหว่างผมกับเฉียนเชียน พวกผมจะจัดการเอง"

แต่ซือเฉียนเฉียนกลับโยนตะเกียบหยิบกระเป๋าและลุกออกไปจากโต๊ะทันที ชีหลางก็รีบตามเธอไป "เฉียนเชียน..."

สองสามีภรรยาตระกูลซือก็เริ่มจะขายหน้าแล้ว ส่วนคุณนายชีก็ยังโมโหอยู่ "ถ้าหากตระกูลชีของเราไม่มีบุญได้ตบแต่งเฉียนเชียนของพวกคุณเข้าบ้าน งั้นก็แยกย้ายกันเถอะ!"

"ฉันขอโทษ ฉันขอโทษ เฉียนเฉียนเอาแต่ใจ พวกเราจะอบรมสั่งสอนเธอ"

"พ่อคะแม่คะ หนูไปก่อนละกัน" หลังจากที่ซือฉิงหนิงพูดจบ เธอก็ดึงจ้านชิงเหย่ให้ลุกออกจากโต๊ะ

ส่วนสองสามีภรรยาตระกูลซือก็ทำได้เพียงชดใช้ด้วยค่าอาหาร

ซือชิงหนิงออกมาที่ทางเดินของร้านอาหาร เธอเอื้อมมือมาลูบอกตัวเองและรู้สึกเป็นห่วงพ่อแม่และพูดว่า "พวกเขาจะไม่ตีกันใช่ไหม!"

"ไม่หรอก แต่มันหลีกเลี่ยงไม่ได้ที่ทั้งสองฝ่ายจะแตกหักกัน" จ้านฉิงเหย่เลิกคิ้ว

ซือชิงหนิงประเมินความสามารถของซือเฉียนเชียนต่ำไปจริงๆ เธอสะบัดตูดหนีออกมาแล้วปล่อยให้พ่อแม่ตามเก็บงาน

ในที่สุดซือเฉียนเชียนกับชีหลางก็ฉุดกระชากลากดึงกันมาจนถึงถนน ซือเฉียนเฉียนต้องการจะข้ามไปยังแหล่งสรรพสินค้าฝั่งตรงข้าม แต่ชีหลางก็จับเธอไว้ไม่ยอมปล่อย

แล้วซือเฉียนเชียนก็รีบเหยียบรองเท้าส้นสูงวิ่งข้ามถนนไปตอนไฟเขียวในวินาทีสุดท้าย แต่ชีหลาง ไม่รู้ว่าไฟสีเขียวฝั่งตรงข้ามกลายเป็นไฟแดงแล้ว เขาจึงวิ่งตามไป

และชีหลางที่เพิ่งจะวิ่งไปก็เกือบถูกรถที่ขับผ่านทางม้าลายชน โชคดีที่รถคันนั้นเบรกอย่างรวดเร็วและหยุดห่างจากหน้าของชีหลาง ไปไม่ถึงครึ่งเมตร เขาตาเหลือกและเป็นลมเพราะความตกใจ

ซือชิงหนิงที่กำลังดูละครฉากนั้นอยู่ ก็ไม่คิดว่าจะได้เห็นอุบัติเหตุกับตา ไม่ว่าอย่างไรการช่วยชีวิตคนก็มาก่อน เธอรีบพุ่งเข้าไปและจ้านฉิงเหย่ที่อยู่ข้างหลังเธอก็ตามเธอไปด้วย

ในทางกลับกัน ซือเฉียนเชียนที่อยู่ฝั่งตรงข้ามไม่ได้หันกลับมามองเลย เธอหายตัวไปในฝูงชนแล้ว

แน่นอนว่าเธอไม่รู้ว่าเพื่อจะตามเธอ ชีหลางเกือบได้เข้าไปนอนใต้ท้องรถแล้ว

"ชีหลาง" ซือชิงหนิงรีบวิ่งเข้าไปแล้วย่อตัวลงประคองชีหลางไว้ ชีหลางที่หมดสติไปเมื่อกี้รับรู้ได้ว่าตัวเองถูกโอบกอดไว้ในอ้อมกอดอันอบอุ่น พร้อมกับมือนุ่มคู่หนึ่งกำลังตบหน้าเขาอยู่เบาๆ แล้วก็เสียงที่ดูกระวนกระวายเรียกให้เขาตื่น