รักป่วน ๆ ฉบับแม่เลี้ยงเดี่ยว นิยาย บท 1250

“มีอะไรเหรอ”

“หลานชายฉันจะมาที่บ้านให้ได้ แต่ว่าฉันกำลังจะออกไปเดท ฉันเลยให้นายมาช่วยอยู่เป็นเพื่อนเขาหน่อย”

“จะให้ฉันเป็นพี่เลี้ยงเด็กเหรอ” ในที่สุดกู้ม่อจิ่นก็เข้าใจ เพื่อให้เพื่อนเขาไปเดทได้สำเร็จ เขาก็ต้องรับงานนี้สินะ “โอเค เดี๋ยวฉันจะรับไป”

“แล้วอย่าให้เขาเข้าไปที่ห้องรับแขกใกล้ๆ ห้องฉันนะ” จ้านฉิงเหย่เตือนเขาว่าหลานชายของเขารู้ว่ามีของใช้ผู้หญิงอยู่ในบ้านของเขา

“เข้าใจแล้ว รีบพาเธอออกไปเถอะ ฉันกำลังไป” กู้ม่อจิ่นพูดจบก็วางสาย

จ้านฉิงเหย่ถอนหายใจด้วยความโล่งอก ตอนนี้เพิ่งจะบ่ายสามโมงเท่านั้น เขาบอกกับซือชิงหนิงว่า ”เก็บเสื้อผ้าซักชุดสิ คืนนี้เราจะนอนพักที่โรงแรมกัน”

ซือชิงหนิงคิดว่าการเดินทางไปกลับนั้นคงจะเหนื่อยมากเกินไป ได้พักซักคืนที่โรมแรมก็น่าจะดี และเธอก็ไม่ได้ไปทะเลมาซักพักแล้วด้วย “อื้ม โอเค”

หลังจากเก็บของลงกระเป๋าใบเล็ก จ้านฉิงเหย่ไปที่โรงรถใต้ดิน เขาหยิบรถสปอร์ตสุดเท่ห์ออกมา เปิดประตูแล้วพูดกับเธอว่า "ขึ้นรถสิ"

ซือชิงหนิงรู้สึกมีอารมณ์ผ่อนคลายที่จะได้ไปเที่ยว ขึ้นไปนั่งบนรถและทั้งสองคนก็ออกไป

สิบห้านาทีหลังจากจ้านฉิงเหย่ออกไปแล้ว ก็มีรถสปอร์ตสีขาวก็ขับเข้ามา กู้ม่อจิ่นมาถึงก่อนเวลาและอีกห้านาทีรถ Rolls Royce สีดำก็ขับเข้ามา

ประตูเบาะหลังเปิดโดยอัตโนมัติและเด็กชายตัวเล็ก ๆ สวมแจ็คเก็ตสีน้ำเงินและกางเกงวอร์มสีเทาก้าวออกมา เขามีทรงผมที่หล่อเหลาและใบหน้าที่สมบูรณ์แบบ นายน้อยแห่งตระกูลสี ถังหยู่เฉินดูเหมือนว่าเขาจะโตขึ้นอีกแล้ว

เขาถูกถ่ายทอดท่วงท่าความสง่างามจากบิดาของเขาตั้งแต่อายุยังน้อย ซึ่งมันดูสง่างามจนไม่มีใครอาจเทียบได้

“ลุงฉิงเหย่ผมมาแล้ว” คนตัวเล็กวิ่งเข้าไปในห้องโถงพร้อมกับกระเป๋าใบเล็กที่สะพายหลัง

อย่างไรก็ตามเมื่อเห็นมีอีกคนอยู่ที่โซฟา เขาอดไม่ได้ที่จะตกตะลึงไปครู่นึง แล้วเขาก็ดีใจมากๆ “ลุงกู้ก็มาด้วยเหรอครับ”

ซือชิงหนิงถูกส่งไปเรียนต่างประเทศตอนเธออายุ 18 ปี บังเอิญที่เธอจ้านฉิงเหย่เรียนที่ประเทศเดียวกันแต่อยู่คนละโรงเรียน หลังจากคุยกัน เธอก็พบว่าเธอเคยได้ยินเรื่องของกลุ่มของจ้านฉิงเหย่มาบ้าง

กลุ่มที่คนมีเงินเท่านั้นที่จะสามารถเข้าร่วมได้ จ้านฉิงเหย่เป็นสมาชิกเก่า ว่ากันว่าผู้ชายและผู้หญิงในแวดวงของพวกเขาล้วนมาจากตระกูลเก่าแก่และร่ำรวย มันยอดเยี่ยมมากๆ เป็นกลุ่มที่นักเรียนต่างชาติต้องการที่จะเข้าไปกันทั้งนั้น

และซือชิงหนิงได้มีโอกาสรู้จักกับหนึ่งในบริษัทที่ร่ำรวย คุณชายตระกูลนั้นชอบเธอ และต้องการที่จะพาเธอเข้าไปอยู่ในกลุ่มนี้ แต่ว่าซือชิงหนิงปฏิเสธไป

ตั้งแต่เธอยังเด็กซือชิงหนิงไม่ใช่คนที่บูชาเงิน และเธอจะไม่บังคับตัวเองให้เข้าไปในสังคมที่เธอไม่สามารถเข้าไปได้ กลุ่มนั้นยังคงมีอยู่จนวันนี้และเป็นสถานที่ที่นักเรียนต่างชาติพยายามดิ้นรนเพื่อเข้าไปอยู่เสมอ

จ้านฉิงเหย่พูดคุยเกี่ยวกับชีวิตบางส่วนของเขา การแข่งรถและการเล่นสกีเป็นหนึ่งในงานอดิเรกของเขา ซึ่งเขาเก่งมากๆ ด้านนั้น และเขาก็กำลังขยายธุรกิจโรงแรมของครอบครัวไปทั่วโลกอีกด้วย

บนถนน จ้านฉิงเหย่หักเลี้ยวและพาเธอไปที่จุดชมวิว ซึ่งมีสถานที่ที่ดีที่สุดในการชมพระอาทิตย์ตกอยู่ ซือชิงหนิงลงจากรถสปอร์ตและขึ้นไปนั่งกับเขาบนฝากระโปรงรถสปอร์ต มองพระอาทิตย์ที่กำลังตกในระยะไหล