รักป่วน ๆ ฉบับแม่เลี้ยงเดี่ยว นิยาย บท 1258

ซือเฉียนเชียนกัดริมฝีปากสีแดงของเธอด้วยความไม่พอใจ "พี่ นี่พี่หมายความว่าอย่างไร หรือพี่สงสัยว่าฉันเอาไป"

"เธอเอาของของฉันไปน้อยซะที่ไหน" ซือชิงหนิงตะโกนใส่เธอ

ดวงตาของซือเฉียนเชียนเปลี่ยนเป็นสีแดง "พี่ ฉันเป็นน้องสาวของพี่นะ พี่ไว้ใจคนนอก แต่ไม่เชื่อใจน้องสาวของตัวเองงั้นเหรอ ทำไมฉันต้องเอาเครื่องประดับของพี่ไปด้วย อีกอย่างถ้าฉันอยากได้อะไรพ่อแม่ก็จะซื้อทุกอย่าง ไม่ใช่ว่าฉันไม่สามารถจ่าย ค่าเครื่องประดับนับล้านเหล่านี้ไม่ได้ซะหน่อย"

"คุณหนูรอง คุณกล่าวหาฉันลอยๆ ไม่ได้นะ！คุณต้องแสดงหลักฐานด้วย！" หลี่น่าพูดไปร้องไปจากด้านข้าง

ซือชิงหนิงหันไปหาผู้ชายที่อยู่ข้างๆ เธอและพูดว่า "เอาล่ะ ฉันจะจัดการเรื่องในตระกูลแล้ว ฉันจะพาคุณไปชั้นบนไปนอนบนเตียงของฉันสักพัก"

จ้านฉิงเหย่พยักหน้าและตามซือชิงหนิงขึ้นไปชั้นบน ซือเฉียนเชียนมองไปที่ร่างสูงโปร่งของจ้านฉิงเหย่ที่ขึ้นไปชั้นบน หัวใจของเธอเหมือนถูกตะขอเกี่ยวไว้อย่างจัง

ผู้ชายคนนี้มีเสน่ห์ที่ทำให้ผู้คนตกหลุมรักในทันที ในขณะนี้ หลังจากได้เจอจ้านฉิงเหย่แล้ว ซือเฉียนเชียนก็ตระหนักว่าได้ตัวเองนั้นมีมุมมองที่แคบไป ทำไมตอนแรกถึงได้ตกหลุมรักชีหลางที่มีภูมิหลังแบบนั้นกัน เป้าหมายของเธอคือคนอย่างจ้านฉิงเหย่

เขานี่สิถึงนับว่าเป็นชายระดับสูง

ห้องของซือชิงหนิงเก็บกวาดได้สะอาดมาก มีกลิ่นหอมจางๆ ในอากาศ นี่เป็นครั้งแรกที่จ้านฉิงเหย่เข้าไปในห้องส่วนตัวของเธอ และเขาก็เริ่มไปเยี่ยมชมรูปภาพของเธอตั้งแต่วัยเด็กจนถึงวัยผู้ใหญ่ที่แขวนอยู่บนผนัง

เด็กคนนี้เป็นคนที่สวยตั้งแต่เด็กจริงๆ ไม่ได้แตกต่างแม้แต่นิด แถมยังมีออร่ามากขึ้นเรื่อยๆ

ซือชิงหนิงมองดูเขาที่จับจ้องไปที่รูปถ่ายของเธอบนผนัง เขินอายเล็กน้อย แต่ก็ปล่อยให้เขามองดูอย่างใจกว้าง เธอปิดประตู "งั้นฉันจะลงไปจัดการเรื่องนี้ก่อนนะ คุณนอนเถอะ！ชั้นบนเสียงไม่ค่อยดังหรอก "

"ไปเถอะ！" จ้านฉิงเหย่พยักหน้า

แต่ซือเฉียนเชียนยืนกรานที่จะทำให้เป็นเรื่องใหญ่ ไม่ต้องพูดถึงการที่จ้านฉิงเหย่มาที่บ้าน มันทำให้เธอฮึดยิ่งกว่าเดิม เธอคิดว่าจ้านฉิงเหย่อาจจะไม่ชอบความวุ่นวายของตระกูลซือ ถ้าเขาไม่ชอบ งั้นซือชิงหนิงกับเขาคงต้องจบกัน

ในเมื่อเธอไม่ได้แต่งงานกับจ้านฉิงเหย่ ซือชิงหนิงก็อย่าได้คิดที่จะแต่งงานกับตระกูลจ้าน

"ฉันไม่ชอบน้าน่าก็จริง แต่ฉันไม่ได้ใส่ร้ายเธอ พี่ไม่รู้ว่าครอบครัวของเธอกำลังขาดแคลนเงิน บางทีเธออาจจะเอาไปก็ได้" ซือเฉียนเชียนยืนกราน มองไปที่ซือชิงหนิงที่ปกป้องหลี่น่าขนาดนี้ เธอยิ่งต้องการให้หลี่น่าเข้าคุกให้ได้

"น้าน่าแก่แล้ว และเธอทำงานหนักให้ตระกูลเรามาหลายปี อย่าทำร้ายเธออีกเลย" น้ำเสียงของซือชิงหนิงแสดงความขอร้อง

"ซือชิงหนิง พี่ดีกับทุกคน แต่ไม่ดีกับฉันใช่ไหม！ฉันที่เป็นน้องสาวแท้ๆ คนนี้กลับสู้คนนอกไม่ได้ และฉันเข้าใจแล้วว่าฉันอยู่จุดไหนในใจพี่" ซือเฉียนเชียนกอดอกเยาะเย้ย "พูดสั้นๆ นะอีกหน่อยตำรวจก็มา แม้ว่าจะไม่สามารถพิสูจน์ความผิดของหลี่น่าได้ ฉันจะให้เธอได้รับการตักเตือน พี่ช่วยเธอไม่ได้หรอก"

"เธอ..." ซือชิงหนิงอยากจะตบเธออีกสักครั้งจริงๆ