ถังจือซย่าอุ้มลูกชายกลับเข้ามา แล้วปิดประตูบ้าน เพื่อไม่ต้องเจอคนที่อยู่ข้างนอก
เด็กน้อยถูกแม่อุ้มไปนั่งบนโซฟา เขาเบะปากเล็กน้อยอยู่พักหนึ่ง ในที่สุดก็เอ่ยออกมาเบาๆ อย่างสุภาพ “แต่ผมชอบคุณลุงสีนี่ฮะ”
“ลูกชอบเขาไม่ได้ ต่อไปนี้ลูกห้ามโทรศัพท์ไปหาเขาเป็นการส่วนตัวอีกนะ เขาเป็นเจ้านายใหญ่ของบริษัท เขางานยุ่งมากๆ รู้ไหมลูก”
ถังจือซย่าหาข้ออ้างเพียงว่าสีจิ่วเฉินนั้นงานยุ่ง เพื่อไม่ให้ลูกชายไปสุงสิงกับเขาอีก
เด็กน้อยพยักหน้าเป็นการตอบรับ แต่ในใจเขารู้สึกชอบสีจิ่วเฉินจริงๆ เขารู้สึกเหมือนเห็นเงาของพ่อในตัวของสีจิ่วเฉิน เขาหวังว่าหม่ามี้จะแต่งงานกับเขา และก็จะกลายเป็นพ่อของตนจริงๆ
ในขณะที่สอนลูก ถังจือซย่าก็รู้สึกผิดต่อลูก มันเป็นความผิดของเธอเอง เธอไม่ควรให้ลูกชายของเธอไปพึ่งพาสีจิ่วเฉินตั้งแต่แรก สุดท้ายเมื่อผลเป็นเช่นนี้ ก็เป็นเพราะเธอเองทั้งสิ้น
เธอตัดสินใจแล้วว่าไม่ทำผิดพลาดแบบนี้อีกในอนาคต ระหว่างเธอกับสีจิ่วเฉินจะต้องขีดเส้นที่ชัดเจน อย่าให้มันคลุมเครือเช่นนี้
คืนนี้ถังจือซย่านอนอยู่บนเตียงคิดถึงเรื่องต่างๆ นานา ส่วนมากเป็นเรื่องเกี่ยวกับสีจิ่วเฉิน เธอก็ไม่รู้ว่าชายผู้นี้เข้ามาวนเวียนอยู่ในความคิดของเธอตั้งแต่เมื่อไหร่ อยากจะสลัดก็สลัดความคิดเหล่านี้ออกไปไม่ได้เสียที
แต่ถึงอย่างไรก็ตาม เธอจะไม่ปล่อยให้เขามามีอิทธิพลครอบงำความคิดของเธอต่อไป หากกำจัดออกไปไม่ได้จริงๆ เธอจะไปหาผู้ชายคนอื่นมาแทนเขา ผู้ชายน่ะต่อให้เธอหาไม่ได้เลยสักคน ก็จะไม่มีทางคบผู้ชายคนเดียวกับซ่งซานเด็ดขาด
ในความรู้สึกของถังจือซย่า ร่างกายของสีจิ่วเฉินถูกปกคลุมด้วยลมหายใจของซ่งซานไปหมดแล้ว หากอยู่ใกล้ภายในรัศมีหนึ่งเมตร ก็ทำให้เธอหายใจไม่ออกด้วยความรังเกียจ
คืนนี้ ซ่งซานแกล้งเมา เพื่อให้หลินจื้อไปส่งเธอถึงห้องนอน ภายใต้การริเริ่มของซ่งซาน หลินจื้อขึ้นเตียงของเธอโดยแสร้งทำทีไม่ยินยอม คืนนี้ซ่งซานนอนอยู่กับผู้ชาย หากแต่ว่าชายคนนั้นไม่ใช่สีจิ่วเฉิน ซ่งซานฉวยโอกาสตอนที่หลินจื้อนอนหลับ แอบถ่ายภาพของเขาเอาไว้แสดงให้ถังจือซย่าเห็นว่าผู้ชายที่นอนอยู่ข้างเธอนั้นคือ สีจิ่วเฉิน
เช้าตรู่
เมื่อถังจือซย่าได้ข้อสรุปความคิดของเธอหลังจากที่ครุ่นคิดมาทั้งคืน ร่างกายของเธอก็รู้สึกผ่อนคลาย ตราบใดที่เธอทำใจให้ปลอดโปร่ง และคิดถึงเส้นทางในอนาคตดีแล้ว เธอก็จะไม่ต้องเข้าไปพัวพันอีก
เธอไม่มีเวลามามัวแต่ใส่ใจเรื่องนี้ เธอจะต้องทำงานหนักเพื่อหาเงิน ลูกชายของเธอคือทุกสิ่งทุกอย่างของเธอ
นอกจากลูกชายแล้ว ก็ไม่มีใครคู่ควรที่เธอจะเสียพลังงานด้วย
ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: รักป่วน ๆ ฉบับแม่เลี้ยงเดี่ยว
สรุปเรื่องไม่ไปต่อแล้วเหรอค่ะ ติดตามมาตลอดหายไปอีกรอบ เสียดายจังค่ะ กำลังสนุกเลย ด้วยเพราะเหตุผลอะไร ยังไงก็ขอขอบคุณค่ะที่ทำให้การอ่านมีความสุขกับตัวละครที่สร้างจินตนาการให้นะ่ค่ะ...
เรืองหยุดชะงักอีกรอบแล้ว ผู้แต่งไม่สบายหรือเปล่าค่ะ หรือติดอะไรยังก็ขอเป็นกำลังใจให้น่ะค่ะ รอการกลับมาของนิยายเรื่องนี้อยู่ตลอดค่ะ...
หายไป 3 วันแล้ว ไม่ลงตอนเพิ่ม มีอะไรไหมค่ะ แอดมิน.....
หายไป 2 วันแล้ว ไม่ลงตอนเพิ่ม มีอะไรไหมค่ะ แอดมิน...
สนุกมากค่ะ อยากให้ลงสักวันล่ะ 20 ตอนเลยค่ะ สนุกมากๆๆและมีลุ้นด้วยว่าจะยังไงต่อ ต่อไปจะเป็นคู่ของท่านรองปะค่ะ รองประธาน น่ะจะมีนะ555...
น่าสงสารนางเอกจัง และสงสารพระเอกที่จะบอกคนที่ตนเองรักยังไง ว่าคู่หมั้นตัวเองเป้นญาติกัน...
ติดตามต่อค่ะ สนุกมากๆๆๆ...
ลุ้นเนี่ยเฟย จะได้สมหวัง กับคุณหนูอันไหมน๊า แต่ลุ่นอีกคู่ค่ะ รอติดตามต่อค่ะ เป็นกำลังใจทุกตอนสนุกมากค่ะ...
ตายล่ะ ใช่แบบเดียวกับ ที่เป็นแฟลตไดร์ปะล่ะ ถ้าใช้ก็ต้องหาอีก555 เป็นกำลังใจให้ค่ะรอติดตามตอนต่อไปสนุกมาก ๆๆๆ...
เกือบความจำกลับมาแล้ว ความรู้สึกคนรักกัน ต้องมีบ้าง ความรู้สึก ของอาเฟยเกิดขึ้น...