“ทำไมเหรอ?” ถังจือซย่าถามด้วยความไม่เข้าใจ
“ยิ่งเจ้าคังเฮ่าเซวียนคนนั้นมองเธอมากเท่าไร ฉันก็รู้สึกว่ามันสมควรตาย” น้ำเสียงของสีจิ่วเฉินเต็มไปด้วยความหึงหวงอย่างรุนแรง
ริมฝีปากแดงๆของถังจือซย่ายกยิ้ม ท่าทางหึงหวงของชายหนุ่มคนนี้ช่างน่าขำเสียจริงๆ
“สำหรับฉันแล้วมีแต่ความรู้สึกแค้นต่อเขาเท่านั้น” ถังจือซย่าพูดอธิบายขึ้นมาหนึ่งประโยค
“ให้ฉันเป็นคนจัดการคนพวกนี้เอง ฉันจะมอบจุดจบอันน่าเวทนาที่สุดให้กับพวกเขา” สีจิ่วเฉินรอจนอดใจไม่ไหวที่จะลงมือด้วยตัวเองมานานแล้ว
“ตอนนี้หลี่เจี๋ยรับทุกอย่างไว้กับตัวเองทั้งหมด แต่ฉันรู้ว่าคนที่มีส่วนร่วมในการทำร้ายคุณพ่อของฉัน มีคังเฮ่าเซวียน ถังชิงชิงและยังมีซ่งฮั่นจงรวมทั้งสิ้นอยู่สี่คน พวกเขาแต่ละคนอย่าได้คิดจะหลุดหนีได้”
ภายใต้ความมืดมิด แววตาของถังจือซย่าเปล่งประกายไปด้วยความโกรธ บางทีคุณพ่อฟื้นขึ้นมาได้ เรื่องการแก้ไขพินัยกรรมก็ไม่ต้องลงมืออะไรก็ต้องแพ้ภัยตัวเอง แต่ก็ไม่รู้ว่าเมื่อไรคุณพ่อจะฟื้นขึ้นมา
และคนพวกนี้กำลังชุบมือเปิบ โดยการจัดสรรบริษัทของคุณพ่อแบ่งกัน เพื่อเสพความสุขกับเงินของคุณพ่อ
ดังนั้นเธอหวังว่าคุณพ่อจะฟื้นขึ้นมาในสักวัน ให้คนเหล่านี้ต้องชดใช้ในสิ่งที่ทำ
ท่ามกลางราตรีที่มืดมิด สีจิ่วเฉินยังคงอยู่ท่าเดิมไม่ขยับเขยื้อน แต่หญิงสาวในอ้อมแขนก็หลับสนิทไปแล้ว ราวกับว่าถ้าอยู่ในอ้อมแขนของเขา จะเป็นยานอนหลับที่ดีที่สุดของถังจือซย่า
เพียงแต่ว่าเธอไม่รู้เลยว่า ตลอดค่ำคืนที่นอนกอดด้วยกันเช่นนี้ ชายหนุ่มแทบจะไม่สามารถข่มตาให้หลับได้ เพราะว่าเขาไม่สามารถกอดเธอได้ และก็ยังไม่มีความคิดนั้นด้วย ดังนั้นทำได้เพียงแค่ระงับใจเอาไว้
แต่ว่าเมื่อต้องมาเผชิญกับหญิงสาวที่คิดถึงทั้งวันทั้งคืนแบบนี้ การควบคุมตนเองที่สีจิ่วเฉินภาคภูมิใจที่มีก็หมดไปตั้งนานแล้ว เขาเพียงแต่ยืมแสงของพระจันทร์ จูบไปบนใบหน้ารูปไข่ของเธอหลายครั้ง เพื่อปลอบโยนตัวเอง
เช้าของวันที่สอง ตอนที่ถังจือซย่าตื่นขึ้นมา ก็พบว่าชายหนุ่มข้างกายยังคงนอนหลับอยู่ เธอจึงค่อยๆลุกออกจากเตียงเพื่อไม่เป็นการปลุกเขาให้ตื่น
ถังจือซย่านอนหลับสนิททั้งคืน เธอล้างหน้าแปรงฟันและออกมากินอาหารเช้า จากนั้นก็ไปเยี่ยมคุณพ่อ เพิ่งเดินมาถึงตรงทางเดิน ก็มองเห็นผู้หญิงคนหนึ่งกำลังเซ็นชื่อกับพยาบาลตรงเคาน์เตอร์ เป็นถังชิงชิงนั้นเอง
สีหน้าของถังจือซย่าเปลี่ยนเป็นนิ่งเฉย ถังชิงชิงก็เห็นเธอเช่นกัน
ถังชิงชิงสูดลมหายใจเข้าลึกๆ นึกถึงจุดมุ่งหมายที่มาในวันนี้ก็เพื่อมาขอร้องหล่อน ในแววตาของเธอจึงต้องเก็บซ่อนความเกลียดชังเอาไว้
ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: รักป่วน ๆ ฉบับแม่เลี้ยงเดี่ยว
สรุปเรื่องไม่ไปต่อแล้วเหรอค่ะ ติดตามมาตลอดหายไปอีกรอบ เสียดายจังค่ะ กำลังสนุกเลย ด้วยเพราะเหตุผลอะไร ยังไงก็ขอขอบคุณค่ะที่ทำให้การอ่านมีความสุขกับตัวละครที่สร้างจินตนาการให้นะ่ค่ะ...
เรืองหยุดชะงักอีกรอบแล้ว ผู้แต่งไม่สบายหรือเปล่าค่ะ หรือติดอะไรยังก็ขอเป็นกำลังใจให้น่ะค่ะ รอการกลับมาของนิยายเรื่องนี้อยู่ตลอดค่ะ...
หายไป 3 วันแล้ว ไม่ลงตอนเพิ่ม มีอะไรไหมค่ะ แอดมิน.....
หายไป 2 วันแล้ว ไม่ลงตอนเพิ่ม มีอะไรไหมค่ะ แอดมิน...
สนุกมากค่ะ อยากให้ลงสักวันล่ะ 20 ตอนเลยค่ะ สนุกมากๆๆและมีลุ้นด้วยว่าจะยังไงต่อ ต่อไปจะเป็นคู่ของท่านรองปะค่ะ รองประธาน น่ะจะมีนะ555...
น่าสงสารนางเอกจัง และสงสารพระเอกที่จะบอกคนที่ตนเองรักยังไง ว่าคู่หมั้นตัวเองเป้นญาติกัน...
ติดตามต่อค่ะ สนุกมากๆๆๆ...
ลุ้นเนี่ยเฟย จะได้สมหวัง กับคุณหนูอันไหมน๊า แต่ลุ่นอีกคู่ค่ะ รอติดตามต่อค่ะ เป็นกำลังใจทุกตอนสนุกมากค่ะ...
ตายล่ะ ใช่แบบเดียวกับ ที่เป็นแฟลตไดร์ปะล่ะ ถ้าใช้ก็ต้องหาอีก555 เป็นกำลังใจให้ค่ะรอติดตามตอนต่อไปสนุกมาก ๆๆๆ...
เกือบความจำกลับมาแล้ว ความรู้สึกคนรักกัน ต้องมีบ้าง ความรู้สึก ของอาเฟยเกิดขึ้น...