รักป่วน ๆ ฉบับแม่เลี้ยงเดี่ยว นิยาย บท 639

“อัปลักษณ์” เจี่ยนจือเพ่ยพูด

เย่ว์วานวานขยิบตา “งั้นให้ฉันไปไหม”

ถูกคอมเมนท์ว่าอัปลักษณ์แล้ว งั้นเธอก็ไม่อยู่ให้เขาขายหน้าแล้วกัน!

“อยู่นี่แหละ” เจี่ยนจือเพ่ยดึงคอเสื้อเล็กน้อย ไม่รู้ทำไม เป็นเพราะเหล้าหรือเปล่านะ เขารู้สึกว่าคอแห้งขึ้นมา

เย่ว์วานวานทำแก้มป่อง แต่ช่วงเวลาที่เธอเบื่อหน่าย เธอก็หาเรื่องสนุกให้ตนเองได้เหมือนกัน เธอเห็นผู้หญิงที่อยู่อีกโต๊ะมองมาทางเจี่ยนจือเพ่ยมาไม่ต่ำกว่าหนึ่งครั้งแล้ว

เธออดไม่ได้ที่จะเข้าใกล้แล้วพูดว่า “คุณเจี่ยน มีคุณผู้หญิงคนหนึ่งจ้องมองคุณด้วยความรักใคร่ตลอดเลย ให้ฉันเป็นคนกลางไปขอวิธีติดต่อให้เอาไหม”

เจี่ยนจือเพ่ยหันมาพูดเตือนว่า “เธอกล้าก็ลองดู”

“อุตส่าห์มีน้ำใจยังจะมามองในแง่ร้ายอีก” เย่ว์วานวานพูดบ่น

“เธออย่าหาเรื่องให้ฉันโดยไม่จำเป็นนะ” เจี่ยนจือเพ่ยพูดเตือนอีกครั้ง ผู้หญิงคนนี้อยู่ไม่สุขจริงๆ

ในขณะนั้นเอง ทางด้านประตูก็มีเสียงดังขึ้น บานประตูใหญ่สองบานนั้นเปิดออก เจ้าสาวจะเข้างานแล้ว

วันนี้ถังจวิ้นเองก็สวมใส่ชุดสูทสีดำที่เป็นทางการ มือของเขานั้นจับมือลูกสาวเพียงคนเดียวของเขาเพื่อส่งเธอแต่งงาน เขาตื่นเต้นจนตาแดงขึ้นมา

ถังจือซย่าคล้องแขนของพ่อเอาไว้ เมื่อเงยหน้าขึ้นมาก็เห็นสุดทางของพรมแดงนั้นมีผู้ชายคนหนึ่งยืนอยู่บนเวที ในใจของเธอนั้นรู้สึกมีความสุขอย่างมาก

บนหัวของถังจือซย่านั้นมีผ้าคลุมหัวบางๆ คลุมอยู่ เธอนั้นทั้งเรียบร้อยและสง่างาม เธอเดินไปหาเจ้าบ่าวของเธอภายใต้การนำของพ่อ

ผู้หญิงที่อยู่ล่างเวทีที่ยังไม่แต่งงานต่างอิจฉากันอย่างมาก ซ่งโยวและซ่งอี้นั่งอยู่ด้วยกัน เธอตะลึงกับภาพที่อยู่หน้ามาก ผู้หญิงที่เคยอาศัยในบ้านเล็กๆ ไม่พอกินและไม่พอใช้ ในตอนนี้กลับแต่งงานราวกับเจ้าหญิง

ส่วนคนที่เธอแต่งด้วยนั้น ก็ดีเลิศขนาดนั้น เป็นมหาเศรษฐีที่แม้แต่ฝันยังไม่กล้าที่จะฝันเลย!

“เข้าใจแล้วค่ะ” สีหมิ่นพยักหน้า

ถังจือซย่าเดินขึ้นเวทีไปทีละก้าว เมื่อเดินตามพ่อไปอยู่ต่อหน้าสีจิ่วเฉิน ถังจวิ้นตื่นเต้นจนเส้นเสียงแหบเล็กน้อย “จิ่วเฉิน ฉันฝากจือซย่าไว้กับนายนะ นายจะต้องดีกับเธอมากๆ นะ”

“พ่อ วางใจเถอะครับ! ผมจะไม่ทำให้ผิดหวังแน่นอนครับ” สีจิ่วเฉินเปลี่ยนคำเรียกแล้ว

คำว่าพ่อนั้น ทำให้ถังจวิ้นดีใจอย่างมาก ถังจือซย่าเองก็น้ำตาคลอ เธอมองผู้ชายผ่านผ้าบางๆ เห็นใบหน้าที่หล่อเหลาของเขา สายตาที่ลึกซึ้ง เธอสาบานว่าจะรักเขาไปตลอดชีวิต

มือที่คุ้นเคยจับมือของเธอเอาไว้ ส่งความอุ่นให้กันและกัน เธอยืนเคียงไหล่กับเขา รับคำอวยพรจากแขกที่อยู่ล่างเวที

เจ้าตัวเล็กมาอยู่ข้างๆ นายหญิงใหญ่สี จากนั้นเขาก็เห็นคนคนหนึ่ง เขาจึงวิ่งออกไป

“พ่อบุญธรรม” ถังอวี่เฉินมาอยู่ต่อหน้าเจี่ยนจือเพ่ย เจี่ยนจือเพ่ยยื่นมือไปอุ้มเขาไว้ในอก “มา กินอะไรหน่อย”