หล่างมู่ก้าวไปข้างหน้าและคุกเข่าลง "ขอเสด็จพ่อโปรดให้โอกาสข้าได้แก้ตัวครั้งนี้ ข้าจะขับไล่ศัตรูออกไปให้ได้!"
เดิมทีมีเพียงการต่อสู้ระหว่างหล่างชิ่นและหล่างมู่เท่านั้น
แต่คราวนี้ชิงหวยก็เข้าร่วมด้วย "ฝ่าบาท ในเมื่อท่านว่าควรเลือกจากพวกเรา เช่นนั้นข้าก็สามารถทำหน้าที่สำคัญนี้ได้เช่นกัน!"
ทันทีที่คำพูดเหล่านี้ออกมา หล่างชิ่นก็ขมวดคิ้วและมองนาง
เมื่อเห็นพฤติกรรมของหล่างชิ่น ผู้คนจากชนเผ่าอื่นก็แข่งขันกันเพื่อชิงตำแหน่งผู้บัญชาการทัพทันที
เกรงว่ายามนี้พวกเขาทุกคนรู้กันหมดแล้วว่า หล่างชิ่นกำลังสมคบคิดกับตระกูลเหยียน และต้องการกำจัดหัวหน้าเผ่าอื่น ๆ ดังนั้นพวกเขาจะปล่อยให้หล่างชิ่นเป็นผู้บัญชาการทัพได้อย่างไร
นางมีแต่จะส่งหัวหน้าเผ่าต่าง ๆ ไปตายเท่านั้น!
ลั่วชิงยวนยังใช้โอกาสนี้พูด "ในเมื่อเป็นเช่นนี้ ข้าเองก็อยากลองแย่งชิงดูบ้าง"
“ข้ารู้จักเมืองผิงหนิงดี รวมทั้งพวกทหารที่ป้องกันเมืองอยู่ด้วย ข้ามั่นใจว่าข้าสามารถชนะได้ และยังสามารถเจรจาสงบศึกได้ด้วย”
ทันทีที่คำพูดเหล่านี้หลุดออกไป ทุกคนก็ตกตะลึง
หล่างชิ่นตะคอกอย่างเย็นชา "น่าขัน นี่เป็นเรื่องของเผ่านอกด่านของเรา เกี่ยวอะไรกับเจ้า?"
“เจ้าเองก็ต้องการสั่งการทัพเผ่านอกด่านของเราด้วยรึ?”
แต่ราชาเผ่านอกด่านมิยอมปล่อยให้หล่างชิ่นพูดต่อ
เขาพูดอย่างเย็นชา "ในเมื่อพวกเจ้าทุกคนต่างก็ต้องการเป็นผู้นำกองทัพ"
“ถ้าอย่างนั้นก็ปล่อยให้เทพปีกอินทรีเลือกเถอะ ข้าเชื่อว่าเทพปีกอินทรีจะปกปักรักษาเผ่านอกด่านของเรา และจะเลือกผู้บัญชาการที่กล้าหาญและมีไหวพริบที่สุดให้เรา!”
ชิงหวยพูดทันที "ดี วิธีนี้ยุติธรรม!"
ทุกคนต่างพากันเห็นด้วย
แม้ว่า หล่างชิ่นจะมิค่อยเต็มใจนัก แต่ก็มิกล้าคัดค้าน
จากนั้นทุกคนก็ออกจากค่าย
พวกเขาควบม้ามาไกลจนมาถึงสวนแห่งหนึ่ง
นี่เป็นครั้งแรกที่ลั่วชิงยวนเห็นได้แท่นบูชายัญของพวกเขา
ภายในสวนมีรูปปั้นเทพเจ้าจากชนเผ่าต่าง ๆ ประดิษฐานอยู่
รูปปั้นหินที่ใหญ่ที่สุดคือนกอินทรี
ต่อไปคืองูทะยาน
และยังมีสัตว์อื่น ๆ อย่างพวกสิงโตและเสืออีก
ทุกคนต่างตกตะลึง
“เรื่องนี้เกิดขึ้นได้อย่างไร…?”
“เหตุใดจึงเป็นนางได้?”
“เหตุใดเทพปีกอินทรีถึงเลือกนาง?”
“นั่นสิ นางมินางมิใช่คนของเผ่าเราเสียหน่อย”
ดวงตาของหล่างชิ่นเบิกกว้าง นางมองดูฉากนี้ด้วยความมิเชื่อ
จากนั้นนางก็ก้าวไปข้างหน้าด้วยความโกรธ "ลั่วชิงยวน เจ้าทำอะไรกันแน่?"
“เจ้ามิใช่ชาวนอกด่าน ไม่มีทางที่เทพปีกอินทรีจะเลือกเจ้า เจ้าต้องทำอะไรบางอย่างกับเทพปีกอินทรีแน่!”
หล่างชิ่นรีบวิ่งไปข้างหน้าด้วยความเกลียดชัง
แต่สิ่งนี้ทำให้นกอินทรีรู้สึกถึงภัยคุกคาม
มันร้องเสียงแหลมครั้งหนึ่งแล้วบินพุ่งเข้าใส่
"โอ๊ย..!"

ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ยอดหญิงแห่งเทียนเชวีย
ขอบคุณที่ให้อ่านฟรี สนุกมากทุกต่อนค่ะ...
อ่านมาสามร้อยกว่าตอน ยอมรับว่านางเอกเป็นคนเก่ง เก่งแต่ทำเรื่องโง่ๆ โง่จนอ่านไปเจ็บอกไป โมโหจนจะเป็นลม ทำเพื่อผู้ชายแบบอิอ๋องไม่รู้กี่รอบ อีกกี่ตอนนางเอกถึงจะฉลาด...
หายไปไหน ไม่อัพหลายวันแล้ว ติดอยู่ตอนที่ 1386 รออ่านนะคะ เป็นกำลังใจให้น๊า...
รู้ว่ารวยแย่เองก่อความวุ่นวายไม่จบไม่สิ้น ทำไมไม่วางยาให้เป็นใบ้ บางบทก็ฉลาดเกินบทจะโง่ก็สุดจริง...
อาจารย์ก็ถูก รั่วให้เพียงใช้ประโยชน์ ตัวเองก็ถูกสู้เชิงหัวใจประโยชน์ เกือบตายหลายครั้ง แต่ก็ไม่ไปไหนสักที คอนจบรักกันดูดดื่มแน่นอนสินะ 5555...
มือสังหารในวังอ๋องก็องค์ชายห้าแหละ เดาตั้งแต่หมอกู้พูดว่า ไปหมดแล้วท่านเลิกแสดวได้แล้ว 555...
องค์ชายห้าตั้งใจ นางเอกก็รู้ทั้งรู้ว่ายิ่งเข้าใกล้องค์ชายห้ายิ่งมีเรื่องแต่ก็ไม่เลิก55555...
ยังรออ่านนะคะ...
นางเอกปลอมตัวเป็นผู้ชายทำไมถ้านิสัยยังเหมือนเดิม...
ผัวอย่างเลว้าย แต่นางเอกก็คงรักผัวขั้นสุด เกือบทิ้งชีสิตหลายครั้งเพราะช่วยผัว ในขณะที่ผัวก็พยายามฆ่าตัวเองตลอด กู่คงเป็นเพียงข้อองมากกว่า 5555...