ยอดหญิงแห่งเทียนเชวีย นิยาย บท 1026

ลั่วชิงยวนตกใจก่อนจะรีบอ่านต่อ “นักบวชหญิงแห่งแคว้นหลีเป็นผู้มีอิทธิพลสูงสุด แม้แต่ราชวงศ์ก็ต้องให้เกียรติ”

“ข้าเคยคิดว่าเป็นเพราะผู้คนนับถือและเคารพเพราะตัวนักบวชหญิงเอง”

“แต่ข้าค้นพบว่า ความเชื่อฟังและการเคารพอย่างไม่มีเงื่อนไขมาจากน้ำศักดิ์สิทธิ์ของแคว้นหลีเท่านั้น”

“เมื่อข้าเป็นนักบวชหญิง ข้าต้องกินโอสถจตุรธาตุทุกเดือน อาจารย์บอกว่าเป็นยาเพิ่มพลังและบันทึกประวัติศาสตร์ก็กล่าวเช่นนั้นด้วย”

“นั่นเป็นครั้งแรกที่ข้าพบกับคนที่ต่อต้านข้า เขามิเชื่อฟังคำสั่งของข้า แต่เขาก็เจ็บปวดทรมานอย่างแสนสาหัส”

“ข้ารู้สึกประหลาดใจมากจึงตรวจรักษาให้เขาด้วยตนเอง แต่ก็หาสาเหตุมิพบ”

“ข้ารักษาเขาเป็นเวลาครึ่งปี สุดท้ายก็พบสาเหตุ”

“เพียงแค่เขาคิดต่อต้าน เขาก็จะทุกข์ทรมานอย่างแสนสาหัส เขาเป็นคนที่มีความมุ่งมั่นสูง ยิ่งต่อต้านมากเท่าไหร่ เขาก็ยิ่งทรมาน”

“แต่ข้ามิได้ควบคุมเขาเลย”

“ด้วยเหตุนี้ข้าจึงลองหาคนมาทดลอง ด้วยการลองสั่งให้พวกเขาทำสิ่งที่พวกเขามิยอมทำ ผลปรากฏว่า ผู้ที่พยายามฝ่าฝืนคำสั่งของข้าต่างก็ทุกข์ทรมานอย่างแสนสาหัส”

“ข้ามิรู้ว่าเกิดอะไรขึ้น ข้าตระหนักได้ว่าความเชื่อฟังและการเคารพของชาวแคว้นหลีมาจากการควบคุมด้วยยา”

“ข้าค้นหามานานและข้าสงสัยว่าเป็นเพราะน้ำศักดิ์สิทธิ์ของแคว้นหลี เพราะเป็นน้ำที่ราษฎรทุกคนดื่มและชำระล้างร่างกายมาตั้งแต่เกิด”

“ข้าพบเมล็ดพันธุ์ในบ่อน้ำศักดิ์สิทธิ์ เมื่อมาที่เผ่านอกด่าน ข้าลองนำมันไปใส่ในบ่อน้ำ เพราะน้ำที่นี่ไหลผ่านทั้งหุบเขาอสูร”

“สามเดือนต่อมา สัตว์ป่าทุกตัวในหุบเขาอสูรต่างก็ดื่มน้ำนี้”

“แล้วข้าก็พบว่าบัดนี้พวกมันที่เคยมองข้าเป็นเหยื่อกลับเกรงกลัวข้า”

“แน่นอนว่าน้ำศักดิ์สิทธิ์ของแคว้นหลีมิเพียงแต่ทำให้ผู้คนเชื่อฟังเท่านั้น แต่ยังทำให้สัตว์ป่าทั้งหมดเชื่อฟังด้วย”

เมื่ออ่านมาถึงตรงนี้ ลั่วชิงยวนรู้สึกหนาวสันหลัง

อาการนี้เหมือนกับฟู่เฉินหวนทุกประการเลยมิใช่หรือ?

“แต่ที่น่ากลัวคือมิใช่เพียงข้าที่ค้นพบเรื่องนี้ ราชวงศ์ของแคว้นหลีก็ค้นพบเช่นกัน”

“หากพวกเขาใช้สิ่งนี้เพื่อจุดประสงค์ที่มิเปิดเผย นั่นจะเป็นหายนะต่อใต้หล้า”

“สิ่งชั่วร้ายเช่นนี้มิควรปรากฏขึ้น ข้าจึงมิยอมให้ศิษย์ของข้ากินโอสถจตุรธาตุอีก”

“ข้าเก็บโอสถจตุรธาตุไว้เพียงสองเม็ด ส่วนที่เหลือก็ทำลายทิ้งไปหมด แต่ข้ามิรู้ว่าในวังหลวงแคว้นหลียังเหลืออยู่หรือไม่”

“เพราะเจ้ามาถึงที่นี่ นั่นหมายความว่าชะตาฟ้าลิขิตได้เปลี่ยนแปลงไปแล้ว”

“เชื่อเถิดว่า เข็มทิศอาณัติสวรรค์และคันฉ่องสุริยันจันทราจะมีประโยชน์”

หลังจากอ่านจบ ลั่วชิงยวนตกตะลึง

นางเหมือนจะเข้าใจบางสิ่ง แต่ก็ยังงงงวย

นางคือโอกาสเดียวในการคำนวณถึงสี่สิบเก้าครั้งหรือ?

ทั้งการตาย การฟื้นคืนชีพและการมาที่นี่ในฐานะลั่วชิงยวน

ทั้งหมดนี้ล้วนเป็นแผนการของอาจารย์

นางวางบันทึกเหล่านั้นลงด้วยความรู้สึกหนักอึ้ง

ในห้องลับมีเตาไฟ ลั่วชิงยวนจึงนำเอกสารลับเหล่านั้นทั้งหมดไปเผาไฟ

เมื่อไฟมอดลง จู่ ๆ ผนังก็แตกร้าว และมีกล่องไม้ใบหนึ่งโผล่ออกมา