“จริงสิ หม่อมฉันสืบเรื่องต้นเหตุของการสิ้นพระชนม์ของหมู่เฟยของท่านพบแล้วเพคะ”
จนถึงบัดนี้ ลั่วชิงยวนจึงได้เอ่ยปากเล่าความจริง
นางหยิบสมุดเล่มน้อยขึ้นมามอบให้กับฟู่เฉินหวน
ฟู่เฉินหวนเปิดอ่านอย่างพินิจพิเคราะห์ ยิ่งอ่านก็ยิ่งตระหนก
เมื่ออ่านจบก็กำหมัดแน่น “คนผู้นี้... เป็นคนแคว้นหลีหรือ?”
ลั่วชิงยวนพยักหน้า “หม่อมฉันสงสัยว่าตระกูลเหยียนคงคิดการใหญ่มาแต่ต้น วางแผนหลอกลวงเขามาโดยตลอด”
แววตาดุดันคมกริบราวกับคมมีดของฟู่เฉินหวนฉายแววมุ่งสังหาร “ตระกูลเหยียน!”
ลั่วชิงยวนเห็นดังนั้นจึงกล่าวเสริม “เรื่องชาติกำเนิดของเซิ่งไป่ชวน ขอให้ท่านอ๋องช่วยปิดเป็นความลับด้วยเถิดเพคะ”
“เพราะอย่างไรเสีย เขาก็เป็นผู้บริสุทธิ์”
ฟู่เฉินหวนพยักหน้า “ได้”
......
ฝ่ายไทเฮามิได้ติดใจเอาความเรื่องของลั่วเยวี่ยอิงอีก เพราะอย่างไรเสียลั่วเยวี่ยอิงก็ถูกนางคุมขังเป็นเวลานาน และแม้แต่นางเองก็มิอาจอธิบายถึงสาเหตุได้
ส่วนตระกูลเหยียนก็มิได้เคลื่อนไหวใด ๆ
ฟู่เฉินหวนขอพักงานราชการอยู่หลายวันเพื่อพักฟื้นร่างกาย โดยมิได้ติดใจเอาความเรื่องการลอบสังหารอีก
สองวันต่อมา ลั่วชิงยวนจึงได้ไปยังคุกใต้ดินเพื่อปล่อยตัวฟู่อวิ๋นโจว
“ชิงยวน” ฟู่อวิ๋นโจวรีบลุกขึ้นทันที
ลั่วชิงยวนเปิดประตูคุก “ท่านออกไปได้แล้ว”
นางโยนขวดหยกให้ฟู่อวิ๋นโจว “นี่คือยาถอนพิษเพคะ”
“เชิญท่านไปเถิด หม่อมฉันได้บอกกับท่านอ๋องแล้วว่าให้ท่านออกไปจากตำหนักอ๋อง จากนี้ไปจะได้สัมผัสกับใต้หล้าอันกว้างใหญ่ ท่านจะไปที่ใดก็ได้ตามใจปรารถนา”
ฟู่อวิ๋นโจวกำขวดหยกแน่น “ชิงยวน เจ้ายกโทษให้ข้ามิได้จริงหรือ?”
“อย่าพูดเรื่องไร้สาระอีกเลยเพคะ” ลั่วชิงยวนเอ่ยจบก็หันหลังเดินจากไป
ฟู่อวิ๋นโจวออกจากคุกใต้ดินแล้วกลับไปยังเรือนทักษิณา มินานนักซูโหยวก็พาผู้ใต้บัญชามาเร่ง
“องค์ชายห้า เก็บข้าวของแล้วก็ไปเสียเถิดพ่ะย่ะค่ะ”
ฟู่อวิ๋นโจวกำมือแน่น
ก่อนหน้านี้เขาถูกกักขังอยู่ที่นี่ ปรารถนาจะหนีไปให้พ้น
แต่บัดนี้เมื่อจะได้จากไปแล้ว ในใจกลับเต็มไปด้วยความอาลัยอาวรณ์
เลือดสีแดงสดไหลทะลักออกมา
ลั่วเยวี่ยอิงดิ้นรนขัดขืนอย่างสุดกำลัง แต่ก็มิอาจต้านทานได้
ทำได้เพียงปล่อยให้ลั่วชิงยวนปล่อยเลือดของนางออกไปเกือบครึ่งชาม
“ลั่วชิงยวน! ท่านอ๋องจะมิปล่อยเจ้าไว้แน่!” ลั่วเยวี่ยอิงตวาดเสียงดังลั่น
แต่ก็ทำได้เพียงแค่นั้น มิอาจตอบโต้ได้
ลั่วชิงยวนเก็บเลือดเสร็จก็เดินจากไป
ตอนนี้ทุกวิธีปรุงยาถอนพิษที่อาจารย์เคยลองทำล้วนล้มเหลว
ดังนั้นนางจึงต้องลองผิดลองถูกต่อไป โดยอ้างอิงจากผลการทดลองยาของอาจารย์
การใช้เลือดของลั่วเยวี่ยอิงอาจจะทำให้รู้ว่าแท้จริงแล้วเป็นพิษชนิดใดที่ทำปฏิกิริยากับโอสถจตุรธาตุ
การช่วยชีวิตลั่วเยวี่ยอิงอาจจะเป็นประโยชน์สูงสุดของนางแล้ว
ขณะที่กำลังวุ่นอยู่กับการทดลองยา ซูโหยวก็เข้ามารายงาน “พระชายา ท่านแม่ทัพใหญ่ฉินเชิญท่านอ๋องและพระชายาไปร่วมงานเลี้ยงขอรับ”
“ได้สิ”
ลั่วชิงยวนเปลี่ยนเสื้อผ้า แล้วจึงเดินทางไปยังจวนแม่ทัพใหญ่ฉินพร้อมกับฟู่เฉินหวน

ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ยอดหญิงแห่งเทียนเชวีย
ขอบคุณที่ให้อ่านฟรี สนุกมากทุกต่อนค่ะ...
อ่านมาสามร้อยกว่าตอน ยอมรับว่านางเอกเป็นคนเก่ง เก่งแต่ทำเรื่องโง่ๆ โง่จนอ่านไปเจ็บอกไป โมโหจนจะเป็นลม ทำเพื่อผู้ชายแบบอิอ๋องไม่รู้กี่รอบ อีกกี่ตอนนางเอกถึงจะฉลาด...
หายไปไหน ไม่อัพหลายวันแล้ว ติดอยู่ตอนที่ 1386 รออ่านนะคะ เป็นกำลังใจให้น๊า...
รู้ว่ารวยแย่เองก่อความวุ่นวายไม่จบไม่สิ้น ทำไมไม่วางยาให้เป็นใบ้ บางบทก็ฉลาดเกินบทจะโง่ก็สุดจริง...
อาจารย์ก็ถูก รั่วให้เพียงใช้ประโยชน์ ตัวเองก็ถูกสู้เชิงหัวใจประโยชน์ เกือบตายหลายครั้ง แต่ก็ไม่ไปไหนสักที คอนจบรักกันดูดดื่มแน่นอนสินะ 5555...
มือสังหารในวังอ๋องก็องค์ชายห้าแหละ เดาตั้งแต่หมอกู้พูดว่า ไปหมดแล้วท่านเลิกแสดวได้แล้ว 555...
องค์ชายห้าตั้งใจ นางเอกก็รู้ทั้งรู้ว่ายิ่งเข้าใกล้องค์ชายห้ายิ่งมีเรื่องแต่ก็ไม่เลิก55555...
ยังรออ่านนะคะ...
นางเอกปลอมตัวเป็นผู้ชายทำไมถ้านิสัยยังเหมือนเดิม...
ผัวอย่างเลว้าย แต่นางเอกก็คงรักผัวขั้นสุด เกือบทิ้งชีสิตหลายครั้งเพราะช่วยผัว ในขณะที่ผัวก็พยายามฆ่าตัวเองตลอด กู่คงเป็นเพียงข้อองมากกว่า 5555...